Alman filozof Theodor W. Adorno’nun Minima Moralia adlı eserinden alınan bir alıntıda, ırkçılığın temelinde yatan psikolojik mekanizmalar çarpıcı bir şekilde ortaya konuluyor. Adorno, “vahşilerin, siyahilerin, Japonların hayvanlar gibi algılanması” iddiasının pogromların anahtarı olduğunu belirtiyor. Bu algı, bireyin insanlığa dair temel varsayımlarını sarsarak, şiddeti meşrulaştırma potansiyeli taşıyor.
Adorno’ya göre, pogrom olasılığı, “feci şekilde yaralı bir hayvanın bakışının bir insana yöneldiği” andan itibaren beliriyor. Bu durumda, insanın bu bakışı “yalnızca bir hayvan” diyerek geri çevirmesi kritik önem taşıyor. Ancak, ırkçı şiddet eylemlerinde, failin sürekli olarak kendini temin etmesi gerekiyor: “bu sadece bir hayvan”. Çünkü, fail, ne kadar çaba gösterse de, bu gerçeği tam olarak kabul edemiyor.
Adorno, baskıcı toplumlarda insan kavramının bile bir parodi olduğunu savunuyor. “Yansıtmalı empati” mekanizması, iktidardaki kişilerin kendi yansıttıkları imgeyi insan olarak görmelerine neden oluyor, farklı olanı ise yansıtmayı reddediyorlar. Bu durum, cinayetin, yanlış algıyı akıl haline getirme çabası olduğunu gösteriyor: “insan olmayan ama aslında insan olan”, bir nesneye dönüştürülerek, hareketlerinin bile yanlış algıyı ortadan kaldıramaması sağlanıyor.
the full article Bu derin analiz, ırkçılığın sadece toplumsal değil, aynı zamanda bireysel psikolojide de köklü bir sorundur ve bu sorunun çözümü için farkındalık yaratmanın ve empati yeteneğini geliştirmenin önemi vurgulanıyor. Philosophy Bits
