Backrooms’tan önce, bu korku antolojisinin son sezonu creepypastaları harika bir şekilde işledi

Slender Man. Jeff the Killer. Eyeless Jack. Bu isimlerin hepsinin ortak bir yanı var. Derinlere yerleşmiş korkuları temsil eden aşırı popüler creepypasta canavarlarındalar. Analog horror türündeki The Mandela Catalogue veya The Backrooms, bu alt türün siz sandığınızdan çok daha dayanıklı olduğunu kanıtlayan, internet creepypasta’sının doğal bir uzantısıydı. Ancak The Backrooms bir Hollywood creepypasta silahlanma yarışı başlatmadan tam bir yıl önce, unutulmuş bir Syfy antoloji dizisi, internetin en iyi korku hikayelerini izlenebilir televizyona uyarladı.

“The Dream Door” cehenneme giden ürpertici bir iniş

Channel Zero‘nin dördüncü sezonunun ilk bölümü, yeni evliler Tom (Brandon Scott) ve Jill (Maria Sten)’in Tom’un çocukluk evine taşınmasıyla başlar. Çift mutlu görünüyor. Ancak, bodrumda açılmayan küçük mavi bir kapıya giden tuhaf bir kapı keşfettiklerinde işler geriliyor. Gizemli kapılarla alakası olmayan Jill, Sarah adlı bir kadınla (korku efsanesi Barbara Crampton tarafından canlandırılan) arasındaki garip ilişkisinden dolayı Tom’un sadakatsizliğinden şüpheleniyor.

Sonunda Jill, katil bir palyaçoyu — korkunç görünüşü tam bir kabus malzemesi olan Pretzel Jack’i serbest bırakan küçük mavi kapıyı açmayı başarıyor. Olağanüstü hız, güç ve dayanıklılığa ek olarak, Pretzel Jack aynı zamanda silahlar gibi standart silahlara da dirençli ve vida sırtmaçı gibi ev eşyalarını kullanarak bir kavga üstüne gelebiliyor. Düzensiz bir büzüşücü palyaçonun hayal etmek bile yeterince korkutucu; ancak Pretzel Jack’in geçmişini anlatan hikaye, zaten rahatsız edici olan bu öyküye sürrealist bir dokunuş ekliyor.

Bu Channel Zero sezonu insan aynının dehşet verici derinliklerine dokunuyor

Pretzel Jack bir canavar olarak doğmadı. Jill’in çocukluk koruyucusu olduğu ortaya çıkıyor; o da tıpkı bir tulpa gibi, yalnızca yoğun konsantrasyonla yaratılan ve Tibet mistisizmine dayanan özerk bir varlık olarak onun zihninde varoluşa çağrılmıştı. Bu farkındalık, canavarın tasarımıyla pekiştiriliyor; tasarım ancak ürken bir çocuğun hayal edebileceği tuhaflıkları içeriyor. Pretzel Jack aynı zamanda defalarca yaralamaya ve öldürmeye çalışmasına rağmen çocukça bir saflık sergiliyor.

Bir karakter hakkında temel gerçekleri ortaya çıkaran tulpa benzeri tezahürler, korkuda yeni bir kavram değil. Pyramid Head, oyun boyunca acımasız bir infazcı biçimini alan, James Sunderland’ın bastırdığı suçluluğunun bir tezahürüdür. Silent Hill 2. Tulplar aynı zamanda Twin Peaks: The Return‘de doğrudan geçiyor; Kara Odak gerçek dünyadaki bireylerin vekili veya aldatmacası olan varlıklara ev sahipliği yapıyor. Aynı kavram, insan aynının bir şeyi hiçbir şeyden yaratma korkunç gücünü gösteren The Empty Man‘da ürpertici bir yavaş yanma haline getiriliyor.

“The Dream Door” travmayı ve bastırılmış anıları inceliyor; tıpkı James Wan’ın Malignant‘ında acının iletişim kurmanın tek yolunun şiddet olduğu sözkonusu bir varlığa dönüştüğü gibi. Jill bu yönünü mi kabul edecek, yoksa bir çıkıntıymış gibi tamamen koparacak mı? “The Dream Door” bu sonuca varmak için acele etmiyor ve bu çılgın, rahatsız edici yolculuk vaktinizi harcamaya fazlasıyla değer.

Channel Zero: The Dream Door AMC Plus’ta yayında.