Paslı Kırmızı Alüminyum Atığından Zarif Seramiklere: Studio Thusthat Dönüşümü Başlattı

Millarca tonaja varan bu atığın dünya çapında birikmesiyle stüdyo, endüstrinin en çok göz ardı edilen yan ürünlerinden biri için yeni kullanım alanları araştırıyor.

aluminiyumun ardındaki geniş kırmızı manzara

Aluminiyum rafinerilerinin şehir dışlarında, uydu görüntülerinden bile görülebilen tuhaf kırmızı manzaralar oluşturmak için milce uzanan devasa pas renkli toprak birikintileri bulunuyor. Bunlar boksitten alümina ayrıştırılırken geride kalan, yaygın adıyla “kırmızı çamur” olarak bilinen, alkalik atık olan boksit artığıdır. Yılda 150 milyon metrik tonun üzerinde üretilen bu atık, dört milyar tondan fazla olduğu tahmin edilen mevcut yığınların üzerine ekleniyor. Yan ürünün olası kullanımları üzerine onlarca yıldır araştırma yapılmasına rağmen, çoğu geniş depolama tesislerinde kalmaya devam ediyor.

Amsterdam merkezli Studio ThusThat, bu devasa endüstriyel yan ürünün ne olabileceğini araştırıyor. Süren Red Mud projesi, atığı ince biçimli seramik kaplar ve deneyimsel yapı malzemelerine dönüştürerek, atığın neye dönüşebileceğine dair beklenmedik bir bakış sunuyor. Bitmiş parçalar, içerikleri geldiği endüstriyel manzaralardan çok uzakta görünen ince formları ve derin topraksı renkleriyle geleneksel terracotta’yı andırıyor.

2010’da Macaristan’daki bir kırmızı çamur havuzunun patlaması çamuru manzaraya yaydı | görseller Studio ThusThat’a ait

Studio ThusThat endüstriyel atığı seramiğe dönüştürüyor

İlk olarak 2019’da Londra’daki Royal College of Art’ta geliştirilen projeyi, Belçika’daki KU Leuven’deki malzeme bilimcilerle yapılan işbirliği geliştirdi. Tasarımcılar Studio ThusThat, artığın mineral bileşiminin, özellikle yüksek demir oksit içeriğinin, seramik üretiminde nasıl uyarlanabileceğini keşfetti. Malzemeyi işleyip bileşimini ayarlayarak, sıvı çamur dökme gibi geleneksel şekillendirme tekniklerine uygun tarifler geliştirdiler. Kırmızı çamur, sıcak kırmızımsı tonların bir yelpazesini üretmek için hem seramik gövdehem de sıvalarında kullanılıyor.

Kapların göründüğü basitlik, oldukça karmaşık bir üretim sürecini gizliyor. Ham kırmızı çamur yüksek derecede alkalik olabilir ve tehlikeli maddeler içerebilir, bu da güvenli şekilde işlenip ürünlere katılmadan önce tedavi edilmesini gerektirir. Özellikleri aynı zamanda boksitin nerede çıkarıldığı ve nasıl rafine edildiğine göre değişir, bu da her yeni kaynağın daha fazla test edilmesini gerektirir. Studio ThusThat için seramik koleksiyon, tanımadığı bir malzemeyi somutlaştırma ve uzun süreden bir yük olarak muamele edilen bir maddeyi yeniden düşünmeye insanları davet etme yolu sunuyor.

Studio ThusThat’ın koleksiyonu, işlenmiş kırmızı çamurdan yapılmış heykeltıraş kaplar ve sofra takımı içeriyor

sofra masasından kıyı şeline

Araştırma, Londra merkezli Tonkin Liu stüdyosuyla yapılan bir işbirliği üzerinden mimariye doğru genişledi. İki stüdyo birlikte, kırmızı çamurun çatıdan kıyı yenileşmesine kadar uzanan olası uygulamalarla modüler seramik levhalara nasıl geliştirilebileceğini araştırdı. Önerilen üniteler, su toplayabilen veya ekin alabilen biçimli yüzeylere sahip, malzemenin diğer türlerle paylaşılan manzaralardaki rolünü öngörüyor. Modüler geometrileri aynı zamanda bileşenlerin daha büyük montajlara birleştirilmesine olanak tanıyor.

Bu mimari çalışmalar, malzemeyi onu üreten endüstrinin ölçeğine yaklaştırıyor. Kıyı şeritlerinde, levhalar potansiyel olarak bitki örtüsünü destekleyebilir ve su altyapısı içinde küçük yaşam alanları oluşturabilir, ancak uzun vadeli çevresel performansları daha fazla test gerektirir. Öneriler deneyimsel olmaya devam ediyor; kavramların inşata girmeden önce üretim ortakları ve daha büyük ölçekli geliştirmeler gerekiyor. Yine de, şu anda devasa alanlarda endüstriyel arazi işgal eden bir malzeme için farklı bir varış noktası sunuyorlar.

Stüdyo yeni malzeme formüllemeleriyle deney yaparken toz haline getirilmiş kırmızı çamur, seramik karışımına ekleniyor

mimari, çıkarma işinin atığını sindirebilir mi?

Bu potansiyeline rağmen, kırmızı çamırın yaygın biçimde yeniden kullanımı önemli zorluklar sunuyor. İşleme maliyetleri yüksek kalmaya devam ederken, birçok rafineri atıklarını tüketebilecek sanayilerden uzakta yer alıyor. Bu ağırlıklı malzemenin uzun mesafeler üzerinden taşınması, ekonomik ve çevresel avantajlarını hızla ortadan kaldırabilir. Düzenleyici gereklilikler de buna ek karmaşıklıklar ekliyor. Studio ThusThat tarafından aktarılan sayılara göre, inşaat ürünlerine dahil etmeye yönelik yerleşik yöntemler olmasına rağmen, araştırma başladığında kırmızı çamırın ancak yaklaşık yüzde üçü yeniden değerlendiriliyordu.

Ekinbin hedefi, bu malzemelerin nihayetinde mimaride kullanıldığı bir dünyayı görmek. Göz önüne alınması gereken daha geniş bir çelişki de var. Aluminyum, yenilenebilir enerji altyapısı için giderek daha önemli hale gelirken, üretimi yine de kocaman miktarlarda artık bırakmaya devam ediyor.

Studio ThusThat’ın seramikleri, bu büyüyüp biriken artığa karşı verilen küçük yanıtlardan biri. Malzemenin inşaat sektöründe kalıcı bir yer bulup bulamayacağı, tasarım stüdyosunun ötesinde, onu ölçekli biçimde kullanabilecek sanayilerde neler olmasına bağlı.

demir açısından zengin artık, yoğun, kumlu bir kıvama sahiptir ve seramikte kullanılmadan önce işlenmesi gerekir

pas kırmızısı karışım, deney malzemenin hazırlanması sırasında elle işlenir

ince seramik vazolar, kırmızı çamır üreten rafinerilerin endüstriyel formlarından ilham alır

projenin bilgileri:

isim: Red Mud
tasarım stüdyosu: Studio ThusThat | @studiothusthat
tasarımcılar: Kevin Rouff, Paco Böckelmann
mimar işbirliği: Tonkin Liu | @tonkinliu
bilimsel işbirliği: KU Leuven | @kuleuven

konum: Amsterdam, Hollanda; araştırmalar Londra, İngiltere merkezli

yıl: 2019, devam eden araştırma