Görkemli yerler kolaylıkla hafızamıza kazınabilir. Bazı noktalar o kadar güzel ki, Grammy ödüllü bir şarkıya bile ilham verebilirler; Mendocino’da olduğu gibi; Willie Nelson ve Lee Ann Womack’ın 2002 yorumunun arkasındaki ilham kaynağı budur.
Şarkı sözleri solan aşktan bahsediyor. Ama aynı zamanda pastoral kıyı bölgesinin kalıcı güzelliğini de çağrıştırıyorlar. Girişimciler Nadia Oka ve Michael Topolovac’ın genç aileleri için bir sığınak inşa etmek üzere orada 53 dönümlük bir arsa seçmelerinin nedeni de budur.
Çift, iş için mimar Mark Jensen’ı seçti. Şirketin müdürü Jensen, ‘Toprağa saygıları var ve orada gerçekten özel bir şey yapmak istediler, bu yüzden hemen buna mecbur kaldım’ diyor.
Bu ‘gerçekten özel’ şey, çevredeki ormanlık ekosistemdeki eski meşe ağaçları arasında dengelendiği kadar mütevazılığıyla da kasıtlı olan doğrusal cam, çelik ve dökme beton yapıdır. Rus Nehri havzasının kuzeybatı kenarındaki inişli çıkışlı bir tepenin üzerinde yer alan 2.025 metrekarelik iki yatak odalı, iki buçuk banyolu ev – temiz, geometrik modernist çizgileriyle – arazinin yan yana olmasından ziyade, arazinin bir uzantısı gibi geliyor.
Jensen şöyle açıklıyor: ‘Bu ev hakkında gerçekten bilgi veren benzersiz şeylerden biri, onu çoğunlukla kendilerinin inşa etmiş olmalarıdır’. ‘Michael bir mühendis [ve] orada kendine bir kaynak atölyesi kurdu ve aslında tüm özel mağaza vitrinlerini ve döner kapıları yaptı ve tüm metal kaplama panellerini kesti – bu kadar çok iş yaptıkları gerçekten inanılmaz.’
Ürün tasarımcısı ve mühendis olarak eğitim almış Michael, bu kadar önemli miktarda çalışmanın başlangıçta planın bir parçası olmadığını söylüyor. Ancak Kovid-19 salgınının bir sonucu olarak sahada daha fazla zaman geçirdikçe aile, mimarların yanı sıra “süreç ve inşaatla çok derin bir etkileşimi” teşvik etti. Hatta üstleneceği çeşitli tasarım öğeleri üzerinde çalışmaya yardımcı olmak için evin tamamını OnShape’te (3D bulut tabanlı bir CAD programı) modelledi.
Jensen’in müşterilerine sunduğu üç veya dört tasarımdan biri olan genel tasarım, geç dönem İngiliz coğrafyacı Jay Appleton’un fırsat (olasılık) ve güvenlik (sığınma) için doğuştan gelen arzuları tatmin eden yarım yüzyıllık ‘olasılık-sığınma’ estetik anlayışına dayanıyor.
Jensen şunları söylüyor: ‘Appleton’ın [1975 kitabını] yıllar önce okudum ve bu teori her zaman bende yankı uyandırdı. Yaklaşım için sinematik bir metafor sunuyor: ‘Tüm klasik Western filmlerinde salona girdiğinizde sırtınız duvara dönük ve kapıya doğru bakar şekilde oturursunuz, aksi takdirde silahşor içeri girip sizi şaşırtacaktır.’ Şöyle devam ediyor, ‘Sanırım çevremizde bu tür bir korumayı isteme ve sonra da bu panoramaya bakma konusunda doğuştan yetenekliyiz!’
Tahta şeklinde beton bir alan, çelik bir iskelet ve masif gölgeli cam levhalardan oluşan ev, Jensen’e göre dramatik, destekli çatı da dahil olmak üzere ‘bazı kesin kahramanca yapısal hareketlere’ sahip. ‘Çatının tamamı beton duvardan ayrılmış, böylece sürekli bir tavan penceresi elde ediyorsunuz’ diye açıklıyor. ‘Söylemeliyim ki, bu şekilde dengeli ışık elde edemiyorsunuz ve gün ortasında ışık betona çarptığında, tahta formunun dokusu gerçekten ortaya çıkıyor.’
Projenin özenli estetiğinin yanı sıra, yangın güvenliği (bölgedeki yangın geçmişi göz önüne alındığında) en başından beri çok önemliydi; bu nedenle çatının altındaki ahşaptan oluşan alt yüzey de dahil olmak üzere çatıda veya dış duvarlarda hiçbir yanıcı malzeme kullanılmadı. Ev ayrıca elektrik için güneş enerjisinden ve enerji taleplerini en aza indirmek için pasif tasarım tekniklerinden yararlanıyor.
En önemli dayanıklılık önlemi mülkün kendisi ile ilgili: Mimar, ‘Çalılık evin çevresinde makul bir mesafeye kadar temizlendi ve yağmurlama sistemleri ve ikinci bir su deposu var, böylece yangınla mücadele kapasitesi var’ diyor.
Mimarın evdeki en sevdiği noktanın sığınak konsepti olması hiç de şaşırtıcı değil. Evin genel ve özel kanatlarını ayıran açık bir geçide işaret ediyor: Bu, havuzdan evin her yerine ve dışarıdaki duvarlarla çerçevelenen batı manzarasına bakmanıza olanak tanıyan bir dış alan, bu da onu muhtemelen daha da özel kılıyor – burası, içerisi ile dışarısı arasındaki sınırları bulanıklaştıran, çok kullandıkları bir alan.’
Ev sahiplerine gelince, tüm projeyi değerli kılan evin geleceğidir. Michael şöyle açıklıyor: ‘Neredeyse her noktada, malzeme seçimlerine ve tasarım yaklaşımına, “bu, [ailemizin] gelecek nesilleri için bir ev çözümü” prizmasından bakardım,’ diye açıklıyor. ‘Bu projeyi, bize en yakın olanlar için böylesine kalıcı bir şekilde hayata geçirmenin ruhu çok derinden ödüllendirici oldu.’
Kaynak: Duvar kağıdı
