İçeriğe geç
KÜLTÜRÜN, SANATIN VE İNSANIN HAFIZASI
RSS
İNSANATLASIKÜLTÜR · SANAT · İNSAN
Forum
Sanat & Mimari / 17.11.2026

Shaina Tabak’ın Sanat, Mimarlık ve Aradaki Boşlukları Keşfettiği “260 Madison” Sergisi

Yayın:

Columbia Üniversitesi’nde Görsel Sanatlar alanında yüksek lisans eğitimine devam etmesine rağmen sanatçı Shaina Tabak, sanat dünyasına yeni adım atmış…

· 6 dk okuma
Shaina Tabak’ın Sanat, Mimarlık ve Aradaki Boşlukları Keşfettiği “260 Madison” Sergisi

Columbia Üniversitesi’nde Görsel Sanatlar alanında yüksek lisans eğitimine devam etmesine rağmen sanatçı Shaina Tabak, sanat dünyasına yeni adım atmış biri değil. Rhode Island School of Design’dan (RISD) mobilya tasarımı alanında lisans derecesi alan Tabak, halihazırda 20’den fazla sergi deneyimine sahip. Şimdi ise Midtown Manhattan’da eski bir Duane Reade mağazası ve üst katındaki 23.000 fit karelik bir ofis alanını bir araya getiren, sanatçı yönetimli 260 Madison sergisiyle özgeçmişine küratörlük de ekliyor.

Tabak’ın kendi eserleri de aynı derecede geniş bir yelpazeyi kapsıyor. Tarih, teknoloji ve malzemelerin doğasını bir araya getirerek dijital ve fiziksel dünyalar arasındaki ilişkiyi inceliyor. Genellikle dijital olarak modellenen formları kesme, delme, laminasyon ve ekstrüzyon gibi el işçiliği süreçleriyle heykellere dönüştürüyor.

A fallen street lamp and a sculptural arrangement of wooden shards by Shaina Tabak in an empty room with large windows.

Ancak malzemelere olan ilgisi yalnızca fiziksel özellikleriyle sınırlı değil. Onları aynı zamanda emek, üretim, kaynak çıkarımı ve kullanımın kayıtları olarak da görüyor. Eserleri, günümüzün malzeme kültürünü tarihsel bir perspektiften ele alarak, bugün üretilen ve değer verilen nesnelerin gelecek nesiller tarafından nasıl anlaşılacağını sorguluyor. Kendi ifadesiyle, heykelleri “geleceği hayal etmekten ziyade, bugünden tarihsel bir mesafe yaratmakla ilgili.”

İnsan Atlası sitesini Google’da tercih edilen kaynak olarak seç

Bu bakış açısı, son eserlerinde özellikle belirginleşiyor: Bakmakla alışveriş yapmak arasındaki giderek bulanıklaşan sınırı inceliyor. Queens doğumlu sanatçı, Brooklyn’deki stüdyosunda topladığı endüstriyel nesneleri üç katmanlı kartona yerleştirerek tüketim kültürünü destekleyen ambalaj ve nakliye sistemlerine gönderme yapıyor. Aynı zamanda görsel arama ve algoritmik ticaretin etkisini de araştırıyor; bir görüntüde fark edilen nesnelerin, satın alınabilir sayısız alternatife yol açtığı bir kültürü ele alıyor. Bu, görüntülerin sadece arzu uyandırmakla kalmayıp, aynı zamanda işlemleri de tetiklediği bir dönemin yorumu niteliğinde.

Bugünkü Friday Five programında Shaina Tabak ile beş dakika sohbet ederek 260 Madison’daki küratörlük çıkışının ardındaki fikirleri ve sergideki eserlerini şekillendiren etkileri keşfettik.

A large, red, textured sculpture by Shaina Tabak on a wooden frame with spiked legs, displayed in a gallery space with a video projection of a person in the background.

Tabak, küratörlük çıkışı için Columbia Üniversitesi’ndeki yüksek lisans öğrenci topluluğundan ve kendi sanatçı çevresinden esinlenerek hem yeni yetenekleri hem de tanınmış isimleri bir araya getirdi. Demon Lovers, Inc. sanat ikilisi Dayana Matasheva ve Edson Niebla Rodríguez tarafından ortak küratörlüğü yapılan Madison sergisinde Simon Denny, Jon Kessler ve Eva ile Franco Mattes gibi sanatçılar yer alıyor. Sergi, bina sahibi AmTrustRE ile iş birliğiyle organize edildi ve küratörlere tam yaratıcı özgürlük tanındı.

22 Kasım 2026’ya kadar görülebilecek bu geniş kapsamlı sergi, sökülüp yeniden inşa edilen veya tuhaf bir şekilde sunulan tanıdık malzemeleri, nesneleri ve teknolojileri bir araya getiriyor. Açıkta kalan ısıtma-soğutma sistemleri, sökülmüş tuvaletler ve kurumsal logo duvar kağıtları; heykel, yeni medya ve video eserlerine arka plan oluşturuyor. Tabak’ın 260 Madison ile hedefi, “günümüz yaşamını düzenleyen sistemleri—kontrol, gözetim, yapay zeka ve kaynak çıkarımından, çalışma, hareket etme ve yaşama şeklimizi şekillendiren malzeme ve mimari yapılara kadar—incelmek.”

Aşağıda Tabak, 260 Madison yaklaşımını şekillendiren etkileri kendi sözleriyle anlatıyor: Geleneksel kurumları sorgulayan sanatçı yönetimli sergilerden, kendi eserlerine ilham veren mimari teorilere ve heykellere kadar.

“İlki, Damien Hirst’in Freeze sergisiydi (1988). Bunu bana profesörüm Jon Kessler önermişti. Freeze, Londra’nın Docklands bölgesinin yeniden gelişimi sırasında gerçekleştiği ve emlak geliştiricileri tarafından desteklendiği için özellikle ilgi çekiciydi. Bu durum, sanatsal bağımsızlık ile kentsel sermaye üretimi arasındaki gerilimi gözler önüne seriyordu. Bu tarih, kendi projemizde bir çelişkiyi fark etmemi sağladı: 260 Madison binanın ticari işlevini geçici olarak durdursa da, aynı zamanda modernizasyon sürecindeki bir mülk için kültürel değer yaratıyor.”

“Daha yakın bir örnek ise Christopher Wool’un See Stop Run sergisi (2024). New York’un Finans Bölgesi’nde gerçekleşen bu sergi, sanatçıların boş ticari alanları kullanarak yerleşik kurumların dışında nasıl faaliyet gösterebileceğini gösterdi. Wool’un sergisi de boşaltılmış bir ofis katında kurulmuştu ve binanın açıkta kalan altyapısı ile yıkım izlerinin eserlerle doğrudan diyalog kurmasına olanak tanıyordu. 260 Madison ile bu örnekleri daha da ileri taşımak, boş kurumsal ofisi emek, sermaye ve inşa edilmiş çevre arasındaki değişen ilişkilerin somut bir kaydı olarak ele almak istedik.”

“Rem Koolhaas’ın Delirious New York kitabı ve ‘Junkspace’ denemesi, mekânın mimarisini sergiyle ilişkilendirmemde çok yardımcı oldu. Partnerim son üç yıldır 260 Madison’ın 17. katında çalışıyor—bu tamamen tesadüf—ve onun 9-17 arası paralegal işi, serginin işlevini düşünürken Koolhaas’ın dikey bölünme, mimari lobotomi ve kesin istikrarsızlık kavramlarını akla getiriyordu.”

“Koolhaas’ın bu üç kavramı da kendi biçimleriyle, Manhattan gökdelenini dış cephesi iç mekândan bağımsız kalan bir yapı olarak tanımlıyor. Bu sayede farklı katlar, binanın dış görünüşünü değiştirmeden tamamen farklı ve sürekli değişen faaliyetlere ev sahipliği yapabiliyor.”

Rachel Whiteread’in ‘House’ Eseri (1993)

“260 Madison için hazırladığım Swept Towards Skylight (2026) heykelini yaratırken Rachel Whiteread’in geçici bir kamusal heykeli olan House eserini düşünüyordum. Daha önceki bir eserimi yalıtım köpüğüne yerleştirip üzerine çimento kaplayarak etrafındaki negatif boşluğun katı bir şekilde dökülmüş gibi görünmesini sağladım. Whiteread’in eseri, yıkılması planlanan bir evin içini, eski sakinlerine ve orada yaşanmış hayatlara adanmış beton bir anıta dönüştürmüştü.”

“260 Madison’ı küratörlük yaparken bu fikre sürekli döndüm. Buradaki boş ofis katı, bir zamanlar burayı canlandıran emek ve rutinlerin fiziksel izlerini hâlâ taşıyor. Binanın sadece sanat eserleri için bir kutu olarak değil, aynı zamanda açıkta kalan altyapısı ve terk edilmişlik izleriyle bir eser olarak işlev görmesini istedim. House’dan ilham alan ve 260 Madison’da yakalamayı umduğum şey, mimarinin işlevinden öteye geçerek, bir zamanlar ona anlam veren sistemlerin anıtı haline gelmesi.”

260 Madison 22 Kasım 2026’ya kadar New York City’deki 260 Madison Avenue’da görülebilir.

İlginizi Çekebilir: Hilma af Klint’in Sanat Eserlerinin Satışı Tartışmalı Hale Geldi →
Kaynak: Design-milkKaynak yazarı: Danine Alati
💬 Topluluk Masası & Tartışma

Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.

Foruma Katıl & Yanıtla ➔
Forumda sor / tartış
EDİTORYAL NOT

İnsan Atlası içerikleri kültürel bağlam, erişilebilir anlatım ve kaynak şeffaflığı gözetilerek yayımlanır.

1 yanıt

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

HIZLI KEŞİF

Atlas içinde ara

ESC
HIZLI ROTALAR

Aramak için en az 3 karakter yazın.

İNSANATLASI KEŞİF MENÜSÜ
GÖRÜNÜM

Atlas rengini seçin

Seçiminiz bu cihazda korunur ve bütün sayfalara uygulanır.

Ağ Bağlantıları:E-Kitap Okuyucu • Tarih • Doğa & Gezi • Uzay & Astronomi • Soru Cevap
\n\n