Zombucha!, bir filmin için mükemmel bir başlık. “Zombi” ve “kombucha” kelimelerinin birleşimiyle 21. yüzyılın sağlık kültürünü anında kanlı bir şakaya dönüştürüyor.
Ancak, bazı filmlerin başlıklarından farklı olarak, Claudia Dzienny’nin bu yeni Avustralya komedi-korku filmi, adının vaatlerini gerçekten yerine getiriyor.
Maddie (senaryoyu da yazan Emma Leonard), özel efekt makyaj sanatçısıdır. Bir zombi filminin çekimleri sırasında vegan bir sosis yerine gerçek bir sosis kullandığı için, saf ve masum oyuncu Gabe McLaren’i (Duncan Fellows) neredeyse öldürmek üzereyken işini kaybeder. Aslında Gabe’in Lyme hastalığı olduğunu ve ete karşı alerji geliştirdiğini bilmiyordu (bu tıbbi açıdan yanlış, ama kim kontrol ediyor ki?).

Maddie’nin eşi Leo (Ryan O’Kane), evlilik yıldönümlerinde gece yarısına kadar çalışmak zorunda kaldıktan sonra reklamcılık işinden ayrılır.
İşsiz kalan ve plajdaki evleri için büyük bir ipotek borcu olan çift, şehir hayatından kaçmak için bir Kombi minibüsle yola çıkar. Ancak komşularının kedisine çarptıklarında bu plan suya düşer.
Bunun yerine, 21. yüzyılın en burjuva içeceği olan kombucha yapmaya karar verirler.
Yerel pazarlarda hibiskuslu ve naneli “buch” şişelerini 35 dolardan satan guru benzeri Kai’ye (Stephen Madsen) rastlarlar. Kendi kombuchalarını yapmak için Kai’nin SCOBY’sini (bakteri ve maya simbiyotik kültürü) çalarlar; Kai buna “Anne” der.
Başarılı ürünlerini “Susuz Bakire” olarak adlandırırlar, ancak SCOBY’nin beklenenden daha fazla kendi iradesine sahip olduğunu keşfederler.

Bu filmin, SCOBY’nin gözünden dünyayı gösteren “Kombucha-vizyon” efektini kullanan ilk film olduğunu güvenle söyleyebilirim. Bu efektte, SCOBY’nin hareketleri sırasında dünya, formaldehit dolu bir kavanozdaki deforme olmuş bir canavarı andıran sarı bir renkle yansıtılır.
Zombucha!, Kombucha-vizyonu kullanan ilk filmdir.
Zombucha!
Bu canlı organizma aynı zamanda çiftin çocuk sahibi olma çabalarında bir nevi ikame haline gelir. O andan itibaren olaylar, hem öngörülebilir hem de beklenmedik şekillerde kontrolden çıkmaya başlar.
Filmde korku ve bilim kurgu unsurları olsa da, aslında bir komedi olarak işliyor. Şirket ve sağlık kültürünün aptallığına, 21. yüzyıl milenyum kültürünün saçma diliyle ilgili eleştirileri ise tam yerinde.
Leo’nun çalıştığı reklam ajansı Lychee, Lychee ve Lychee’nin baş ortağı Hopper’ın (Jackie van Beek) birkaç komik repliği var. Örneğin, ciddi bir yüz ifadesiyle şöyle der: “Tam bir marka anarşisini kullanmak istedik, ama büyüme hedeflerimizi de bozmamak gerekiyordu.”
Maddie, gelişmekte olan işlerini satmak istemediğini belirttiğinde, Hopper onu ikna etmeye çalışır: “Hayatını yaşa, jet ski al, bir çocuk yap, çocuğa da jet ski al.”

Bir noktada Leo ofisten ayrılmak istediğini söylediğinde, Hopper “Daha saat 22:00!” diye karşılık verir ve şirketin iş-özel hayat dengesi anlayışını şöyle açıklar: “Biliyorsun, biz iş-özel hayat dengesine önem veriyoruz. Bu yüzden spor salonumuz, uluslararası ünlü bir şefimiz ve 24 saat çalışan bir DJ’imiz var.”
Milenyum kültürüne yönelik keskin eleştirilerine rağmen, film o kadar samimi ve eğlenceli ki asla ağır bir his vermiyor. Kai ve “Anne”sinin geldiği tarikat benzeri Four Feathers çiftliğindeki beyaz saçlı adamlar ise komik bir şekilde deli görünüyor.
Hopper’ın (Jackie van Beek) birkaç komik repliği var.
Zombucha!
Duncan Fellows da Gabe McLaren rolünde harika bir performans sergiliyor. Bu çabalayan Avustralyalı oyuncu, bir sabah programında Lyme hastalığıyla mücadelesini anlatırken gözyaşlarına boğulur ve hastalığa destek için taktığı yeşil kurdeleyi gösterir.
Eğer ana karakterleri sevmeseydik, bu espriler işe yaramazdı. Ancak Leonard ve O’Kane’in mükemmel performansları sayesinde onları seviyoruz. Konu tamamen saçma olsa da, performansları doğal ve aynı zamanda tüm bu absürtlüğe karşı hafif bir mizah içeren bir yaklaşımla sunuluyor.
Aksiyona Ulaşmak İçin Çok Uzun
Filmin birçok unsuru da etkili: geleneksel ama şık sinematografi, çılgın ama ölçülü müzik ve biraz abartılı ama gerçekçi prodüksiyon tasarımı.
Ancak filmin genel etkisini ciddi şekilde zedeleyen bir nokta var: uzunluğu. Bu kadar saçma bir hikaye için kısa olması genellikle daha iyidir, ama Zombucha! bir saat 50 dakika boyunca sürüyor ve ikinci saatin büyük bir kısmı yavaşlıyor.
Agresif bir kombucha kültürü fikri, filmin sonuna doğru oldukça yorucu hale geliyor. Filmin ilk bölümünün, asıl aksiyon başlamadan önce neden bu kadar uzun sürdüğünü anlamak zor.
80 dakika olsaydı mükemmel bir film olabilirdi, ancak neredeyse iki saat, bu saçmalıkla ilgilenmek için çok uzun. Yine de Zombucha! mükemmel bir film olmasa da, esprileri yeterince keskin ve oyuncular da yeterince çekici olduğu için çoğu zaman ilgiyi koruyor.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔



1 yanıt
[…] Çekebilir: Zombucha!: Kombucha Hayranları İçin Bir Korku Komedisi → Kaynak: IndieWireKaynak yazarı: J. Kim Murphy 💬 Topluluk Masası & […]