Gürcistanlı ressam Nina Kintsurashvili için ülkesinin zengin ve karmaşık tarihinden beslenen yoğun araştırma materyalleri vazgeçilmez bir unsur. Ancak antik freskler, Bizans ikonları, toprak kaplar, kitaplar ya da Sovyet döneminden kalma illüstrasyonlar gibi unsurları doğrudan tasvir etmiyor. Bunun yerine, bu eserlere dolaylı yollardan atıfta bulunarak, onları bir kanal aracılığıyla yeniden yorumlayıp büyük ölçüde soyut ama kısmen figüratif resimlerine dönüştürüyor.

Yeni serisindeki tüm eserler (hepsi 2026’da yapılmış, keten üzerine yağlı boya) hem zengin dokulara sahip hem de kasıtlı olarak pürüzlü bir görünüm sergiliyor. Boya katmanları genellikle kalın uygulanıyor, hatta bazen kazınıyor; fırça darbeleri ise güçlü ve geniş hareketlerden ince, narin çizgilere kadar değişiyor. “Rifts” adlı eserde, kremsi, kaslı ve düzensiz şekilli formlar yatay olarak çerçevenin bir ucundan diğerine yayılıyor. Arka planda ise çok renkli dikey bantlar, sanki yer çekiminin etkisi altında resmin düzlemini aşağı doğru çekiyor. Burada bir hareket var: baskı, gerilim ve sürekli değişen bir arazi. En alt kısımda ise bu eserlerde sıkça karşımıza çıkan ilginç bir detay yer alıyor: bir ızgara ya da daha doğrusu bir ızgaranın küçük bir parçası. Bu, keten kumaşının büyütülmüş dokusu da olabilir, bir çitin bir bölümü de.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.





Yanıt yok