Sanat dünyasında neden bu kadar çok “zehirli” insan var ve kendimi hem profesyonel hem de duygusal olarak onlardan nasıl koruyabilirim?
Her sektörde toksik insanlar olabilir, ancak umutsuzluk, sanat dünyasının toksikliğine özgü bir tat katıyor. Bu alanda eserler üreten ve sanatı destekleyen pek çok insan var, ancak koleksiyonerlerden, hibe programlarından ve hayırseverlikten elde edilen toplam para miktarı, çoğu için yeterli değil. Bizim mücadele ettiğimiz şey, aslında “kırıntılar” için verilen bir savaş.
Bazı insanlar kıtlıkla daha iyi başa çıkabiliyor, ancak kimse en iyi versiyonu değil. Bir dönem sanat eleştirisi yaptığım zamanlarda, çoğu zaman hoşlanmadıkları profesyonellerin kötü davranışlarını ortaya çıkaran yazılar yazmamı isteyen insanlarla karşılaşıyordum. Hedefler genellikle haklı bir eleştiriye layık olsa da, bu talepler benim için pek rahatsız ediciydi (ve genellikle sadece şikayetlerden ibaretti).
Gördüğüm korkunç şeylerin listesini gözden geçirirken, acaba bu “toksisite” sadece cehalet mi diye düşündüm.
[Independent Art Reporting’i Destekleyin]
Bağımsız ve eleştirel haberler giderek daha zor bulunuyor. Ancak siz de bunun ortadan kalkmasını engelleyebilirsiniz. Hyperallergic topluluğunun ücretli bir üyesi olarak, sadece ışıklarımızı açık tutmanıza yardımcı olmakla kalmıyorsunuz, aynı zamanda ellerimizin (ve kalemlerimizin) bağlı olmamasını da sağlıyorsunuz.
Hyperallergic, büyük şirketlere veya milyarderlere bağımlı değil. Gazeteciliğimiz, sizin gibi okuyucular tarafından finanse ediliyor: Bireyler, giderek daha adaletsiz zamanlarda dürüstlük ve adalet için mücadele ediyorlar. Sizin (ayda sadece 6.67 TL gibi) desteğinizle, bağımsız gazeteciliği değer veren ve sanat dünyasında daha fazla şeffaflık arayan bir topluluğa katılmış oluyorsunuz. Ayrıca, elde edeceğiniz avantajlar da yok değil…
Umarız siz de bize katılmak istersiniz.
Kaynak: Hyperallergic
