Japon tasarımcı Takuto Ohta, “log x” adlı projeyle geçici mimarinin ömrünü uzatıyor. Proje kapsamında, yaklaşık 200 Yoshino sedir ağacından elde edilen ve bir sergide kullanılan kerf kesimli (çatlamayı önlemek için yapılan özel kesim) kütükler, Nara Eyaleti’nden temin edilmiş olsa da, sergi bittikten sonra ne yapılacağı belirsiz olan bir durumdaydı. Ohta, tüm bu kütükleri alarak Tokyo’daki SKWAT tasarım atölyesine getirdi ve burada iki aylık bir tasarım deneyiminin temelini oluşturdu.
Ohta, önceden belirlenmiş bir mobilya koleksiyonu yaratmak yerine, mevcut kütüklerle doğrudan çalıştı. Her bir parçanın potansiyelini ortaya çıkarmak için kesme, birleştirme ve montaj tekniklerini test etti. Bu süreç sonucunda yaklaşık 50 adet kullanışlı mobilya parçası üretilirken, kalan kütükler de daha az işlenmiş halde mekânın bir parçası olmaya devam etti. Düzenli aralıklarla yerleştirilen ve bitişikteki kafeye bakan kütükler, ziyaretçiler için oturma alanı sağlarken aynı zamanda atölyeye malzeme olarak bekleyen birer prototip niteliği taşıyordu.
Sandalye 1 | Fotoğraflar: Takuto Ohta’dan
PROJE, KESME, TEST VE TEKRAR ÇEVRİMİYLE GELİŞTİRİLDİ
Proje, kasıtlı olarak hızlı bir yapım döngüsüyle geliştirildi. Elle yapılan deneyimlerle keşfedilen formlar ve inşa teknikleri, hızla diğer kütükler üzerinde uygulandı. Bu sayede koleksiyon, önceden belirlenmiş bir çizim setinden ziyade, tekrar yoluyla gelişti. Sedir ağacının mevcut boyutları, kerf kesimleri ve düzensizlikleri, tasarım parametreleri olarak kullanıldı; her yeni müdahale, malzemenin içinde zaten var olan özelliklere yanıt verdi.
Bu açık uçlu yöntem, “log x” adında yansıtılıyor. “Log”, hem kütüğü hem de matematiksel logaritma kısaltmasını ifade ederken, “x” ise süreç boyunca üretilen farklı formları ve inşa sistemlerini temsil eden bir değişken olarak kullanılıyor. Ohta, bu varyasyonları kategorize ederek, yapım sürecini okunabilir ve karşılaştırılabilir hale getiriyor; böylece projenin kademeli gelişiminin görünür olmasına olanak sağlıyor.
Sandalye 2
SERGİDEN KALANLARLA OLUŞTURULMUŞ 50 OBJE
Sonuç olarak ortaya çıkan parçalarda, kütükler büyük ölçüde orijinal kütlelerini ve görsel özelliklerini koruyor. Sedir ağacını her öğenin aynı hale getirilene kadar işlemek yerine, Ohta, orijinal kullanımlarından miras kalan boyutlar ve özelliklerle çalışıyor; sadece mobilya, bank veya masa gibi fonksiyonel nesnelere dönüştürmek için gerekli kesimleri ve bağlantıları ekliyor. Proje, tasarımcının “ayrışma” ve “üretim” konusundaki daha geniş ilgi alanlarının bir parçasıdır; nesnelerin nasıl ayrıştırılabileceğini, yeniden düzenlenebileceğini ve yeni ilişkiler içine girebileceğini inceliyor.
Bu anlamda, “log x” sadece mobilya değil, aynı zamanda malzeme döngüsüyle ilgili de. Geçici sergiler genellikle son derece kısa ömürlü yapılar kullanır; ancak Ohta, sökme işlemini tasarım sürecinin bir sonucu olarak görüyor ve bunun bitişi anlamına gelmediğini vurguluyor. İki yüz adet kullanılmayan sedir ağacı, bir malzeme kütüphanesine, ardından oturma alanına, prototip parçalarına ve son olarak da mobilya koleksiyonuna dönüşüyor; bu durum, “geçici” kelimesinin mutlaka “bitmiş” anlamına gelmeyebileceğinin bir hatırlatıcısı niteliğinde.
Sandalye 3
Sandalye 4
Masa 1
Kaynak: designboom
