Gizli ve Eşsiz Freak-Folk Dünyasının İçinde: @’ın Hikayesi

Victoria Rose ve Stone Filipczak, sahne adıyla @. Fotoğraf: Ingmar Chen

Onların Google’da kolayca bulunamayan, ancak internette yaygın olan isimleri, bu topraksı ikilinin eşsiz sanat-folk müziğinin zıtlığıdır. Müzikleri gibi, bu çift de sırlarını kolayca vermez.

En iyi 2026 sonbaharı müzikleri: Johnny Marr, Phoebe Bridgers, Rachel Chinouriri ve daha fazlası

Tüm kaçırılmaması gereken sonbahar sanat önerilerimize buradan ulaşabilirsiniz

Victoria Rose, Philadelphia’daki 30. Cadde İstasyonu’na geliyor ve arabanın içindeki yapışkan lekelerden dolayı özür diliyor. O bir arıcıdır ve bunlar propolisdir, kovadaki boşlukları kapatmak için kullanılan reçineli bir maddedir. Grup arkadaşı Stone Filipczak, ön koltukta oturuyor ve arka koltuğu ise koruyucu ekipmanlar kaplıdır. Onlar, favori mekanlarından birine, aynı zamanda bir müzik mekanı olan Etiyopya restoranına gidiyorlar. Yemek odası hızla hareketleniyor; bu durum, Filipczak ve Rose’un nispeten sessiz konuşmaları ve yaptıkları müziğin detaylarını paylaşmaktan çekinmeleri nedeniyle bir sorun teşkil ediyor. Onlar, tıpkı Rose’un arılar gibi, gizemli ve kendi kendine yeten bir ikili.

Bildiğiniz gibi, @ kelimesi “at” olarak okunuyor. Bu isim, Filipczak’ın açıklamasına göre, “kick drum başlığında bir @ işareti görme vizyonundan” geliyor. Ancak, onların sanat-folk müziği akustik gitar, üflemeli çalgılar ve vokal armonilerden oluşuyor. İkinci albümleri olan Autosmile, 4AD gibi saygın bağımsız plak şirketinden çıkıyor. (İsim, bir meme’e gönderme yapıyor: “Sen ve ekibin kaybolduğunda ve auto smile açıldığında…”)

En iyi 2026 sonbaharı müzikleri: Johnny Marr, Phoebe Bridgers, Rachel Chinouriri ve daha fazlası

Tüm kaçırılmaması gereken sonbahar sanat önerilerimize buradan ulaşabilirsiniz

Rose, Autosmile’ın temalarını şu şekilde özetliyor: “Karmaşa, işleme ve kabul.” Bazen şarkıların arkasındaki bağlamı bile bilmiyorlar. “Yeterince yakın arkadaşlarız ki, birbirimizin şarkılarının anlamını çıkarabiliyoruz,” diyor Filipczak. “Her birimizin etrafında dolanıp durmamak daha iyi.” Bu albüm, karanlığın her zaman hafiflik veya neşeyle dengelenebileceği fikrini ortaya koyuyor.

Punish My Mind, disiplin ve zevk arasındaki dengeyi anlatıyor, ancak tekrarlayan bir maymun sesiyle bu dengeyi oyunun lehine çeviriyor. İki isimli grup, Boston’da üniversiteye başlamak için taşındığında tanıştılar; Filipczak kısa süre sonra okulu bıraktı. Her ikisi de şehrin bağımsız müzik sahnesinde aktiflerdi: Rose, Brittle Brian adıyla solo akustik müzik yapıyordu ve Filipczak, gürültü ve deneysel müzik alanlarında çalışıyordu. Birbirlerine ortak arkadaşlar aracılığıyla tanıştılar. “İlk buluşmamızda Harvard Doğa Tarihi Müzesi’ne gidip ölü hayvanlara baktık,” diyor Rose, Filipczak’a dönerek. O sırada, üzerlerinde yıldırım desenleri olan taytlar giyiyordu.

En iyi 2026 sonbaharı müzikleri: Johnny Marr, Phoebe Bridgers, Rachel Chinouriri ve daha fazlası

Tüm kaçırılmaması gereken sonbahar sanat önerilerimize buradan ulaşabilirsiniz

Filipczak, 2017’de memleketi Baltimore’a döndüğünde iletişimlerini kestiler. O, karantina günlerinde orada kalıp müzik yapıyordu. Rose hala Boston’daydı ve bolca vakti olan bir çiftlikte çalışıyordu. Daha sonra yeniden iletişime geçtiler ve birbirlerinin çalışmalarını paylaştılar. Rose, Filipczak’tan bir şarkıya yumuşak davul eklemesini istedi. Bu şarkı Star Game oldu ve 2021’de çıkan, büyüleyici ilk albümleri Mind Palace Music’in başlangıcı oldu.

“Deneyler yapmak,” onları tuhaf, “freak-fried” bir folk sesiyle tanıştırdı; bu ses, Animal Collective’in Vashti Bunyan ile yaptığı 2005 EP’sini, Linda Perhacs’ın müziğini veya Zelda’nın Ocarina of Time’ının Shire’da geçen versiyonunu anımsatıyordu. Bu albüm, ilk gösterilerini yaptıkları 2022 yılına kadar bağımsız müzikseverler arasında popülerlik kazandı. Washington DC merkezli Carpark plak şirketinin temsilcileri de bu gösteriyi izledi ve Mind Palace Music’i ertesi yıl yeniden yayınladı. “O zaman düşündük ki: ‘Tamam, sanırım artık bir grubuz’,” diyor Filipczak.

Her iki grup üyesi de Autosmile albümünü yaparken Philadelphia’daydı, ancak şarkıları ayrı evlerinden yazdılar ve kaydettiler. “Birçok kişi bize stüdyo zamanı teklif etti,” diyor Filipczak. “Ancak işe yaramadı.” Ekipmanları basit ve her biri, dikkat dağıtıcı unsurlardan uzak, özel bir zamana ve alana sahip olmanın önemini biliyorlar. “Her şeyin istediğiniz gibi olması daha kolaydır, özellikle de kimsenin sizi izlemediğinde,” diyor Rose, Stone’a dönerek. İkili, Autosmile albümünü yaparken Filipczak’ın evinde bir araya geldi ve yerel müzisyenler Nina Ryser ve Gloorp grubunun solisti Garrett Burke’den bazı şarkılara katkılar aldılar.

2024 yılında çıkan Are You There God? EP’leri deneysel ve işlenmiş olsa da, Autosmile akustik gitar ağırlıklı bir albüm. Bu albüm, ilk çalışmalarını anımsatan, büyüleyici, mütevazı ama hipnotize edici bir atmosfere sahip. Şarkılar daha geniş bir yelpazede ve daha bilinçli bir şekilde oluşturulmuş. Örneğin, neredeyse yedi dakika süren başlık şarkısı, vokal melodileri ve gitar çalma becerileriyle örülü, dokunaklı bir balad. Duygusal derinlik samimi ama belirsiz: “Sizinle nasıl bağ kurduğumu bilmiyorum, ama öyleyse / Sizinle nasıl yüzleştiğimi bilmiyorum, ama buna rağmen.”

Diğer şarkılarda kişisel anlatılara yer verirken, @ aynı zamanda yorumlara açık bir alan bırakmak istiyor. “Bu, folk şarkılarının özü,” diyor Filipczak. “Çünkü onlar, kişiden kişiye geçebilen ve birçok farklı kişi tarafından çalınabilen şarkılardır.” Kavramsal olarak, grup düşüncesi genellikle bir yankı odası olarak görülse de, @ aynı zamanda arıların yuvasını inşa etmesi gibi, kolektif yaratımın parçaların toplamından daha büyük bir şeye yol açabileceği fikrini ortaya koyuyor.

En iyi 2026 sonbaharı müzikleri: Johnny Marr, Phoebe Bridgers, Rachel Chinouriri ve daha fazlası

Tüm kaçırılmaması gereken sonbahar sanat önerilerimize buradan ulaşabilirsiniz