Grace Zhang ile Beş Soru: Işık, Finans ve Chanel Sanatını Nasıl İlhamlandırıyor

Yoğun bir finans kariyeri ve buna eşlik eden bir görsel sanatçı pratiğiyle San Francisco merkezli Grace Zhang, iki görünüşte birbirinden farklı dünya arasında gidip geliyor. Ancak her ikisi de örüntüleri aramayı ve karmaşıklığı anlamlandırmayı içeriyor. Columbia Üniversitesi uluslararası ilişkiler programından mezun olan Zhang, resmi finans alanındaki işine bir karşı nokta olarak görüyor; piyasaların yoğunluğundan uzaklaşmanın bir “yöntemi” diyor. Aynı zamanda özgün takılar ve lüks saatler tasarlıyor; ilhamını Paul Cézanne’ın renk ve biçime yönelik yapısal yaklaşımından alıyor.

Zhang’ın tabloları, dünya gezileri ve yüksek modaya olan sevgisinden Budist felsefeye ve Cézanne’a kadar geniş bir etki yelpazesini yansıtıyor. Doymuş, zıt renkler, geometrik biçimler ve nokta-dalga motifleri eserlerinin tamamında karşımıza çıkar; otoportreleri ise Chanel ve Dior’a bir selam niteliği taşıyor. Ancak onu en derinden etkileyen yalıtılmış yaratıcı eser, Johann Sebastian Bach’ın “B minör 24. Fuga”ıdır.

“O eserde sevdiğim şey, yapı ile duygu arasındaki denge” diyor. “…olağanüstü derecede karmaşık ama aynı zamanda uyumlu bir biçimde örülmesi. Bu kadar özenle inşa edilmiş bir şeyin nasıl da böyle derin duyguları ifade edebildiğine hayran kalıyorum.”

Fotoğraf: Brendan Mainini; Grace Zhang ve GCS Agency’nin izniyle

Zhang aynı zamanda tablolarında da düzen ile duygu arasında bir denge arıyor; eserine “karmaşıklık ve düzen, ama aynı zamanda bir incelik, tutku ve sakin bir aşkınlık duygusu” getiriyor. Budist öğretiler üzerinden hayat ve ölüm, dünya ve evren sorularını araştırıyor. En yeni serisi Aurora Undae Country Club, evrene duyduğu merakla golf sevgisini bir araya getiriyor; sporu “yerel deneyimle evrensel alan arasında bir kapı” olarak hayal ediyor.

Bugünkü Friday Five’da, Grace Zhang ile güncel serisi Spacetime Monologue hakkında beş dakika konuştuk; eser, San Francisco’daki GCS Agency galerisinde 25 Ekim’e kadar izlenebiliyor.

Fotoğraf: Brendan Mainini; Grace Zhang ve GCS Agency’niz izniyle

‘Spacetime Monologue’

Zhang’ın tablolarını halka sunduğu ilk sergi, birkaç eser grubundan oluşan 32 eseri kapsıyor: yüksek moda ilhamlı otoportreler, bilim ve finans piyasalarını yorumlayan tablolar ve golf serisi.

“Tablomun kalbinde, evrenin ardındaki yapıları ve ilkeleri arama çabasında bir arayış var; etrafımızdaki her şeyin altında daha derin bir gerçek yatıyor gibi bir his,” diyor Zhang. “Yaşanmış deneyimin karmaşıklığını benimsiyorum: sürekli akan izlenimler, hikayeler ve karşılaşmaların yanı sıra seyahat, moda, finans piyasaları ve çok daha fazlasına olan ilgilerim.”

Eserlerini “Budist felsefenin, Cézanne’da bulduğum yapısal mantıkla buluşması” olarak tanımlıyor. Bloomberg Terminali ile tuvali yan yana duruyor; “böylece iki dünya arasında sürekli hareket halindeyim,” diyor. “Birebir farklı görünebilirler ama her ikisi de örüntüleri aramaya, döngüleri anlamaya ve başlangıçta kaotik gibi gelen şeyi anlamlandırmaya dair.”

‘Spacetime Monologue’ kurulum görünümü. Fotoğraf: Brendan Mainini; Grace Zhang ve GCS Agency’niz izniyle.

‘Spacetime Monologue’u İlhamlandıran Ne

“Tablomum, farklı disiplinler ve deneyimler boyunca ardındaki yapıları arıyor,” diyor Zhang. “Bazıları bilimle başlar, diğerleri seyahat veya finans piyasalarıyla; ancak nokta ve dalgalara eser boyunca tekrar tekrar rastlanır ve bu farklı başlangıç noktalarını birbirine bağlar.”

Grace Zhang’nin ‘Quantum Whisper’ eseri. Fotoğraf: sanatçının izniyle.

Işığın Çifte Doğası

Meşhur çift yarık deneyinde, iki dar yarıkdan geçen ışık, dalgalara özgü bir girişim deseni üretir. Her fotonun hangi yarıkdan geçtiği belirlenmek için ölçüm yapıldığında, bu girişim deseni kaybolur ve ışığın tanecik benzeri davranışı ortaya çıkar. Bu, Zhang’ın merakını uyandırdı.

“Bir şeyin ışık kadar temel bir olgunun aynı anda ikisi de olabileceği fikrine çekildim ve izleme eyleminin neyi gördüğümüzü değiştirdiğini,” diyor. “Quantum Whisper’da nokta ve dalga, bu çift doğa için görsel bir dil haline geliyor; hem kompozisyonu hem de eserin sakin, gizemli atmosferini şekillendiriyor.”

Lijiang köyünden bir görünüm. Çekim: Grace Zhang.

Dağ Göğü

Zhang, Lijiang’da yolculuk yaparken, gökyüzüne karşı dikilitaş gibi beliren Jade Dragon Dağı’nın pürüzlü siluetiyle ilgilenmiş ve bu onu Jade Hash adlı tablosunu yapmaya yönlendirmiştir.

“Sırtı, her gün baktığım kripto para biriminden ABD borcuna kadar piyasa grafiklerini hatırlattı,” diyor. “Jade Hash‘de dağın silueti, piyasanın tepeleri ve çukurlarının sadeleştirilmiş bir siluetine, manzara ile finansın ritimlerini birbirine bağlayan dalga benzeri bir forma dönüşüyor.”

Grace Zhang’ın Jade Hash adlı eseri. Çekim: sanatçının izniyle.

Elliott Dalgaları Teorisi

Finans alanında çalışan Zhang, yatırımcıların korku ve açgözlülük, umutsuzluk ve coşku gibi kolektif psikolojilerden etkilenen tekrarlayan dalga örüntüleriyle piyasaların hareket ettiğini öne süren, teknik analizin bir türü olan Elliott dalgaları teorisinden etkilenmiştir. “Piyasa gibi kaotik bir şeyin bile altında yatan bir ritme sahip olabileceği fikri, yaratıcılığımı tetikledi,” diyor.

“Tablolarımda bu döngüler dalgalara dönüşüyor; tuval üzerinde yükselip alçalıyor ve aynı duygusal salınımları taşıyor,” açıklıyor. “Hem Jade Hash gibi eserlerin hem biçimini hem de atmosferini şekillendiriyor.”

Grace Zhang’ın Self Portrait I adlı eseri. Çekim: sanatçının izniyle.

Chanel Haute Couture İlkbahar-Yaz 2021, 5. Bakış

“İlk Chanel haute couture ceketim, ilk otoportrem olan Self Portrait I‘in başlangıç noktası oldu. Dalga benzeri desenini, ışığın dalga doğası üzerinden yorumladım; bunu takdir ediyorum,” açıkliyor Zhang. “Tabloda, ceketin mavi ve sarı tonları, kırmızı, evrene benzer bir arka plana karşı konumlanırken, ceketin yansıtıcı detayları yıldızlara dönüştürülüyor.”

Grace Zhang’ın Self-Portrait—One Night at Dar El Bacha adlı eseri. Çekim: sanatçının izniyle.

Chanel Haute Couture İlkbahar-Yaz 2024, 45. Bakış

Self-Portrait—One Night at Dar El Bacha, SS24 haute couture koleksiyonundan bir Chanel bakışını konu alıyor. “Bunu, Fas’taki yolculuklarımla ve İslam sanatının geometrik geleneğiyle bağlantılıyorum,” diyor Zhang. “Tabloda, koyu renk kıyafet ve renkli süslemeleri, gökyüzünü ve insanın evrene olan hayranlığını çağrıştırıyor.”