Total Aksiyon: Darol Olu Kae ile Bir Sohbet

Individüasyonun Darol Olu Kae’nin sinematik kompozisyonlarında bir yeri yoktur; eserleri çok daha çok insanlar ile onların tarihleri arasındaki yakınlıklar ve bağlantılarla ilgilenir. Kae’nin çeşitli görsel-işitsel medyayı örnekleme ve yeniden birleştirmeyle oluşturduğu gevşek anlatı yapıları başta parçalı görünebilir; ancak yakından incelendiklerinde kendilerini fraktallar olarak ortaya koyarlar: her parça bütünü içerir ve diğerleriyle ilişki içinde var olur. Estetik duyarlıkları, sanatkarının doğduğu Güney Merkez Los Angeles‘a dayanır; burası, filmmaking’ini yönlendiren politik ve kültürel bağlılıkların doğduğu yerdir. Diaspora edebiyatından ve jazz‘dan ilham alan, siyahı ifade kültürüne dair küresel bir anlayışla çalışır ve eserleri Locarno Film Festivali, Rotterdam Uluslararası Film Festivali, Camden Uluslararası Film Festivali, BlackStar Film Festivali, Sundance Film Festivali ve SXSW’da dünyanın dört bir yanında coşkulu bir karşılık buldu. Kahlil Joseph ile birlikte gelişen kavramsal haber programı BLKNWS‘deki işbirliğinden müzeler ve diğer kültürel kurumlar üstlendiği küratörlük projelerine kadar Kae, siyahı insanların yaşam dünyalarını kaydetmeye ve yeniden hayal etmeye devam ediyor.

2020 yapımı Rıttım Ama Hâlâ İçindeydim, 2023 yapımı Zamanı Korumak ve 2025 yapımı Bulanıklık üçlüsü, Kae’nin otobiyografi, kurgu ve kolektif belleğin bir araya gelişini örnekler. Bu filmlerin ilki—ilk uzun metrajlı çalışması—2020’nin sokak isyanları ve sanal sonrası dönemde, kişisel kayıplarını yeniden haritalandırmak ve bunları işleyecek bir yol bulmak için elinde olan her şeyden beslenerek çekildi. Başlangıçta film çekim ekipmanına erişimi olmadığı için Kae, kurgudaki eşzamanlı çarpışmaları, ev filmleri, internet kalıntıları, arşiv malzemeleri ve belgesel ve filmlerden klipler—LA merkezli siyahi bağımsız sinemanın parlayan isimleri Julie Dash ve Billy Woodberry’nin filmleri de dahil—birleştirerek geliştirdi. Rıttım Ama Hâlâ İçindeydim‘den bu yana Kae, icat ve yeniden inşa etmeye dayanıyor. Hem ekipman hem de bütçeye göre ilk filminden daha geniş kaynaklara sahip olan Zamanı Korumak, 1961’de piyanist Horace Tapscott tarafından kurulan ve “Arkestra” olarak bilinen, yeniden kurulan avangard jazz grubu Pan Afrikan Peoples Arkestra üyeleriyle çalışırken farklı bir hayal gücü ölçeğine olanak tanıdı. Kae, Arkestra’ya yaklaştığında, grup genç davulcu Mekala Session’ın yeni yönetimi altında bir dönüm noktasındaydı; grubun ritmi tutan üyesi olarak yaptığı iş, Kae’nin kendi filmlerinin toplu bir tarihin ritmini nasıl koruduğuna benzer bir metasinematik analojidir.

Yukarıdaki görsel: Bulanıklık; üstteki görsel: Zamanı Korumak

Rıttım Ama Hâlâ İçindeydim