Yedi yıldır, seven Surrealist Leonora Carrington‘in nadir tablolarından biri halkın gözünden uzakta kaldı. Şimdi New York’ta Heritage Auctions için müzayedeye çıkıyor.
İçindekileri çözülemeyen bir tablo. Kesişen çizgilerden örülü bir ağ, dünyayı aşkın bir baykuşa biçim veriyor; ürkütücü gözleri tuvalin üzerinde hüküm sürerken gövdesi narin kanatlar ve bükük uzantılarla büyüyor. 1953 tarihli eser, narin izleniminden ötürü Fil d’Or (Fransızca’da “altın ipliği”) adını taşıyor; Carrington bu izlenimleri, ıslak boyanın katmanlarını kazıyarak altta kalan dokuları ortaya çıkaran grattage tekniğini kullanarak oluşturmuş.
“Bu kavranması zor nitelik, Carrington için oldukça karakteristik bir özellik taşıyor,” diyor Heritage’in güzel sanatlar bölümü başkan yardımcısı Aviva Lehmann bir e-postada. “Yaratıkları, kendi inançları ve mantığıyla bir dünyada yaşıyormuş gibi görünüyor ve biz de içine bir bakış atıyoruz.”

Tablonun yapıldığı yıl, Fil d’Or Mexico City’deki Galería de Arte Mexicano‘den California’daki bir sanat himayesi ailesi tarafından satın alındı ve o günden beri o ailenin koleksiyonunda kaldı. Şimdi 10 Kasım’daki modern ve çağdaş sanat müzayesini yönetiyor; o gün 250.000-350.000 dolar arasında satılması bekleniyor.
Leonora Carrington’un kendi atölyesindeki portresi; karşısındaki Nunscape at Manzanillo tablosuyla birlikte. Fotoğraf: Kati Horna / Alamy.
Carrington, Fil d’Or‘yi Avrupa‘da II. Dünya Savaşı patlak verdikten sonra sığınma yeri bulduğu Meksika’da yarattı. Tablo, büyüleyici tablolarının belirgin özellikleri olan simya ve mistisizme dair derin bir hayranlığı sergilerken, tekniği bir zamanların sevgilisi Max Ernst‘e borçludur. 1926 dolaylarında Alman Surrealist, grafit baskılarından oluşan frottage yönteminin bir uzantısı olan grattage’ı icat etti. Yıllar sonra, gösterişli Leonora in the Morning Light (1940) gibi eserlerinde bu tekniği kullandı. Bu teknik, Surrealist otomatişle ilişkilendirildi.
Fil d’Or—grattage tekniğinin piyasaya çıkaran nadir örneklerinden biri—Sürrealist sanata yönelik artan pazar ilgisiyle yeniden ortaya çıkıyor. Son yıllarda, Frida Kahlo‘un 1940 yapımı El Sueño eserinin 2025’te New York’taki Sotheby’s için beklentileri aşarak 54,7 milyon dolara satılması ve Carrington’un kendisinin 1945 yapımı Les Distractions de Dagobert eserinin 2024’te 28,5 milyon dolara satılmasıyla art arda rekor kırıldı; bu satışların ikisi de Sotheby’s’te gerçekleşti.

Leonora Carrington, Les Distractions de Dagobert (1945). Courtesy of Sotheby’s.
Carrington’un pazarı 2024’teki zirvesinden bu yana soğusa da, eserleri 2025’te 8,1 milyon dolar, 2026’da ise şu ana kadar 6 milyon doları aşan kamu satışlarına imza attı; bu toplamlar tarihsel düzeylerin belirgin üzerinde kalıyor. Bu veriler Artnet Price Database‘a göre.
Pazarın Carrington’a olan ilgisi, eseri miras alan ve sonunda onu satmaya karar veren Fil d’Or‘nin emanetçisini harekete geçirdi. “Yıllar içinde birkaç özel teklif aldılar, ancak eserden ayrılmaya hiç ilgileri yoktu,” dedi Lehmann. Eser için “kurulmuş Carrington koleksiyonerlerinden ve bunu kendi ilk Carrington eserlerini edinme fırsatı olarak görenlerden” gelecek olan “uluslararası rekabeti” beklediklerini söyledi.
Carrington’un yanı sıra, Heritage’daki müzayedede, Koreli sanatçının New York yıllarının dönüm noktasını temsil eden çift parlayan Kim Whanki tuvali, bir Banksy sıçanı ve Fransa’daki Saint-Paul-de-Vence’deki Fondation Maeght‘in heykel bahçesindeki kemer için 1962 yapımı bir Joan Miró maketi sunulacak.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔



Yanıt yok