New York’taki tüm hareketliliğin bir anlığına unutulduğu bir gün. Abu Dhabi’de hava sıcak, ağır inşaat makinelerinin gürültüsü her yerde hissediliyor ve Frieze Abu Dhabi’nin ilk edisyonu Manarat Al Saadiyat’ta halka açıldı.
Frieze için bahisler yüksek; özellikle galeriler ve rakip fuarlar yeni pazarlar ararken. Art Basel bu yılın başlarında Doha’da açılış yaparak Körfez’e adım attı, ancak Frieze’nin sıfırdan başlamama avantajı var. Abu Dhabi’nin Kültür ve Turizm Departmanı ile iş birliği yaparak, 2009’da kurulan ve kurumsal ile uluslararası kitlelere ulaşmakta zorlanan devlet destekli Abu Dhabi Art’ın yerini aldı.
Bu yıl durum farklı. Son olarak 2014’te Abu Dhabi Art’a katılan Gagosian, Pop sanatçısının New York’taki Whitney Museum’daki retrospektifiyle eş zamanlı olarak Roy Lichtenstein’a özel bir stantla emirliğe geri döndü. Sınırlı sayıda üretilen eserlerin fiyatları 20.000 ila 300.000 dolar arasında değişiyor. Pace’in stantında ise Avustralya yerlisi sanatçı Emily Kam Kngwarray’in resim ve batiklerinden oluşan tek kişilik sergi 750.000 dolara kadar çıkıyor. Frieze’nin sahibi, Hollywood yöneticisi Ari Emanuel, galerici Timothy Taylor ile Hilary Pecis’in büyük bir tuvali üzerinde şakacı bir pazarlık yaparken, tenis yıldızı Venus Williams da bazı stantları inceliyordu.

Alanın diğer dikkat çekici detayları da şunlardı:

Galeri sayısı geçen yılki Abu Dhabi Art’taki 142’ye kıyasla 89 ile daha az, ancak kalite daha yüksek. Ayrıca, konferans merkezinin koridorlarını dolduran sahte stantlar yok; bunlar önceki yıllarda etkinliği bir lise sanat sergisi gibi hissettiriyordu. Yerel restoranlardan, komşu ve bir yıllık Zayed Ulusal Müzesi’nde de şube açan önde gelen ERTH gibi mekanlardan sunulan şık yiyecek seçenekleri de mevcut. Daha az dikkat çeken ama önemli bir detay: Geçen yıl nadiren görülen, koridorlarda yorulan ziyaretçiler için onlarca oturma bankı bu yıl mevcut. Etkinlik artık tam anlamıyla profesyonel bir hal aldı.
İlk edisyon, genel sanat piyasasının nasıl değiştiğine dair bazı ipuçları sunuyor. Frieze ortaklığı, bölgeden gelen sanatın nasıl anlaşıldığında “gerçekten önemli bir dönüm noktası” anlamına geliyor, diye açıkladı fuarın direktörü Dyala Nusseibeh geçen ay bana. Katılımcıların yaklaşık yüzde 40’ı Batı Asya, Kuzey Afrika ve Güney Asya’dan (WANASA) geliyor ve çoğu bölgesel sanatçıları sergiliyor.
Fuarın önceki versiyonu, BAE’nin genç ve zengin nüfusunu yansıtarak genç bir kitleyi çekiyordu. “Birkaç yıl önce fuara kimlerin geldiğine dair hızlı bir anket yaptık ve katılımcıların yüzde 70’inden fazlası 40 yaşın altındaydı,” dedi Nusseibeh ve bunun büyüme için “oldukça ilginç bir fırsat” yarattığını ekledi.
“Şu anda küreselleşme sonrası ne olacağını gözlemliyoruz,” diye devam etti. “Bu yeni, merkezi olmayan pazarlar nasıl bir yapıya sahip ve herkesin tek bir merkeze odaklanması yerine nasıl bir sistem olarak birbirine bağlanıyor?”
Yine de, ABD’nin İran ile süregelen savaşı bu yıl bölgedeki birçok kültürel etkinliği gölgede bıraktı ve Frieze de bir istisna değil. Fuarın açılışından bir gün önce, ABD yetkililerinin Salı günü İran’ın Qeshm Adası’ndaki bir füze tesisine saldırı düzenlediğini doğrulamasının ardından, İran’ın Kuveyt ve Bahreyn’e düzenlediği saldırılar ve karşılık üzerine Körfez ülkeleri yüksek alarm durumundaydı.
“Jeopolitik ortam zorlu geçti,” dedi Frieze CEO’su Simon Fox Çarşamba günü Louvre Abu Dhabi’de düzenlenen basın toplantısının ardından, ancak geleceğe dair iyimser olduğunu belirtti. “İlk yılda her şeyi doğru yapamazsınız, ama biz bu işe uzun vadeli yaklaşıyoruz.”
Son hava saldırıları nedeniyle bazı potansiyel katılımcılar bölgeye gelemedi; uçuşlar iptal edilmiş veya gecikmişti. Bir danışman, daha uzak ülkelerden gelen bazı VIP’lerin planlarını iptal ettiğini belirtti.
Gurr Johns’un Londra merkezli Orta Doğu direktörü Diane Abela, yaklaşık 50 müşterinin kendisine katıldığını, bunların arasında Avrupa ve ABD’den gelenlerin de olduğunu söyledi. “Çoğu Abu Dhabi’yi ilk kez ziyaret ediyor,” dedi, hem fuar için hem de Saadiyat Adası’ndaki giderek artan müze sayısını görmek amacıyla.

Frieze ve Aralık ayında açılacak olan Guggenheim Abu Dhabi, “gerçek bir ivme yarattı,” dedi Iris Projects’in kurucusu Maryam Al Falasi. Galeri iki yıl önce şehrin MiZa bölgesinde, Sheikh Khalifa Köprüsü’nün hemen ötesindeki Saadiyat Adası’nın müze merkezinden biraz uzakta açıldı. Dubai’nin uzun süredir bölgenin ticari motoru olduğu bir dönemde, Abu Dhabi’yi evi olarak gören az sayıdaki galeriden biri. “Zorlu bir yıl oldu, ancak sahada bir güven hissi var,” dedi. “Bu yılki toplam galeri satışlarımız 2025 hedeflerimizin üzerinde.”
Fuarın Perşembe günkü açılışından hemen önce Al Falasi, Dubai’deki Alserkal Avenue’da bahar aylarında büyük ölçekli komisyon işleri için Expérimentale adında ikinci bir alan açacağını duyurdu. Frieze’de ise seramik sanatçısı Eman Al Hashemi, fotoğrafçı Ammar Al Attar ve ressam Dhabia Al Qubaisi dahil olmak üzere altı Körfez sanatçısının eserlerini sergiliyor; fiyatlar 4.000 ila 32.000 dolar arasında değişiyor.
BAE piyasası hakkında yaygın bir Batı varsayımı, onun ya çok yeni olduğu ya da sadece devlet yatırımlarıyla oluştuğudur. Devlet fonlarının bol olduğu doğru. Ancak bir Frieze sözcüsü, Art Basel Qatar’ın aksine fuarın, Focus bölümündeki genç galeriler için standart burs dışında katılımcılara sübvansiyon sunmadığını belirtti.
Londra’daki David Aaron galerisinden Salomon Aaron, Körfez’deki alıcı kitlesini “nispeten küçük ama son derece seçici” olarak tanımlıyor. Antik eser uzmanı, Frieze’nin Hint Okyanusu’nun tarihi bir ticaret yolu olarak ele alındığı Masters bölümüne katılan dokuz galeriden biri. (İlginç bir şekilde, Louvre’un mevcut “Baharatlar ve Harikalar: Hint Okyanusu’nda Yelken Açmak” sergisi de bu konuyu işliyor.) Stantında, modern Yemen’deki Qataban’dan bir kadının adını taşıyan nadir, 2.000 yıllık bir cenaze stelini sergiliyor; bu eser 70 yıl sonra ilk kez Arap Yarımadası’na geri dönüyor. Fuarın ilk birkaç saatinde yedi rakamlı bir fiyata satıldı.
“Ailem nesillerdir buradaki koleksiyoncularla çalışıyor, Körfez’in kültürel altyapısının son dönemdeki genişlemesinden çok önce,” dedi Aaron. “Bölgedeki koleksiyonculuk bilgisinin ve deneyiminin derinliğini hafife almamak önemli.”
Efie Gallery’nin kurucu ortağı Kwame Mintah, bölgedeki koleksiyonculuk topluluğunun “kademeli olarak olgunlaştığını” ve bununla birlikte “yerleşik coğrafi ve kurumsal çerçevelerin ötesindeki sanatsal uygulamalara yönelik artan bir takdirin” ortaya çıktığını belirtti.
Dubai merkezli ve Afrikalı sanatçılara odaklanan galeri, Abu Dhabi Art’ın son iki edisyonuna katılmıştı. Bu yıl ise parlak, dalgalı suluboyalarından oluşan bir grup eserle María Magdalena Campos-Pons’u (27.000–55.000 dolar) ve geometrik tekstilleriyle Abdoulaye Konaté’yi (45.000–65.000 dolar) sergileyerek seviyesini yükseltti. 2013’te Guggenheim Abu Dhabi tarafından eserleri satın alınan ilk sanatçılardan biri olan El Anatsui, 525.000 dolardan 1,8 milyon dolara kadar fiyatlandırılan büyük duvar süslemeleriyle stantta öne çıkıyor. Açılış gününün sonunda galeri, Campos-Pons’tan bir eser ve Konaté’den iki eseri rezervasyonuna aldı.
Londra merkezli danışman Nazy Vassegh, bölge genelinde “tarihi kanonun dışında kalmış sanatçılara” odaklanma eğiliminin arttığını belirtti. Dubai’deki Concrete’de düzenlenen “Tarihin Alternatifleri: Arap Dünyasından Modernist Kadınlar” sergisi de buna bir örnek; Vassegh, Frieze’e giderken orada da bir durak yaptı. “Frieze’in görevi, Londra veya New York’tan farklı nedenlerle koleksiyoncuları çeken, kendine özgü bir Abu Dhabi fuarı yaratmak,” dedi.
Bölgeden ve ötesinden gelen kadın sanatçıların güçlü bir varlığı var; örneğin Beyrut doğumlu, Los Angeles merkezli Budist rahibe ve transandantal ressam Seta Manoukian, Marfa’’da yer alıyor. Küçük, yeni eserler için fiyatlar 8.000 ila 35.000 dolar arasında, 1990 tarihli bir resim için ise 80.000 dolara kadar çıkıyor. Birçok sanatçı soyut sanatın sınırlarını genişletiyor. Bunların arasında Beyrut’taki Saleh Barakat Gallery’de sergilenen Lübnanlı ressam Hala Schoukair gibi yerleşik bölgesel isimler de var. Paris merkezli Frank Elbaz galerisi Sheila Hicks’in eserlerini sunuyor ve tabii ki Pace’te Kngwarray ailesinin üst düzey eserleri bulunuyor.
“Bu sunumlar koleksiyonculara eserlerini derinlemesine ve hem bölgesel hem de uluslararası alanda kadın sanatçılara yönelik artan takdirle uyumlu bir şekilde keşfetme fırsatı veriyor,” dedi Abela.
Frieze Abu Dhabi’de beğenilecek çok şey var, ancak işler burada hala farklı kurallara göre ilerliyor. Satışlar daha yavaş gerçekleşiyor ve bazen rezervasyonlar asla satışa dönüşmüyor. Bu arada, kraliyet ailesi Çarşamba günü fuar başlamadan önce özel bir gezinti yaparak istedikleri eserleri ilk elden seçme hakkını kullandı. Bunların arasında Dubai’deki Lawrie Shabibi galerisindeki Pakistanlı sanatçı Hamra Abbas’ın değerli taşlarla işlenmiş tüm eserleri de vardı. Küçük mermer ve lapis still-of-life eserleri 10.000 dolara, daha büyük kuvars içeren manzaralar ise 28.000 ila 30.000 dolara satıldı.
Yine de emirlikte her zamankinden daha fazla şey oluyor; Christie’s ve Sotheby’s bu sonbahır ilk kez sanat müzayedeleri düzenleyecek. Ayrıca, Frieze Sculpture sponsoru Aldar tarafından desteklenen ve Dubai’nin Alserkal bölgesine benzer şekilde galerileri, sanatçı atölyelerini ve sergi alanlarını bir araya getirecek olan NOMA adlı kültürel bir bölge de yeni duyuruldu.
Kısa vadede belirsizlikler olabilir, ancak Abu Dhabi uzun vadeli bir oyun oynuyor.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔



1 yanıt
[…] Çekebilir: Frieze Abu Dhabi: Daha Az Stant, Daha Yüksek Bahisler ve Yedi Rakamlı Satışla Başladı → Kaynak: DesignboomKaynak yazarı: kat barandy I designboom 💬 Topluluk Masası & […]