Tasarım Müzesi, “Siyah tasarımın güzelliği ve derinliği”ni merkeze alan bir sergi düzenliyor.
Tarayıcınız JavaScript’i desteklemiyor!
İşte günümüzün en heyecan verici 16 Siyah tasarımcısının eserleri, Londra’daki Tasarım Müzesi’nde düzenlenen The Nue Black Aesthetic sergisiyle ilk kez tek bir çatı altında bir araya getirildi.

Usta tasarımcılardan oluşan bu kadroda Bianca Saunders gibi moda tasarımcılarının eserleri, mimar Tosin Oshinowo’nun binalarıyla diyalog halinde sunulurken Ini Archibong, Samuel Ross, Simone Brewster ve Nifemi Marcus-Bello’nun ürünleri de sergileniyor.
The Nue Black Aesthetic sergisi, Giles Tettey Nartey (üstteki resim), Tejumola Adenuga (yukarıdaki resim) ve diğerlerinin eserlerini içeriyor
Sergi kurucusu Charlene Prempeh’e göre bu, Birleşik Krallık’ın ilk kez böyle bir sergiye ev sahipliği yapması anlamına geliyor.
Tasarım danışmanlık şirketi A Vibe Called Tech’in kurucusu olan Prempeh, Siyah tasarımının bir yüzyılı üzerine yazdığı monografik çalışmasını araştırırken bu sergi fikrine ulaştı. Ancak konuyla ilgili yeterli belgenin bulunmamasıyla karşılaştı.
Dezeen’e verdiği demeçte, “Bu gerçekten zorlu bir süreçti çünkü tasarım çalışmalarına dair hiçbir literatür veya somut kanıt bulmak neredeyse imkansızdı,” dedi.
Sergiyi Charlene Prempeh küratörlüğünü yaptı. Fotoğraf: Ejatu Shaw

Bu durum, günümüz müzelerinin çağdaş Siyah tasarımcıların çalışmalarını daha iyi belgeleyip belgelemediğini araştırmaya itti.
Küratör, “Bildiğim kadarıyla Birleşik Krallık’ta daha önce buna benzer bir şey hiç olmamıştı,” diye açıkladı.
Prempeh ve Tasarım Müzesi’nin proje küratörü Tiya Dahyabhai, The Nue Black Aesthetic ile bu boşluğu doldurmayı hedefliyor. İkili, özel dikim takım elbiselerden futbol formalarına, minimalist aydınlatma ve kulaklıklardan heykelsi Batı Afrika enstrümanlarına ve bir domino ligi kupasına kadar 100’den fazla eseri bir araya getirdi.
Giriş bölümü, Siyah tasarımının tarihine bir göz atıyor
Bu bölüm, mimar Diébédo Francis Kéré de dahil olmak üzere son 100 yıldaki önemli isimlerin çalışmalarını öne çıkarıyor.
Prempeh’e göre bu eserlerin bir arada sunulması, Siyah tasarımının yalnızca tek bir yöne sahip olabileceği fikrine karşı bir çağrı niteliği taşıyor ve izleyicilere tasarımın dokusal ve kavramsal zenginliğini bizzat deneyimleme fırsatı sunuyor.
“İnsanların Siyah tasarımı sadece parlak renkler ve baskılı kumaşlar olarak düşünmeyi bırakması harika olurdu,” diye şakayla karışık belirtti.

Lagos merkezli Oshinowo Studio, kimlik bölümünde yer alıyor. Fotoğraf: Tolu Sanusi
Sergi, geçen yüzyıldaki Siyah tasarımına kısa bir bakışla başlıyor. Bu bölüm, 1920’lerde Afrika kökenli Amerikalı ilk önde gelen moda tasarımcısı olan Ann Lowe ile başlıyor.
Prempeh, “Siyah insanlar daha önce eser üretmemiş değildi. Ancak kim olduklarının bilinmesi, isimlerinin anılması ve bu çalışmaların ana akıma nasıl yansıdığının kanıtlarının bulunması açısından bu dönem, bir dönüm noktası olarak tanımlanmaya değerdi,” diye açıkladı.
Taiba Akhuetie, sentetik saçları heykelsi mobilyalara dönüştürüyor
Buradan itibaren sergi, önemli dönüm noktalarını hızla geçiyor: Sivil Haklar Dönemi’nden doğan Siyah Estetik hareketi, 1980’lerin pop kültüründen etkilenen Yeni Siyah Estetik ve 2000’lerde Diébédo Francis Kéré ile Stephen Burks’un öncülük ettiği Afrika el işçiliğinin yükselişi.
Zaman çizelgesi, 2023’te Lesley Lokko’nun Venedik Mimarlık Bienali için hazırladığı kürasyonla zirveye ulaşıyor. Bu sergi, Afrika’yı “gelecek yüzyılı şekillendirecek meseleleri incelemek için güçlü bir yer” olarak ele alıyordu.
Mac Collins, İngiliz bir sanatçı ve tasarımcıdır. Fotoğraf: Megan Jepson
Domino oyunu temalı birkaç eserle katkıda bulundu. Fotoğraf: Megan Jepson

Bu arka plan karşısında The Nue Black Aesthetic, diasporadaki tasarımcıları bugün meşgul eden üç ana konuyu – kimlik, topluluk ve sistemler – belgelemeyi amaçlıyor.
Prempeh, “Siyah tasarım içindeki ortak fikirleri inceliyordum ve bu temalar tekrar tekrar karşımıza çıktı. Bu, herkesin her şeyi aynı şekilde yaptığı anlamına gelmiyor, ancak ortak endişelerin var olduğunu gösteriyor,” diye açıkladı.
Foday Dumbuya, Arsenal’in deplasman formasının haute couture versiyonunu yarattı. Labrum’un izniyle
İlk bölüm, kimlik temalarını işleyen eserleri içeriyor.
Burada, Nijeryalı tasarımcı Tejumola Adenuga’nın tek bir metal levhadan yaptığı C şeklinde banka, Yoruba tasarım ilkelerini yeniden yorumlarken, Kanuri halkının giydiği detaylı işlenmiş bir başlık, Lagos merkezli Oshinowo Studio’nun yerinden edilmiş bir topluluk için tasarladığı bir okulun yanında sergileniyor.
Birkaç Mudbelly vazosu da sergide yer alıyor
Phoebe Collings-James, Mudbelly atölyeleri aracılığıyla ücretsiz seramik dersleri veriyor. Fotoğraf: Bernice Mulenga

Londra’lı moda tasarımcıları Bianca Saunders ve Saul Nash’in giysileri, kumaş aracılığıyla cinsiyet ve miras kavramlarını incelerken, İngiliz-Nijeryalı sanatçı Taiba Akhuetie, sentetik saç örgülerinden yapılmış heykelsi mobilyalarla Siyah saç stilini bir zanaat olarak yeniden tanımlıyor.
Sonrasında sergi, tasarımı bir topluluk oluşturma aracı olarak ele alıyor. Bazıları için topluluk, spor şeklinde ortaya çıkıyor: Tasarımcı Mac Collins’in Nottingham domino ligi için yaptığı devasa kupa ve Foday Dumbuya’nın viral olan Pan-Afrikan Arsenal deplasman formasının haute couture versiyonu buna örnek.
Modüler topluluk masası sekiz saatlik bir müzik jam seansına ev sahipliği yaptı
Andu Masebo, Londra’lı bir mobilya yapımcısıdır
Phoebe Collings-James ise topluluğu zanaat pratiği aracılığıyla inceliyor. Jamaika kökenli İngiliz heykeltıraş, Siyah insanlar için ve onlar tarafından, elitizme karşı bir yaklaşımla ücretsiz seramik dersleri veren Mudbelly atölyesinden doğan deneysel çömlek serisini sergiliyor.
Benzer temalar, Etiyopyalı moda tasarımcısı Feben Vemmen’in eserlerinde de görülüyor. Vemmen, Accra’daki boncuk ustalarıyla birlikte tasarladığı gösterişli, zincir zırh tarzı bir elbiseyle bu temayı somutlaştırıyor. Mobilya yapımcısı Andu Masebo ise yakın zamanda 16 müzisyenin katıldığı bir etkinlikte kullanılan modüler, topluluk odaklı bir masa ile katkıda bulundu.
Feben Vemmen bu elbiseyi Accra’daki boncuk ustalarıyla birlikte tasarladı. Fotoğraf: Sarah Dattani Tucker
Serginin son bölümü, mevcut durumu sorgulamayı amaçlayan eserleri bir araya getiriyor. Bu meydan okuyan tasarımcılardan bazıları içeriden geliyor: Ross, Nike, Zara ve Beats by Dre gibi markalara kendine özgü dilini taşırken, aynı zamanda yeni nesil yetenekleri desteklemek için Black British Artist Grant Association’ı da yönetiyor.

Bir diğer isim ise Rachel Scott. Scott, 2025’te Proenza Schouler’a kreatif direktör olarak katılarak köklü bir Amerikan yüksek moda evini yöneten ilk Siyah kadın oldu ve şu anda siyasi duruşunu işlerine yansıtıyor.
Spektrumun diğer ucunda ise türleri aşan sanatçı Brewster, İngiliz-Ganalı mimar Giles Tettey Nartey ve Nijeryalı tasarımcı Marcus-Bello’nun eserleriyle sistemi dışarıdan eleştiren daha koleksiyonluk tasarımlar yer alıyor.
Öne çıkan eserler arasında devasa, modern bir balafon –ksilofonun öncüsü– ve Nijerya’daki zanaatkarların neden yerel olarak çıkarılan hammaddeler yerine Küresel Kuzey’in atıklarıyla çalışmak zorunda kaldığını sorgulayan bir dizi alüminyum mobilya bulunuyor.
Ini Archibong, serginin son enstalasyonunu yarattı
Sergi, Nijeryalı-Amerikalı tasarımcı Archibong’un özel olarak bu sergi için yarattığı bir eserle sona eriyor: Geniş kapsamlı bir Murano cam avize. Bu avize, tüm Afrika diasporasının farklı bakış açıları ve geçmişlerle tek bir diyalog içinde olmasını yansıtmayı amaçlıyor.
Prempeh’e göre sergi aynı zamanda, Black Lives Matter hareketinin zirve döneminden sonra topluma yeniden sızdığı iddia ettiği “Siyahlık konusundaki merak eksikliğine” ve açık önyargılara karşı bir duruş sergiliyor.
“Siyah tasarımın tüm güzelliğini ve derinliğini bir karşı-narratif olarak sunmak istiyorum,” dedi.

Tasarım Müzesi’nde Eşi Benzeri Görülmemiş Sergi: “Siyah Tasarımın Güzelliği ve Derinliği” Üzerine Bir İnceleme
-
The Nue Black Aesthetic sergisi, Giles Tettey Nartey (üstteki resim), Tejumola Adenuga (yukarıdaki resim) ve diğerlerinin eserlerini içeriyor
-
Sergi, mimar Diébédo Francis Kéré de dahil olmak üzere son 100 yıldaki önemli isimlerin çalışmalarını öne çıkarıyor
-
Lagos merkezli Oshinowo Studio, kimlik bölümünde yer alıyor. Fotoğraf: Tolu Sanusi
-
Taiba Akhuetie, sentetik saçları heykelsi mobilyalara dönüştürüyor
-
Mac Collins, domino oyunu temalı birkaç eserle katkıda bulundu. Fotoğraf: Megan Jepson
-
Foday Dumbuya, Arsenal’in deplasman formasının haute couture versiyonunu yarattı. Labrum’un izniyle
-
Phoebe Collings-James, Mudbelly atölyeleri aracılığıyla ücretsiz seramik dersleri veriyor. Fotoğraf: Bernice Mulenga
Dünyanın en etkili mimari, iç mimari ve tasarım dergisinden güncellemeler alın. Başlamak için e-posta adresinizi girin.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔



1 yanıt
[…] Çekebilir: Tasarım Müzesi’nde Eşi Benzeri Görülmemiş Sergi: “Siyah Tasarımın Güzelliği ve Derinli… Kaynak: DesignboomKaynak yazarı: mariana rodrigues 💬 Topluluk Masası & […]