ABD’nin Doğal Tarih Müzesi, Yeni Bir Sergiyi Hayata Diktirmek İçin 600’den Fazla Eserin Fotoğraflarını Çekti

Ulusal Doğa Tarihi Müzesi

Müze fotoğrafçıları, “From These Lands” sergisi için deneyimlerini ve yaratıcılıklarını kullanarak, minik böceklerden devasa bir kanoa kadar her şeyi fotoğrafladı.

Antik amfibiyer fosillerinden oluşan bir parça. Altından daha nadir olan ışıltılı bir mücevher. Basit kağıtlarla kaplı geçici bir zeminde duran küçük bir bufalo yavrusu. Bu ve benzeri 600’den fazla eserin fotoğrafını nasıl çekersiniz?

Ulusal Doğa Tarihi Müzesi’nin fotoğraf ekibi, koordinasyon, binlerce dosya, sayısız ışıklandırma testi ve bazı sıra dışı sorunlara çözüm bulma isteğiyle bu zorlu görevi başardı. Ulusal Fotoğraf Günü’nü kutlamak için, müzenin fotoğrafçıların yeni bir sergiyi nasıl ortaya çıkardığına dair perde arkası görüntülerini sunuyoruz.

2024’ün Ekim ayında, ekip “From These Lands: Sharing Our Natural and Cultural Heritage” adlı geniş kapsamlı sergi için eserlerin fotoğraflarını çekmeye başladı. Bu sergi, tüm 50 eyaletten, başkent Washington D.C.’den ve Amerika Birleşik Devletleri‘ndeki beş bölgeden yüzlerce örneği ve kültürel objeyi bir araya getiriyor.

Daha önce bu ölçekte projeler yıllarca sürebiliyordu, ancak fotoğraf ekibi dokuz ay içinde eserlerin fotoğraflarını çekmeli ve serginin eşlik eden kitabının görsellerini hazırlamalıydı. Bu kitap, ülkenin 250. yıl dönümü öncesinde yayınlanacaktı. Bu süre zarfında, ekip 641 ayrı eserin fotoğrafını çekti; bazıları için mükemmel kareyi yakalamak yüzlerce deneme gerektirdi.

Müzenin dijital koleksiyonlar uzmanı Kristen Quarles, “Burada neredeyse 14 yıldır çalışıyorum ve bu, şimdiye kadar çalıştığım en karmaşık fotoğraf projesiydi” dedi. “Ancak aynı zamanda en büyük başarıyı da elde ettik ve neler başarabildiğimize bakmak inanılmaz bir duygu.”

Müzenin yedi araştırma departmanından eserlerin yer aldığı “From These Lands”, eşsiz çeşitlilikteki objeleri bir araya getiriyor; her biri kendi fotoğrafçılık ve koruma zorluklarını beraberinde getiriyor. Bu durum, her fotoğraf çekiminin farklı olmasını sağlıyordu. Ekip, minik böceklerden devasa memelilere, biyolojik örneklerden kültürel objelere kadar her şeyi fotoğrafladı. Bazı objeler parlaktı, bazıları mat; bazıları hafif, bazıları ağırdı.

Eserlerin boyutu, kırılganlığı, koruma ihtiyaçları ve mevcut depolama yerleri gibi faktörlere bağlı olarak farklı konumlarda fotoğraf çekimi yapıldı. Her çekimde, ışıklandırma, arka plan, konumlandırma ve objenin ne kadar belgelenmesi gerektiği gibi kararlar alınması gerekiyordu.

NMNH fotoğrafçısı James Tiller, “Müze örneklerinin fotoğraflanması her zaman eğlenceli bir bulmacadır” dedi. “Ve bazen bu bulmaca, bir objenin tamamen farklı bir yerden çekilmiş gibi görünmesini sağlamayı içerir.”

Örneğin, bufalo yavrusunun (fotoğraf ekibi tarafından “Buddy” olarak adlandırılan) fotoğrafı için, bitmiş görüntüde hayvanın düzgün bir beyaz arka plan üzerinde durduğu görülüyor. Ancak gerçekte durum böyle değildi. Fotoğraf çekimi yapılmadan önce, bufalo yavrusu, sergideki yerini beklerken basit kağıtlarla kaplı geçici bir zeminde tutuluyordu. Daha pürüzsüz bir fotoğraf yüzeyi oluşturmak için, NMNH fotoğrafçıları Brittany Hance ve Phillip Lee, üzerine köpük çekirdek ve baskı kağıdı yerleştirdiler. Daha sonra, prodüksiyon kurulumu dijital olarak düzenlenerek cilalı son görüntüyü elde ettiler.

Serginin 1775 yılında Wisconsin’deki Menominee topluluğu tarafından inşa edilen kanoasının fotoğrafını çekmek farklı bir zorluk ortaya çıkardı. Genel bir fotoğrafın yanı sıra, korumacılar kanoanın alt kısmı da dahil olmak üzere belirli bölümlerinin detaylı fotoğraflarını çekmesi gerekiyordu. Uzun ve ağır olan bu objenin, fotoğrafçılar etrafında manevra yapabilmeleri için destek standlarına yerleştirilmesi gerekti. Elde edilen belgeler, gelecekteki koruma çalışmalarına ve araştırmalara katkı sağlayacak.

Bazı durumlarda, doğru kareyi yakalamak daha sıra dışı teknikler gerektirdi.

Bir fotoğrafçının çektiği fotoğraflar, “orijinal koleksiyon örneğine veya objeye sadık kalarak görsel olarak çekici” olacak şekilde düzenleniyor. Düzenlenen görüntüler daha sonra müzenin çevrimiçi arşivlerine yüklenip düzenleniyor.

“From These Lands”, insanların, yerlerin ve doğal dünyanın arasındaki bağlantıları keşfederek, her ziyaretçinin sergide kendini bulmasını amaçlıyor. Sergiyi yüz yüze deneyimleyemeyenler için, fotoğraflar eserleri ve hikayeleri keşfetmenin başka bir yolunu sunuyor.

Fotoğrafların müze galerisi dışında da bir yaşamı var. Bilimsel makalelerde yayınlanabilecek ve gelecekteki koruma projelerinde kullanılabilecek belgeler olarak hizmet edecekler. Fotoğraf ekibi, bilim insanları, koleksiyon çalışanları ve konservatörlerle yakın işbirliği yaparak, görüntülerin araştırma makalelerinde yayınlanabilmesi ve gelecekteki koruma projelerinde kullanılabilmesi için gerekli düzenlemeleri yaptı.

Emma Saaty, Smithsonian Ulusal Doğa Tarihi Müzesi’nde Bilim İletişimi Uzmanı olarak görev yapıyor. Halkı bilimle buluşturmak için, Smithsonian Magazine’in “Smithsonian Voices” bölümünde doğal tarih araştırmalarını takip ediyor ve aynı zamanda müzenin İletişim ve Halkla İlişkiler Ofisi aracılığıyla medya kapsamını izliyor ve çekim faaliyetlerini koordine ediyor. George Washington Üniversitesi’nde Biyolojik Antropoloji alanında lisans derecesi alarak, GW’nin Yaşam Döngüsü ve İskelet Biyolojisi laboratuvarında Virunga dağ gorilleri üzerine araştırma yaptı.