Hayatın idari işleri bazı grupları diğerlerinden daha fazla etkiliyor.
sturti/E+ via Getty Images
Üç çocuklu çalışan bir anne olarak, zamanımın büyük bir kısmını ebeveynlik yaparak geçiriyorum. Aynı zamanda sigorta, doktor ve okul formlarını koordine etmek, altı farklı okul ve spor portalının şifrelerini hatırlamakla da uğraşıyorum. Bunların hiçbiri aslında ebeveynliğin kendisi değil ve ücretli bir iş de sayılmaz; ama her ikisinden de zaman çalıyor.
Aynı zamanda kurumsal tasarımın insanların günlük yaşamlarını nasıl etkilediğini inceleyen bir siyaset teorisyeniyim. Birçok insanın modern hayatın kaçınılmaz bir parçası olarak gördüğü şeyler, aslında kurumların nasıl yapılandırıldığına ve bu kurumların işler kalmasını sağlayan işi kimin yaptığına dair önemli dersler veriyor.

Çoğu Amerikalı aile her hafta birden fazla karmaşık kurumla uğraşıyor: kişiselleştirilmiş sağlık sigortaları ve tıbbi hizmet sağlayıcıları, okullar, vergi daireleri, Sosyal Güvenlik ve yardım kurumları, kreşler, kamplar ve diğer çocuk etkinlikleri ile Medicaid veya SNAP gibi eyalet ve federal programlar.
Bu programların her birinin kendine özgü mantığı var: özel kurallar, portallar, veritabanları, formlar, son tarihler ve tanımlar. Bu farklılıklar, zamanla biriken ve karmaşıklaşan ince uyumsuzluklar yaratıyor. Doktorun sigorta şirketinden önceden onay alması gerekirken, sigorta şirketi doktorun belirli bir formu doldurması gerektiğini söylüyor. Bu sırada okul doktorun belgesine ihtiyaç duyuyor, bir yardım kurumu ise başka bir kurumun zaten sisteminde bulunan kanıtı isteyebiliyor.

Tüm bu sistemleri birbiriyle uyumlu hale getirmek için çalışan insanlar ise ebeveynler; genellikle bu yükü üstlenmek için en az zamanı ve zihinsel kapasiteye sahip olanlar.
Özellikle ebeveynler, aile ihtiyaçlarını koordine ederken portallar ve izin formları içinde boğulduklarını hissedebilirler.
alexskopje/iStock via Getty Images Plus
Siyaset bilimciler Pamela Herd ve Donald Moynihan, Better Government Lab’de bu yükü “idari yük” olarak adlandırıyor. Bu yük, tüm kuralları öğrenmeyi, bunlara nasıl uyulacağını anlamayı ve her bir görevin yarattığı ardı ardına gelen talepleri yönetmeyi içeriyor.
Bu yükler doğal veya kaçınılmaz değil. Aksine, kurumlarımızın nasıl tasarlandığının bir sonucu. İyi haber şu ki, işleri farklı yapmak mümkün.
Çoğu kurum, kullanıcı deneyimini göz önünde bulundurarak kasıtlı olarak tasarlanmadı. Bunun yerine, onlarca yıl boyunca alınan parçalı kararların bir sonucu; genellikle çıkar gruplarının lobi faaliyetleri, siyasi çekişmeler ve kamuoyu taleplerinin karmaşık etkileşiminin bir ürünü.
İşveren tabanlı sağlık sigortası, kısmen İkinci Dünya Savaşı sırasında sosyalize tıp korkusundan doğdu. Devlet okulları yerel topluluklardan gelişti ve ardından üzerine eyalet ve federal düzenlemeler eklendi. Farklı seviyelerdeki ve türlerdeki bürokrasiler nadiren birbiriyle iletişim kuruyor veya kurallarını ve süreçlerini koordine etmeye çalışıyor.
Ve bu kuralların ve süreçlerin çoğu genellikle kötü niyetli değil. Belgelendirme dolandırıcılığı önleyebilir, uygunluk kuralları kıt kaynakların dağıtımına yardımcı olabilir, düzenlemeler hastaları koruyabilir ve kurumlar hatalardan ve sorumluluklardan korunmak için kendi çıkarlarını gözetebilir.
Ancak her biri tek başına çalışıyor. Çatışmalar ancak bu silolar arasında yol almak zorunda kalan kişiye –ki bu genellikle aşırı yüklenmiş bir ebeveyn– görünür oluyor.
Herkesin aynı idari yükleri taşıdığı düşünülebilir, ancak durum öyle değil. Hayatın idari işleri bazı grupları diğerlerinden daha fazla etkiliyor; kadınlar, engelli bireyler ve düşük gelirli insanlar bu parçalanmış sistemlerle daha sık etkileşime giriyor ve bu etkileşimlerin maliyetlerini daha az üstlenebiliyorlar.

Maaşla çalışan orta sınıf bir Amerikalı için bir saatlik bekleme süresi bir rahatsızlıktır. Bahşişle çalışan bir garson içinse bu, kaybedilen gelir veya hatta iş kaybı anlamına gelebilir. Birçok Amerikalı için yardım programlarına başvurmak ve uygunluğunu kanıtlamakla ilgili idari yük çok büyük; bu programlara en çok ihtiyacı olanlar onlara erişmekte zorlanıyor.
Araştırmacıların kamu politikasında “geriye dönük etki” olarak adlandırdığı şey bu: Maliyetler, en az gücü olanları en çok etkiliyor. Birçok kurum aslında tersine bir gelir testi uyguluyor: En savunmasız olanlar zaman, enerji ve para açısından en çok ödüyor.
Kurumlar değişmez gibi görünebilir, ancak insanlar onları daha erişilebilir ve mantıklı şekillerde tasarlayabilirler.
Nico Raddatz/iStock via Getty Images Plus
Parçalanmış sistemler nasıl uyumlu hale getirilir?
Sağlık, eğitim veya kamu yardımları gibi karmaşık kurumlarda kolay bir çözüm olmasa da bazı seçenekler mevcut.
İşe yarayan bir model evrensel tasarım: Ortamlarımızı –bu durumda kurumlarımızı– en başından itibaren farklı yeteneklere sahip insanlar için tasarlamamız gerektiği fikri.
Kurumsal düzeyde bu, çeşitli kullanıcıların ihtiyaçlarına uyum sağlamak için daha esnek çalışma saatleri; e-posta, telefon ve platform erişiminin bir kombinasyonu; uygunluk zaten biliniyorsa otomatik kayıt veya yenileme; çeşitli basit dil kuralları; ve kurumların izinle bilgi paylaşması ve ailelerin ücretsiz kurumsal koordinatör rolüne zorlanmaması için politikalar ve kurallar arasındaki çakışmaları çözmek üzere birlikte çalışması anlamına gelir. Bunların çoğu sadece dil değişiklikleri değil, aynı zamanda yeni sistemlere önemli yatırımlar da gerektirecektir.
Michigan, büyük ölçekte işleyen bir reform örneği sunuyor. 2018’de eyalet, beş programın yardım başvuru formlarını birleştirerek uzunluk ve karmaşıklığı azalttı. Orijinal birleştirilmiş başvuru paketi 1.000 soru ve 64 sayfadan fazla içererek aşırı karmaşık bir yapıdaydı.
Yaklaşık 20 dakikada tamamlanabilen bu basitleştirilmiş başvuru süreci sadece başvuranlar için süreci iyileştirmekle kalmadı. Hataları azalttı, çalışanların işlem süresini kısalttı ve vaka yöneticilerine yılda 200.000 saat kazandırdı; bu da muhtemelen vergi paraları tasarrufu sağladı. Programlar arası idari yükü azaltmak, neredeyse hiçbir olumsuz yan etkisi olmayan nadir politika reformlarından biridir.
Şimdilik birçok Amerikalı, kirli suda yüzen balıklar gibi. Bir şeylerin yanlış olduğunu biliyoruz ama nedenini göremiyoruz. Bir kurumla bir belge hatasını düzeltmek için beklerken, başka bir kuruma ek belgeler sunmak zorunda kaldığınızda, bu deneyimin modern hayatın kaçınılmaz bir parçası olmadığını hatırlamak faydalı olabilir. Bu, değiştirilebilecek tasarım seçimlerinin –veya seçim yapmamanın– bir sonucu.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔



1 yanıt
[…] Çekebilir: Amerikan Kurumlarını Çalışır Halde Tutan Formlar, Telefonlar ve Portallar En Çok Ebeveynleri … Kaynak: The GuardianKaynak yazarı: Guardian staff reporter 💬 Topluluk Masası & […]