Enkaustik boyadan türlerarası heykele kadar Ava Roth’un çalışmaları arıları, doğal malzemeleri ve işbirlikçi yaratımın olasılıklarını bir araya getiriyor.
Ava Roth’un en değerli işbirlikçilerinden biri insan değil. Aslında bu, arılar. Kintsu-Bee serisinde kırık seramikleri bir arı kovanına yerleştiriyor; arılar petek oluşturarak bu çatlak parçalar arasında yeni bir bağ kuruyor. Bu yöntem, Japon onarım tekniği kintsugiden esinlenilmiş: Bu teknikte, kırık kaplar lak ve altın yaprakla parlatılarak yeni bir görünüm kazanıyor ve atık olarak görülen nesneler değerli bir forma dönüşüyor. Roth’un çalışmaları ise bu fikri fincan ve tabakların ötesine taşıyor. Dünyanın en meşgul böcekleriyle işbirliği yaparak çerçeveler, tekstil ürünleri ve hatta nakış halkalarıyla yapılar oluşturmak için deneyler yapmış. Bu olağanüstü türlerarası projede Kanadalı sanatçı ve zanaatkar, doğanın gücü, el işçiliği ve insan ötesi zekâ üzerine derin bir düşünce sunuyor. Çalışmaları Homo Faber tarafından tanınmış ve Kanada da dahil olmak üzere uluslararası alanda sergilenmiş.
designboom ile yapılan bir sohbette sanatçı Ava Roth, onu arı kovanlarına çeken şeyi, çoklu ortam eserlerini ve arılarla olan ilişkisini paylaşıyor. Süreci hakkında şöyle diyor: “Emeği eşit paylaşmaya kararlıyım; yani her eserde, arıların sunmasını umduğum kadar kendi zamanımı ve çabamı da harcamaya çalışıyorum.”



Kintsugi/Kintsu-Bee Fincan #1: Satoshi Yoshikawa’nın seramik tabağı ve doğal petek | Tüm görseller Ava Roth’un izniyle
Cherry Beach Salvage: Kağıt, kurtarılmış çöpler, kayalar, enkaustik malzeme, kağıt, tel ve doğal petek
Meşgul Arılar ve Türlerarası Sanat
Ünlü Amerikalı şair Emily Dickinson, arılar hakkında yazdığı “Bir Bozkır Yaratmak İçin” (1779) adlı şiirinde şöyle demişti: “Bir bozkır yaratmak için bir yonca ve bir arı gerekir,/ Bir yonca ve bir arı./ Ve hayal gücü.” Bozkırların oluşumuna dair bu düşüncede, arıların ilham kaynağı olan mucizevi nitelikleri hayat buluyor. Polen taşıyıcıları olarak temel rollerinden, karmaşık altıgen peteklerine ve ürettikleri tatlı balına kadar arılar, sadece doğanın işleyişi için paha biçilmez değil; aynı zamanda kovanlarında yarattıkları karmaşık dünyalar da sanatçıları sürekli ilhamlandırıyor.
Onların çevrelerinin genel işleyişi için kritik olan “anahtar türler” olarak değerini fark etmek, Roth gibi birçok sanatçıyı etkilemiş. Örneğin Pierre Huyghe’nin Untilled (Liegender Frauenakt) [Uzanmış Kadın Çıplak Figürü] (2012) eseri, bir insan figürünün üzerinde aktif olarak bakımı yapılan bir arı kovanını içeriyor ve New York’taki MoMA’nın koleksiyonunda yer alıyor. Bu heykelde sanatçı, arıların kolektif düşünme yeteneğine dikkat çekiyor. Bir diğer örnek ise Alexandra Daisy Ginsberg’in Pollinator Pathmaker projesi; bu proje, algoritmik olarak oluşturulmuş bitki haritaları aracılığıyla belirli bölgelere polen taşıyan türleri geri getirmeyi amaçlıyor. Arı odaklı sanat eserlerinden sadece birkaçı olan bu çalışmalar, böceklerin hem inanılmaz zekâlarıyla hem de çevresel döngülerdeki önemleriyle yaratıcıları nasıl ilhamlandırdığını gösteriyor.
Ava Roth’un Ruth Asawa’nın eserlerinden esinlenen petek ve ağdan asılı yapıları
Arıların mirasıyla özellikle bağlantılı sanat formlarından biri enkaustik boyadır. Eritilmiş, pigmentli arı mumu ve reçinenin karışımını kullanarak bir sanatçı, yağlı boya gibi katmanlar oluşturabilir. “En başta enkaustik tekniğini ana malzemem olarak kullanıyordum,” diyor Roth. Bu eserlerin bazıları altın rengi ginkgo yaprakları ve nakış ipleri içerirken, diğerlerinde at kılı ve geniş su kütlelerinin fotoğrafları kullanılıyor. “Mumla iç içe geçmek doğal olarak arılara karşı bir merak uyandırdı. Arılar hakkında ne kadar çok şey öğrendiysem, bu bilgi de çalışmalarımı o kadar etkiledi; bu da beni bir arıcılık kursuna yönlendirdi. Öğrenme sürecimde, petek parçalarını eserlerime dahil etmeye ve kovan çerçevelerinin içinde enkaustik boyamalar yapmaya başladım.”
Öz Portre Fotoğrafçılığı (görsel: Joana Betzner), enkaustik, nakış ipleri ve doğal petek içeren nakış halkası, Ava Roth
Arılarla Bir İşbirliğine Ulaşmak
Enkaustiklerle çalıştıktan sonra Roth’un bir sonraki büyük adımı, Usta Arıcı Mylee Nordin’den eğitim almak oldu. Bu deneyim hakkında şöyle diyor: “Onun uzmanlığı ve rehberliği, arka bahçemde bir arı kovanı kurma cesaretini verdi. O noktada, eserlerimi doğrudan kovanlara yerleştirme fikri neredeyse kaçınılmazdı!” Ancak bu serinin başlangıçta asıl amacı olmadığını belirtiyor. Ona göre bu, “gerçek bir merak ve böcek işbirlikçilerine duyulan derin saygıdan doğan, oyunbaz bir deneyim süreciydi.”
Çoklu ortam sanatçısı olarak Roth, enkaustik çalışmalarında olduğu gibi, arı heykellerini de nakış, resimler, fotoğraflar ve diğer malzemelerin bir düzenlemesiyle başlatıyor. Bu yapıları oluştururken, peteklerin ve kovan içine yerleştirildikten sonra meydana gelecek değişikliklerin için yeterli alan bırakmaya özen gösteriyor. “Kontrolü de eşit paylaşmaya çalışıyorum,” diyor işbirlikçi yaklaşımı hakkında. “Önemli olan, arıları sanatla etkileşime girmeye zorlamamam. Yani arıların belirli bir parça üzerine petek yapıp yapmayacağı, ne kadar ve hangi şekillerde yapacağı tamamen onlara bırakılıyor.”
Çoklu ortam sanatçısı olarak Roth, enkaustik çalışmalarında olduğu gibi, arı heykellerini de nakış, resimler, fotoğraflar ve diğer malzemelerin bir düzenlemesiyle başlatıyor
İnsan Ötesi Yaratıcılık Zenginliği
Roth bu yapıyı oluşturduktan sonra, formu tamamlamak arıların görevi oluyor. Bir peteğin yapısı genellikle düzenli bir şekil ve renge sahip olsa da Roth, “Eserlerin çoğu beni bir şekilde şaşırtıyor ve bu da projenin en büyük zevklerinden biri,” diyor. Özellikle iki eseri vurguluyor: “Biri iki boyutlu, boncuklu bir parçaydı ve nedense arılar bunun üzerine devasa, dalgalı bir petek iskeleti inşa ettiler. Bu peteğin yapısı gerçekten muhteşem; on yıldır bu proje üzerinde çalışırken gördüğüm diğer her şeyden çok daha karmaşık ve büyük. Bir diğeri ise küçük bir sürüklenmiş odun parçası ve örülmüş telden oluşuyordu; arılar topluca telin desenini petekleriyle taklit etmeye karar verdiler ki bu gerçekten inanılmaz.”
Roth’un çalışmalarında insan yapımı ile doğanın güçleri arasında bir karşıtlık var. Arıların mantığına dair bu küçük düşünceler aracılığıyla, peteklerinin nesnelerini nasıl şişirdiğini, birleştirdiğini ve yeniden şekillendirdiğini göstererek, bu küçük böceklerin zekâsının hem bizimkine benzer hem de tamamen anlaşılmaz olduğunu ortaya koyuyor. Ancak Roth, bu zekâyı anlamaya veya kontrol etmeye çalışmak yerine, onun serbestçe gelişmesine alan açıyor. Çalışmaları bize yaratmanın ne anlama geldiğini ve sanat yapmanın sadece insanlara özgü bir eylem olup olmadığını yeniden düşünmemizi istiyor. Arılarıyla hem emeği hem de yaratıcılığı paylaşarak Roth, sabır, karşılıklılık ve doğaya saygıya dayanan farklı bir sanatsal işbirliği modeli sunuyor.
Roth, arıların yaratıcılığından sürekli olarak şaşırdığını söylüyor
Çalışmaları bize yaratmanın ne anlama geldiğini ve sanat yapmanın sadece insanlara özgü bir eylem olup olmadığını yeniden düşünmemizi istiyor
Kintsugi/Kintsu-Bee Antik Çöl Tabağı: Antik çöl tabağı ve doğal petek, ahşap panel üzerinde. Petekli Nakışlı Asılı Halkalar: Nakış halkaları, çubuk, doğal petek, ceviz taban üzerine monte edilmiş. Çatlamış Seramik Vazo ve Kuru Çiçekler ile Petek #2: Satoshi Yoshikawa’nın kuru çiçekler ve doğal petek içeren seramik vazo. Çatlamış Seramik Vazo ve Kuru Çiçekler ile Petek #1: Satoshi Yoshikawa’nın kuru çiçekler ve doğal petek içeren seramik vazo. Yuvalar ve Yumurtalar: Serçe yuvası, bıldırcın yumurtası, keten mumlu ip, tohum boncukları, ipek iplik ve doğal petek, ahşap üzerinde, tel ile.
Sanatçı: Ava Roth | @avarothart
Her designboom editoryal serisi, mimari, tasarım, sanat ve teknoloji alanlarında tek bir temayı projeler, röportajlar, makaleler ve haberler aracılığıyla derinlemesine inceler. Daha fazla bölümü burada keşfedin ve bir hikâye göndermek veya iletişim formumuz aracılığıyla ulaşmak isterseniz bizimle iletişime geçin.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔



Yanıt yok