Artcurial’ın Büyük Art Basel Paris Satışlarına İvmekazandıran 6 Öne Çıkan Eser

Cumartesi, 24 Ekim’de Art Basel Paris‘e denk gelen Paris, birlikte bir yüzyıldan fazla sanat tarihini izleyen iki satış düzenliyor. Louis Grandchamp de Raux Koleksiyonu: Paylaşılan Modernite, bloğa Maurice Denis ve Pierre Bonnard dahil 44 sanatçının neredeyse 75 eserini getiriyor.  Selected 20/21 satışında ise modern ve çağdaş sanata geniş bir kapsamlı bakış sunulan—Kees van Dongen‘ın (1877–1968) mirasından gelen, Hollanda asıllı Fransız ressamın vefat eden Brigitte Bardot‘a ait ikonik 1959 portresi de dahil olmak üzere—18 eserle desteklenen—bu ikinci açık artırmada ayrıca uzun süredir görülmeyen bir Paul Gauguin tuvali, 1933’ten beri piyasadan uzaklaşmış bir Odilon Redon pastel çalışması, Jean-Michel Basquiat ve A.R. Penck‘tan eserler ve daha fazlası yer alıyor.

Satışların zamanlaması dikkate değer görünüyor; çünkü bazı ticaretçiler, spekülatif çağdaş yatırımlar yerine tarihsel olarak temellenmiş isimlere dönüşi işaret eden büyüyen bir pazar kayması gözlemiş. Bu satışlar dolayısıyla, koleksiyoncu talebinin şu an nerede durduğunun kullanışlı bir göstergesini sunuyor.

Aşağıda, her iki açık artırmadan öne çıkan altı lotu yakından inceliyoruz.

Maurice Denis, L’Île Chevalier (1894). Tahmini €700.000–€1 milyon. Artcurial’a ait.

Denis (1870–1943), L’Île Chevalier’i (1894) Bretonya’da bir yaz döneminde, yerel bir ortaçağ malikanesinden ilham alarak gerçekleştirdi. Doymuş renk paleti ve hayaletimsi betimleme ortaçağ görsel kültürünü çağrıştırırken, aynı zamanda Gauguin’in tekniklerine de işaret ediyor. Aslında Denis, bir kez Gauguin’in fellow sanatçı Paul Sérusier’e şu tavsiyesini duyuyormuş: “Bu ağaçları nasıl görüyorsunuz? Sarılar. O zaman sarıyı koyuverin.” Uzmanın aldatıcı derecede sade öğretisi burada canlı bir etkiyle kullanılıyor ve temsil ile psikolojik ifade arasındaki özenli denge içinde görülabiliyor; bu da başka dünyaya ait, folklorik bir atmosfer yaratıyor.

Edouard Vuillard, Misia Natanson dans un bois (ca. 1987–1899)

Edouard Vuillard, Misia Natanson dans un bois (ca. 1987–1899). Tahmini €450.000–€650.000.

Edouard Vuillard (1868–1940), Misia Natanson dans un bois (ca. 1897–1899) eserini, eserin adını veren ve 1890’ların Paris sanat sahnesinin merkezî bir figürü olan aynı isimli Misia Natanson‘a duyduğu hayranlığın en yüksek noktasında resmetti; o, sanatçının ilham kaynağı ve himayecisiydi. Burada Vuillard onu hayaletimsi ve neredeyse ruhsal bir biçimde betimlerken, parıldayan doğal manzaranın ayrılmaz bir parçası haline getiriyor. Nabi döneminin doruk noktasında—sanat tarihinde İzlenimcilikten soyutlamaya geçişte kritik bir an—açığa çıkarılan Vuillard, Natanson’dan saf bir betimlemeden çok duygusal bir izlenimi de yakalamıştır.

Pierre Bonnard, La petite Fenêtre (1946). Tahmini €550.000–€750.000. Artcurial’a ait.

Bonnard (1867–1947), ölümünden kısa bir süre önce, La petite Fenêtre (1946) eserinde kendi Cannes yatak odasının penceresinden görünen manzarayı yakalamıştır. Kısmen kapalı perdelerle çerçevelenen bu vignette, sabit renk düzlemleri yerine yoğun şekilde işlenmiş katmanlardan oluşuyor. Bonnard’ın anıdan ve çok duyusal gözlem üzerinden çalıştığı bilinmektedir; bu kompozisyon da (sanatçının birçok eseri gibi) bir yerin hissini özetler—kelimesi kelimesine bir kayıt değil. Resim parıldayan bir yapıda ve Fransa’nın Güneyindeki günlük ışık üzerine bir müdahale olarak anlaşılabilir; bu da Bonnard için sonsuza kadar sürmüş bir ilham kaynağıydı.

Jean-Michel Basquiat, Untitled (1981)

Jean-Michel Basquiat, Untitled (1981). Tahmini €600.000–€800.000. Artcurial’a ait.

Bu isimlendirilmemiş 1981 tarihli kağıt üzerine çalışma, Basquiat’ı (1960–1988) kariyerinin ham ve elektrik yüklü başlangıcında yakalamaktadır. Kağıt üzerinde yürütülen kaleim çizgileri ve hareketçiliği, nihayetinde kişisel stilini tanımlayacak olan aciliyet ve çileden çıkma hissini aktarmaktadır. Eserin çıplak bir figür ve kafese konmuş bir hayvan gibi öğeleri, neredeyse çocukça bir doğallık ve hiyerarşisiz düzenlemeye sahip; anlatısal yapıdan yoksun olmaları ise Basquiat’ın sembolizmdeki süreklilik gösteren ilgisine işaret etmektedir. Deneysel olsa da, erken dönem renk ve kişisel ikonografije yönelik içgüdüsünü ortaya koyuyor.

Paul Gauguin, Breton et Bretonne au Pouldu (1889). Tahmini €2.2–€2.8 milyon. Artcurial’a ait.

Gauguin’in (1848–1903) Breton kıyısındaki balıkçı köyü Le Pouldu’da temellenmiş olduğu bir dönemde resmedilen Breton et Bretonne au Pouldu (1889), köylülerin günlük işleriyle meşgul oldukları sıradan ve pastoral bir sahneyi betimler. Burada Gauguin, doğal gölgelendirmenin yerine pigmentin cesur şeritlerini tercih ederken, kırı kendi imzalık düzleşmiş doymuş renk düzlemleri içinde resmetmektedir. Bu nedenle kompozisyon, İzlenimcilikten uzaklaşmasını ve duygusal yankıyı sadık betimlemenin önüne koyan daha sembolik, sadeleştirilmiş stile yönelişinin bir örneğidir. Aynı zamanda dönemin eserlerinde süreklilik gösteren bir akım olan Breton yaşamına, Paris lükslüğüne karşı modern öncesi bir zıt olarak gösterdiği ilgiye de dikkat çeker.

Zao Wou-Ki, Cargo au port (1952). Tahmini €600.000–€800.000. Artcurial’a ait.

Cargo au port (1952), sanatçı Zao Wou-Ki‘nin (1920–2013) imzalık buğulu doku ve ışığa çözülmuş bir liman sahnesini yakalamaktadır. 1950’lerin başındaki Paris’teki sanatçının kariyerinde geçiş döneminden gelen eser, Zao’nun figüratif manzaradan uzaklaşıp hareketçili soyutlamaya yönelmesini yansıtır; bu da nihayetinde olgun dönem çalışmalarını tanımlamıştır. Aynı zamanda hem Batı yağlı boya geleneğini hem de Çin hat sanatını ve estetik duyarlılığını kullanmadaki doğuştan yeteneğine dair, tamamen kendine ait bir sentezi ortaya koyar.

Selected 20/21 ve Collection Louis Grandchamp de Raux, La Modernité en partage satışları 24 Ekim 2026’da Artcurial, Paris’te sırasıyla saat 14.00 ve 16.00’da düzenlenecektir.