Barn’lar asla Mustang’ler için tasarlanmamıştı; vahşi atlar özgür doğmuş ve ahırlarda yaşamaya hiç uygun değildi. Atsız çağ bu görkemli hayvanı tarihin kenarına itse bile Mustang, güç, direnç, kırılmaz ruh ve her şeyden önce özgürlüğün sembolü olarak varlığını sürdürdü. P-51 savaş uçağı bunu fazlasıyla kanıtlarken, Ford’un “pony car”ı da 1964.5 modelinden günümüze kadar aynı ruhu taşıdı.
Ancak bu canlı kanlı atlardan biri, 37 yıl boyunca kırsal bir karanlıkta hapsoldu. Ta ki otomobil YouTuber’ı Dylan McCool, arkadaşı Briar ve mekanik uzmanı Tommy Boshers tarafından komik ve nostalji dolu bir “hapisten kaçış” operasyonuyla kurtarılana kadar. Dylan McCool’un YouTube kanallarında yer alan bu gerçek zaman kapsülü, 1969 model bir Ford Mustang Fastback olup, neredeyse 40 yıllık barn tozu, eski variller, yedek parçalar ve saf 1980’ler gençlik anıları arasında gömülü kalmıştı.
Bu Fastback, Gerald Risner’e ait. Ailesi, bir amcasının üniversiteye gidecek kızı için yeni aldığı andan itibaren arabayı değerli bir miras olarak korudu; daha sonra ise başka bir amcası sahibi oldu. Genç Gerald, kamyonet parasıyla anahtarları aldı, lise sevgilisiyle —şimdiki eşiyle— mezuniyet balosuna Mustang ile gitti ve onun dantel jartiyerini aynadan hiç çıkarmadı.


1989’da, 30 mil/saat hızda tam bir fren başarısızlığı arabayı bir akrabasının mısır tarlasına sürükledi ve 37 yıllık uykusuna yatmasına neden oldu. O sırada evine rahatça dönmekteydi ve yokuş aşağı bir yolda 30 mil/saat hızda tüm durdurma gücünü kaybetti. Vitesi düşürerek yavaşladıktan sonra yoldan çıktı, mısır tarlasında savrulup döndü, sonunda durdu, nefesini topladı, evde kaldı ve arabayı doğrudan barn’a sürdü. Oradan sonra bir daha hiç dokunmadı. Ta ki bugüne kadar.
İnanılmaz bir şekilde Gerald, orijinal bordo rengindeki Mustang’i barn’a park etmeden kısa bir süre önce parlak metalik maviye boyatmıştı. Bu sayede gövdesi ve kusursuz siyah iç mekanı güneşten korunmuştu. İçeride eski bir Sun Drop soda şişesi, bir Van Halen kaseti ve sürekli rayından çıkan yolcu camı duruyordu. Alt kısımda ise Dylan ve Briar paslanmamış zeminler, kaput pimleri, yarıklı alüminyum jantlar, cam pak susturucular, hava amortisörleri ve NASCAR tarzı nodüler 9 inçli aks buldular.
Daha da iyisi, fabrikadan çıkan 302 kübik inçlik V8 motor elle serbestçe dönmekteydi ve içinde hâlâ yeşil soğutucu sıvı, yağ ve şanzıman yağı bulunuyordu. Yeni bir akü takıldıktan, bozuk starter solenoidi değiştirildikten, yağlı starter bağlantıları zımparalandıktan ve yeni distribütör kontakları takıldıktan sonra Dylan, iki fıçı karbüratöre yakıt dökerek küçük bloklu motoru çalıştırdı.

Yıkanmasının ardından tozlu barn kalıntısı, parlak mavi bir şahesere dönüştü ve bir treylere yüklendi.
Atölyede ise komik mekanik işleri başladı: Kırık kapı kilitleri yüzünden Briar, düşük bütçeli bir Dukes of Hazzard yeniden yapımındaki beceriksiz bir Bo Duke gibi pencereden içeri atlamak zorunda kaldı. Bu sırada Dylan yeni yakıt deposunu yanlışlıkla ters monte etti. Komik aksaklıklara rağmen üçlü, çürümüş benzin deposunu, tüm çelik fren ve yakıt hatlarını, ana silindiri, tekerlek silindirlerini, fren ayakkabılarını, yakıt pompasını, radyatörü ve sıkışmış karbüratörü değiştirdi.
İç mekanı temizledikten ve Gerald’ın yeni asimetrik krom jantlarını taktıktan sonra günü bitirdiler. Ancak Mustang’in son bir şakası daha vardı: İlk yol testinde 104 derecelik sıcaklıkta Dylan ve Briar’ı yolda bıraktı; çünkü yeni distribütör kontakları aniden kapandı.
Kısa bir yolda treyler kurtarma operasyonundan ve atölyede 10 saniyelik bir kontak ayarlamasından sonra 302’lik motor yeniden hayata döndü. Güvenle Gerald’a geri dönen Fastback, artık orijinal, restorasyonsuz ve sürülebilir bir araç olarak kalacak; keyfini çıkarılacak ve eninde sonunda çocuklarına miras bırakılacak. Kendi sözleriyle ifade etmek gerekirse, Gerald’ın 37 yıllık bir gecikmeyi telafi etmesi gerekiyor. Bu, arabanın ömrünün yarısından fazlası ve sahibinin tüm yetişkinlik hayatı demek.
Bu zaman makinesine dönüşen Fastback, otomobil dünyasının asil soyundan geliyor: Ford, 1964.5 ile 1973 arasında 2.981.259 adet birinci nesil Mustang üretti. 1969’da, agresif dörtlü farların ve SportsRoof tavan tasarımının ilk kez sunulduğu yıl toplam üretim 299.824 adede ulaştı.
Fastback modelleri bu sayının 134.438’ini oluşturdu: 56.022 standart model, 5.958 deluxe versiyon, 72.458 Mach 1, 1.628 Boss 302 ve 857 Boss 429. Aynı yıl 22.321 alıcı ise SportsRoof versiyonunda güvenilir F-kodlu 302 V8 ve otomatik şanzımanı tercih etti. Karşılaştırma yapmak gerekirse, aynı güç aktarma organı o yıl üretilen 135.579 arabadan 74.458’indeki hardtop modelde de kullanıldı.
İstatistiklere devam edersek, o model yılı için üretilen 25.376 ragtop’tan 7.076’sı aynı kombinasyonu taşıyordu: 302 küçük bloklu V8 ve otomatik 3 vitesli şanzıman. Toplamda, altmışlı yılların son yılında üretilen yaklaşık 104.000 Mustang, güvenilir 302’lik motorla birlikte C4 Cruise-O-Matic şanzımanı taşıyordu.
Bu 302 kübik inçlik küçük blok motor, 34 yıllık üretim süresince efsanevi bir geçmişe sahip. 1968 model yılı için 289 Windsor motorunun strokunu 2,87 inçten 3,00 inçe çıkararak geliştirilen 4,9 litrelik V8, Ford tarafından 2001 Ford Explorer ve Mercury Mountaineer’e son kez monte edilene kadar üretildi. Hafif, ince duvarlı demir döküm yapısı onu kompakt, dayanıklı ve sokak arabaları ile yarışçılar için son derece uyarlanabilir kıldı.
Üç on yıl boyunca Ford, 302’yi çok farklı karakterlere dönüştürdü: 1968’de tanıtılan mütevazı iki ve dört fıçı motorların yanı sıra, 1969 ve 1970’te üretilen 290 beygirlik Boss 302 Trans-Am homologasyon canavarı da vardı. 1970’lerdeki emisyon kuralları gücü 122 beygire düşürse de motor 1982’de 5,0 litrelik High Output versiyonuyla geri döndü; bu versiyon daha sonra yakıt enjeksiyonlu Fox-body efsanelerine ve 1990’ların GT40 başlı Cobra motorlarına ilham verdi.
Gerald’ın Fastback’i 1969’da fabrikadan çıktığında, F-kodlu 302 V8 motoru 9,5:1 sıkıştırma oranıyla mütevazı bir iki fıçı karbüratörden nefes alarak 4.600 devirde 220 beygir ve 2.600 devirde 300 lb-ft tork (223 PS, 407 Nm) üretiyordu. Manuel direksiyon, manuel davul frenler ve 3 vitesli otomatik şanzımanla donatılan 1969 Mustang V8’in opsiyonlar hariç başlangıç fiyatı yaklaşık 2.723 dolardı; altı silindirli modeller ise 2.618 dolardan başlıyordu.
57 yıl sonra, klasik Mustang değerleri 1969’daki bu mütevazı showroom fiyatlarının çok ötesine ulaştı. Orijinal, sağlam, çalışmayan ve “olduğu gibi” durumda olan bir 1969 Mustang Fastback, fabrikadan çıkan 302 V8 ile birlikte günümüz koleksiyoner piyasasında genellikle 15.000 ila 25.000 dolar arasında bir fiyata alıcı buluyor. Mekanik olarak onarıldıktan veya temizlenip sürülebilir hale getirildikten sonra benzer 302 SportsRoof modelleri ulusal klasik otomobil müzayedelerinde 45.000 ila 65.000 dolar arasında işlem görüyor.
Ancak Gerald için hiçbir müzayede çekiç sesi, lise balosu anısını veya amcasının eski 302’sinin 37 yıl sonra yeniden hayata dönme sesini fiyatlandıramazdı. Dylan McCool, Briar ve Tommy Boshers sayesinde bu mavi 1969 Mustang Fastback nihayet ahşap ahırından kaçtı ve vahşi atların ahır arkasında değil, açık asfaltta olması gerektiğini bir kez daha kanıtladı.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔



Yanıt yok