Hintli Sanatçı Arpita Singh 89 Yaşında Öldü

Sol: Arpita Singh’ın portresi. Vadehra Art Gallery’siz. Sağ: Arpita Singh, My Lollipop City. Gemini Rising, 2005. Vadehra Art Gallery’siz.

Six onayı, altı dekade boyunca Hint kadınlarının iç ve siyasal hayatını izleyen yoğun, kalabalık tuvalleriyle tanınan modernist ressam Arpita Singh, Pazartesi günü Yeni Delhi’deki Fortis Hastanesinde hayatını kaybetti. 89 yaşındaydı.

Eşi, ressam Paramjit Singh, ölüm nedeninin yaşa bağlı bir hastalık olduğunu Press Trust of India‘e söyledi. “Yıllardır kalp ve akciğere yönelik sorunları vardı,” dedi Paramjit. “Yine de aktif olarak çalışıyordu. Son üç günde sağlığı düştü ve hastaneye yatırıldı.”

Singh, 1937’de bugün Hindistan’ın Batı Bengal’i olan Baranagar’da dünyaya geldi. Bağımsızlık mücadelesi ve şiddetli 1947 bölünmesi ortamında büyüdü; bu temeler eserlerinde boyunca tekrarladı. Daha sonra, 1975’teki olağanüstü hal ve 1990’ların ekonomik liberalizasyonu gibi ulusal çapta belirleyici olaylar dünya görüşünü şekillendirdi.

Arpita Singh, Torn Papers, Paper Strips and Labels aracılığıyla Sita’yı Arama, 2015’in Serpentine North’taki “Remembering” sergisindeki (2025) kurulum görünümü. © Photo Jo Underhill. Sanatçı ve Serpentine’siz.

Lise müdürünün önerisiyle sanat okuluna gitti ve 1959’da Delhi Polytechnic’ten güzel sanatlar diploması aldı. Ardından, savaştan sonraki bir devlet kurumu olan Weavers’ Service Centre’de tekstil tasarımcısı olarak çalıştı; burası birçok Hint modernistinin erken kariyerini şekillendirdi. Orada, ömür boyu sürecek etkiler haline gelecek olan anlatı halk geleneklerini, pattachitra parmaklı resim ve kantha nakışını, ayrıca Bengal şiirini ve Batılı Sürrealizmi içine sindirdi. Resim yapmaya başladı ve 1960’larda Hindistan’ın modernist sanat hareketinin bir parçası olarak öne çıktı.

Singh’in tabloları genellikle belirsiz bir kadın kahraman etrafında örülür; etrafını günlük Hint şehirli hayatından kesikli metinler, çiçekler, araçlar ve ev eşyaları çevirir. Sıkışık, yerçekimsiz resim düzlemleri üzerinde kalın, katmanlı yağlı boya ile sıkça işlenen bu tablolar, eleştirmenlerce Güney Asya minyatür resim sanatı ve haritalarla karşılaştırılmıştır.

“Her zaman her gün gördüğüm ve yaşadığım şeyleri boyarım,” dedi kurator Hans Ulrich Obrist’e, 2025 Serpentine Galleries retrospektifinin katalogu için verdiği bir röportajda. “Neredeyse her gün aynı şeyler.” My Lollipop City: Gemini Rising (2005) gibi eserlerde bürokrat figürler, yol adları ve takımyıldızlarıyla işaretlenmiş Yeni Delhi’nin haritasının üstünde durur; tuvalin bir köşesinde sanatçının kendi eliyle “THE MAP IS FAULTY DO NOT FOLLOW IT” (HARITA HATALI, ONU TAKİ ETMEYİN) uyarısı yer alır.

Arpita Singh, Buy Two Get Two Free, 2007. Özel Koleksiyon. © Arpita Singh.

En bilinen eserlerinden biri olan 1993 tarihli Anam tablosu, tuvali çapraz bir yol boyunca ikiye böler; yarım boy portresiyle annesi, araçlar, bisikletler, askerler ve haçlardan oluşan kalabalık bir alanın önünde yer alır.

Singh, Hint’in üçüncü en yüksek sivil onuru Padma Bhushan’ı 2011’de ve Lalit Kala Akademi Onur Üyeliğini 2014’te aldı. Eserleri, Yeni Delhi’deki National Gallery of Modern Art, Kiran Nadar Museum of Art, Londra’daki Victoria and Albert Museum ve Peabody Essex Museum koleksiyonlarında yer alır. Yeni Delhi’de Vadehra Art Gallery tarafından temsil edilir. 2024’te eserleri, uzun yıllardır aynı dönemde çalışan sanatçılar Nilima Sheikh, Nalini Malani ve Madhvi Parekh ile birlikte Londra’daki Barbican Centre’de düzenlenen “The Imaginary Institution of India: Art 1975–1998” sergisinde yan yana sergilendi. Bir yıl sonra, Serpentine North, Obrist ile birlikte ortaklaşa düzenlediği, Serpentine’in sanat direktörü Obrist’in onu “Hint contemporary sanatının beş nesli için bir ilham kaynağı” olarak nitelendirdiği, 60 yıllık bir retrospektif olan ve Singh’in Hindistan dışındaki ilk kurumsal kişisel sergisi olan Remembering‘i sundu.

Roshini Vadehra, uzun yıllardaki galericisi, artan uluslararası ilginin Hint sanatının daha geniş bir döneminin yansıması olduğunu ve bunun “kimlik, politika, cinsiyet ve toplumsal dönüşüm gibi küresel konulara seslenen tarihi geleneklerle güncel değerin bir karışımı” tarafından yönlendirildiğini söyledi.

Pazarı da ivme kazandı. 16 panelli duvar boyaması ölçeğinde bir eser olan The Wish Dream (2001), 2010’da Saffronart müzayedede 2,24 milyon dolara satıldı ve o dönemde yaşayan bir Hint kadın sanatçı için bir rekoruydu.

Singh’in ölümü, Hint sanat dünyasında çeşitli övgüler çekti. Küratör Uma Nair ona “günümüz Hint sanatının başrahibesi” ve “kadın ekseni üzerindeki kadın M.F. Husain” diyerek şiddeti, kaosu ve ataerkil adetleri ne kadar yumuşak bir şekilde “dokuduğunu” övdü.

Şair Ashok Vajpeyi, Raza Vakfı’nın yönetim kurulu üyesi, “sanatı hayatından hayatta kalmaya devam ediyor ve şimdi kendine yeni bir ölüm sonrası hayat yaratacak” yazdı.

Singh, eşinden hayatta kalan kaldı. Tek kızları, sanatçı Anjum Singh, 2020’de kanserden öldü.