Meet Isabel + Helen: the creative world’s (literal) movers and shakers
Dev bir rüzgar türbini, Coachella müzik festivalindeki yıllık etkinliÄŸe kurulmuÅŸ. Metalik pervane detaylarıyla süslenmiÅŸ bir Noel aÄŸacı. Yaratıcılığın arenası olarak kullanılan dev ÅŸiÅŸirilebilir kuleler. Yarım düzine yumurtanın dans ettiÄŸi özel yapılmış bir tren. Bunların hepsi, 2016’da Isabel Gibson ve Helen Chesner tarafından kurulan, Ä°ngiltere merkezli kreatif stüdyo Isabel + Helen’in eserleri.
Analojik ve el işçiliÄŸine odaklanan Isabel + Helen, üniversite arkadaÅŸları olarak baÅŸlayan bu ortaklıkta, bir on yılı aÅŸan süreçte, oyunbazlığı problem çözmenin aracı, zekayı ise yenilikçi yaklaşımların kaynağı olarak gören bir felsefe geliÅŸtirdiler. Hareket, renk ve tasarım, Isabel + Helen’in eserlerinin temel unsurlarıdır; bu eserler genellikle devasa boyutlarda olup, yaratıcılığı teÅŸvik eden etkileÅŸimli ortamlar sunar.
Bu yıl, 10. yıldönümlerini kutlayan Isabel + Helen, The Conran Shop ile iÅŸbirliÄŸi yaparak “Motion Sickness” adlı bir sergi düzenleyecek (12-20 Eylül 2026). Bu sergi, stüdyonun harekete olan tutkusunu gözler önüne seriyor ve yaratıcı süreçlerinin perde arkasına bir bakış sunuyor. Etkinlik kapsamında, tasarımcılar tarafından özel olarak üretilen “Blimps” adlı kinetik heykeller, ahÅŸap kaplama bar tabureleri ve dönen bir tuvalin üzerine uygulanan boyalarla oluÅŸturulmuÅŸ “Twister Series” tabloları satışa sunulacak.
İşte bu röportajda, Isabel Gibson ve Helen Chesner, Wallpaper dergisine kariyer yolculuklarını, yaratıcı süreçlerine ilham veren unsurları ve gelecekteki hedeflerini anlatıyorlar.
On Yılın İzleri: Isabel + Helen
Wallpaper: Nasıl bir ortaklık kurdunuz?
Isabel Gibson: 2009 yılında Chelsea College of Art’ta grafik tasarım eÄŸitimi alırken tanıştık ve çok yakın arkadaÅŸlar olduk.
Helen Chesner: Aynı referans noktalarına çekildik ve mizah, çalışmalarımızın temelini oluşturan önemli bir unsurdu.
IG: Ortak bir mizah anlayışına sahipken, aynı zamanda yaratıcı fikirler üretiyorduk. Bu durum, çalışmalarımıza oyunbazlığı katıyor. Aynı zamanda mantıklı insanlarız; nesnelerin nasıl çalıştığına, onları yeniden kullanmaya ve cansız nesnelere hareket kazandırmaya büyük ilgi duyuyoruz. Hareketin duygulara ve hislere yol açtığını keşfettik ve bu ortak nokta bizi birleştirdi.
W: Stüdyoyu kurarken ilk adımlarınız nelerdi?
HC: İlk başlarda hiç paramız yoktu, bu yüzden çok basit malzemeler kullandık ve kendimizi geliştirdik. Her şeyi kendimiz yapıyorduk ve işin gerekliliklerini öğrenerek ilerliyorduk.
IG: İlk projelerimizden biri, V&A için yaptık; brief çok açıktı, ancak Rus sanatına ve kültürüne odaklanmamız isteniyordu. Biz de Konstrüktivizm akımından ilham alarak, insanların etkileşim kurabileceği geometrik şekillerden oluşan bir oyun alanı tasarladık. Başlangıçtan itibaren amacımız, insanları fiziksel olarak dahil edebilecek eserler yaratmaktı; zamanla bu yaklaşım hareket ve kinetik öğelere doğru gelişti.
W: Kendinizi tasarımcı, sanatçı veya başka bir şey olarak tanımlar mısınız?
HC: Bazen ikisi arasında gidip gelebiliyoruz. Temelde kendimizi tasarımcı olarak görüyoruz; brief’lere yanıt veriyor ve mantıklı bir yaklaşımla çalışıyoruz. Ancak son 10 yılda sanatsal bir pratiÄŸe de dönüştük.
IG: Kalbimiz tasarımcı, ancak aynı zamanda amaca hizmet eden veya bir işlevi olan şeyleri tasarlamaya odaklanıyoruz.
HC: Örneğin, yarım düzine yumurtanın dans etmesini sağlayacak bir tren yaptık. Bu, tamamen kendi geliştirdiğimiz bir proje ve ticari çalışmalarımızın yanı sıra sürekli olarak yeni fikirler üretiyoruz. Son yıllarda bu alandaki çalışmalarımıza daha fazla zaman ayırabiliyoruz.
IG: Bu tren, “Scrambler” adı verilen küçük bir cihazdır; yarım düzine yumurtayı taşıyabilir ve hareket ettikçe onları döndürerek dans etmelerini saÄŸlar. Bu tamamen kendi geliÅŸtirdiÄŸimiz bir proje ve ticari çalışmalarımızın yanı sıra sürekli olarak yeni fikirler üretiyoruz. Son yıllarda bu alandaki çalışmalarımıza daha fazla zaman ayırabiliyoruz.
W: Bir projeye başlarken nereden ilham alıyorsunuz?
HC: Genellikle birbirimize fikirleri söyleyerek başlıyoruz.
IG: Ancak başlangıç noktası genellikle bir dönüşümdür; bu, görsel bir efekt veya fiziksel bir değişiklik olabilir. Deneyler ve süreç, sonucun kendisi kadar önemlidir.
HC: Bu yaklaşım bizi beklenmedik yollara çıkarıyor ve her zaman sürecin belgelenmesi önemlidir.
W: Yaratıcı sürecinizin temel unsurları nelerdir?
IG: Bir projede şu soruların yanıtlanması gerekir: Dönüşüm veya optik bir etki içeriyor mu? Analog ve dokunsal öğelerin güzelliğini kutluyor mu? İnsanlarda bir tepkiye yol açıyor mu? Bu sorulara olumlu cevap verilmesi, projenin başarılı olup olmayacağını gösterir.
W: Yaratıcı pratiğinizi şekillendiren deneyimler nelerdir?
IG: Hem aynı sanatçılardan ve tasarımcılardan ilham aldık. ÖrneÄŸin, Daniel Eatock’un süreç odaklı yaklaşımı bizi etkiledi. Ayrıca, John Wood ve Paul Harrison gibi video sanatçıları da bize ilham verdi; onların performanslarında kullanılan basit teknikler, insan etkileÅŸimini ve sahne tasarımı üzerine düşünmemizi saÄŸladı.
HC: 2014 yılında Serpentine’de sergilenen Julio Le Park’ın eserleri bizi büyüledi; onun minimalist yaklaşımı, çalışmalarımıza yansıyan bir ilham kaynağı oldu. Ayrıca, sanatın insanı görsel olarak rahatlatabileceÄŸi veya meditasyona sokabileceÄŸi fikri de bize ilham verdi.
HC: Kişisel olarak, son yıllarda çocuklarımız oldu ve bu da çalışmalarımızı farklı şekillerde etkiledi; onların dünyayı keşfetme heyecanı ve merakı, yaratıcılığımıza yeni bir boyut kattı.
W: Hem küçük hem de büyük ölçekli projelerde çalışıyorsunuz. Hangisini tercih ediyorsunuz?
HC: Hem küçük hem de büyük ölçekli projelerde çalışmak harika.
IG: En büyük projemiz, Coachella’daki 60 metrelik rüzgar türbiniydi. Ancak en küçük projemiz olan “Scrambler” da çok özel. Her ikisi de farklı zorluklar sunuyor; büyük ölçekli projeler, mekansal ve mimari etki yaratmayı hedeflerken, küçük ölçekli projelerde detaylara daha fazla önem veriliyor. Ä°kisi de farklı deneyimler sunuyor ve her ikisi de önemli.
W: Kariyerinizdeki dönüm noktası olan projeler nelerdi?
IG: Moncler Genius ile çalışmak, kariyerimiz için çok önemliydi. Bu işbirliği sayesinde daha büyük ölçekli projelerde yer alma fırsatı bulduk.
HC: Moncler Genius projeleri, çalışmalarımıza mekansal ve duyusal bir boyut kazandırdı.
W: Sizi ilham veren ve hayatınıza yön veren şeyler nelerdir?
HC: Genellikle sıradan görünen şeylerden ilham alıyoruz. Günlük hayatta karşılaştığımız basit mekanizmalar, yeni projelerin başlangıcı olabilir.
IG: Ayrıca eski filmlerden de ilham alıyoruz; Charlie in the Chocolate Factory, Toys (Robin Williams) veya Button Moon gibi animasyon filmleri, yaratıcılığımızı besliyor.
HC: Tiyatro da bizi etkiliyor; yakın zamanda izlediğimiz bazı performanslar, insan etkileşimini ve sahne tasarımını üzerine düşünmemizi sağladı.
W: “Motion Sickness” sergisinde neler bekleyebiliriz?
IG: The Conran Shop ile ilk işbirliğimizi 2016 yılında yaptık; bu nedenle oraya dönmek çok güzel. Bu sergi, stüdyomuzun hareket tutkusunu gözler önüne seriyor ve yaratıcı süreçlerimizin perde arkasına bir bakış sunuyor.
HC: Sergide, sürecin başlangıcındaki modelleri ve tasarımları görebilirsiniz; aynı zamanda bu projelerin ortaya çıkışına katkıda bulunan filmleri de izleyebilirsiniz. Ayrıca, sınırlı sayıda üretilen özel tasarım ürünleri de satın alabilirsiniz.
W: Bu on yıllık süreçte neler öğrendiniz ve gelecekte ne gibi hedeflere sahipsiniz?
HC: Birlikte çalışmaya devam edebildiğimiz için şanslıyız.
IG: Gelecekte, anın tadını çıkarmak ve süreci kucaklamak önemli.
HC: Ayrıca, çalışmalarımızın daha geniş bir kitleye ulaşmasını sağlamak istiyoruz.
IG: Yaratıcılığımızı paylaşmak ve insanları etkilemek de önceliklerimiz arasında.
OKUR YORUMLARI (1)