Yükselen petrol fiyatlarına karşı protesto gösterisi yapan jeepney şoförlerini ziyaret ettiğimde, içlerinden biri ailesinin evini nasıl kaybettiğini ve artık kirayı ödeyemediğini anlattı. Şimdi jeepneylerinin içinde uyuyorlar.
Onların hikayesi yürek parçalayıcı, ancak kesinlikle münferit bir durum değil. Ailelerinin yol parasını ödeyememesi nedeniyle dersleri kaçıran ilkokul çocuklarıyla karşılaştım. Artan elektrik faturaları yüzünden ailelerinin masraflarına katkıda bulunmak zorunda kalan üniversite öğrencileri ise derslerini erken bitirip ek işlerine gitmek zorunda kalıyor. Yükselen enerji maliyetlerinin Filipinli aileleri bugün bu tür seçimler yapmaya zorladığı gerçeği ortada.
Hormuz Boğazı’nın kapanmasının ardından Metro Manila’da perakende benzin fiyatları yüzde 60, dizel fiyatları ise yüzde 70 oranında fırladı. Bu durum, küresel şoklara karşı ne kadar savunmasız olduğumuzu gözler önüne serdi ve Başkan Ferdinand Marcos Jr.’ı Mart 2026’da ulusal bir enerji acil durumu ilan etmeye itti.

Günümüzdeki elektrik faturalarımız da aynı hikayeyi anlatıyor. Filipinler, ASEAN’ın en yüksek ortalama elektrik fiyatlarına sahip ülke konumunda ve bu oran Haziran ayında kilovatsaat başına 12,43 Filipin pesosuna ulaştı. Enerji karışımımızın yüzde 70’inden fazlasını ithal kömür ve gaz oluştururken, petrol ihtiyacımızın da yüzde 90’ından fazlasını ithal ediyoruz. Aileler, küresel fiyatların dalgalanmalarına tamamen maruz kalmış durumda.

Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔



1 yanıt
[…] Çekebilir: Japonya’nın AZEC ve POWERR Asia Projeleri Güneydoğu Asya’da Başarısız Oluyor → Kaynak: ABCKaynak yazarı: Judd Boaz 💬 Topluluk Masası & […]