Landon Metz’in Atölyesinde Boyama Kutsal Bir Ritüel Oluyor

New York merkezli sanatçı Landez Metz, uygulamasında kendine özgü bir düzen oturtmuş—ve bunun yalnızca yarısı gerçek stüdyosunda geçiyor. Çıplak ayakla resim yapmak; stüdyonun koşullarıyla denemek; doğal ışığın erişimine göre ayarlamak. Metz’in çalışma günlerinin bu kendine özgü ritüelleri ve alışkanlıkları, imzası haline gelmiş yarı-soyut tuvallerine dönüştürülüyor.

Landez Metz stüdyosunda. Fotoğraf: Idil Mercan. von Bartha nezaketinde.

Stüdyoya girip resim yapmaya başladığında yaptığın ilk şey ne? Yıllar içinde stüdyo rutinin değişti mi, yoksa artık sabitmiş gibi hissettiğin bir şeye mi ulaştın?

Her sabah oğlumu okula bırakıyorum, bir kahve alıyorum ve yaşadığım Brooklyn Heights’tan Brooklyn Köprüsü üzerinden çalıştığım Canal Street’e yürüyorum. Bir saatten biraz az sürüyor. Bu yürüyüşler gerçekten sevdiğim ve her hava koşulunda, her gün yaptığım bir şey. Sorumluluklardan uzak, kendime ait bir zamana sahip olmak güzel. Köprünün üstünden şehri görmek ve denize ve göğe daha yakın hissetmek, şehirde doğayla baş başa nadir bir an. Kendimi Tanrı’ya daha yakın hissettiriyor, ne demekse.

Stüdyoya girdiğimde genellikle bir an otururum, ardından bir loop station’a müzik çalarak bir süre tekrar tekrar dinlerim. Resim yapmadan önce çizmek ve renk karıştırmak biraz ısınmama yardımcı oluyor. Resim yapmak, stüdyomda türlü bir kutsal ritüel. Boyamaya başlamadan önce oturup sessizce, yerde, dördüncü dizilerek sadece birkaç saniye nefes almayı tercih ediyorum.

Stüdyoda eşyaları yer değiştirmek benim keyif verdiğim bir şey. Çalışılan bir ortam için temiz-temiz bir durumda. Şeyleri yerleştirmek pratikimin bir parçası gibi geliyor. Nesnelerin birbirleriyle ve boşlukla nasıl ilişki kurduğunu seviyorum—ayrıca sesteyle de. Canal Street’in üstündeki altıncı katta stüdyoda sakin.

Stüdyoda olmak ve şeyler üretmek benim için önemli. Onusuz, bizzat kendimin daha can sıkıcı bir versiyonu olduğumu ve muhtemelen etrafta bulunması daha az hoş birisi olduğumu düşünüyorum.

Landez Metz’s stüdyosundan görünüm. Fotoğraf: Idil Mercan. von Bartha nezaketinde.

Stüdyo alanıyla ilgili olarak aşılamaz bazı ilkeleriniz var mı? El altında belirli aletler veya malzemeler bulundurmak gibi? Belirli ışık koşulları? İçecekler veya atıştırmalıklar?

Doğal ışığı severim. Saf suya, pigmente, ham kanvasa, germe çubuklarına, köpük fırçalara, bu küçük silgi yağlı fırçaya, renkli kalemlere, staplelere, bir staplere, bir çama ve bu küçük basıncı püskürtme aletine ihtiyacım var. Çoğu zaman çırılçıplak, şort ve tişörtle boyarım. Alanın sakin olmasını ve bilgisayarımın ile telefonumun kenara konmasını severim. İş başındayken çoğu zaman tütsü yakarım.

Suni ışık, nefret ettiğim bir şeydir ve yalnızca kışın güneş günün ortasında battığında kullanırım. Yine de renkleri, ışığın doğru olduğu sabahlar mı karıştırırım.

Zeminleri süpürmek gerçekten keyif verdiğim bir iştir ve stüdyoda çokca siyah kahve ile su içerim. Gün boyu neredeyse tekrar tekrar. Öğle yemeği ise ahşap masamda tavuk, patates ve salata. Müzik gün boyu çalar, ancak her zaman sessizlikte boyarım.

İşinizdeki her malzeme seçimi—boyadan kuruma pozisyonuna kadar—kastlı görünüyor. Sürecinizde şansa bıraktığınız bir şey var mı?

Aslında kararlarımın çoğu şansa tabidir. Kanvas lekelenir ve leke, neme, odanın kendisine, kalıntıya ve hava akımına bağlıdır. Yerçekimi de önemlidir. Kararlarımı büyük bir özenle veririm ve formlarımı çok özenli bir şekilde yerleştiririm, ancak görüntü, böyle diyelim, bir kez yansıtıldıktan sonra sonrasında olanların çoğu benim kontrolüm dışındadır.

Pigment havuzlar içinde hareket eder ve birikir, görüntü ise çöktükçe ve kurudukça değişir. Beklenmedik şeyler her zaman olur. Sık sık tablolar bu aşamada başarısız olur.

Stüdyom bir canlı devlet gibidir ve içinden çıkan tablolar benim için bile bir sürpridir. Sadece bütün şeyi canlı tutarım, ancak onu tamamen belirlemezim.

London Metz, Untitled (2026) detayı. Fotoğraf: Idil Mercan. von Bartha nezaretiyle.

“İlham perisi” sanat tarihinin en eski fikirlerinden biri. Bugün sizin için bir ilham perisi nasıl bir şey—bir kişi, bir yer, bir düzen?

İnsan formuna dair tüm araştırmalarım stüdyomdaki çok sınırlı bir model havuzundan besleniyor. Tam olarak iki kişi ve çok nadiren de olsa kendimi de resmediyorum. Stüdyoda pozların dilini geliştirerek vakit geçirmek güzel ve onların tabloya dönüşmesi zaman alıyor. Süregelen bir keşif süreci bu. Çok küçük bir hareket veya jest bile çok önemli bir tablo haline gelebilir. Bence benim için sabırlı ve mevcut şekilde bakmak önemli.

Landon Metz, Untitled (2026) detayı. Fotoğraf: Idil Mercan. von Bartha nezaketinde.

Resmin ötesinde şiir de yazıyor ve müzik de yapıyorsunuz. Bu pratikler birbirini nasıl besliyor veya etkiliyor, yoksa bunları tamamen ayrı ve bağımsız mı düşünüyorsunuz?

Şiirlerimin çoğu stüdyoya gidip gelirken yaptığım yürüyüşlerden geliyor, bazen de sadece şehirde dolaşarak. Müziği de stüdyoda her gün yapıyorum, asıl nedeni gerçekten iyi hissetmemi sağladığı için. Zihin-beden bağlantısından hoşlanıyorum. Stüdyoda bir kayıt düzenim var ve sürekli notlar alıp daha büyük bestelere doğru ilerliyorum.

Bu pratiklerin tümü benim için gerçekten doğal geliyor. Kesinlikle hepsi birbirine bağlı ve aynı sorgulamanın parçaları. Bence bu dünyanın içinde olmak, hayatta kalmak ve mutlu olmaya çalışmak ya da kendim için ya da yaptıklarımı karşılayanlar için yaşamayı daha iyi hale getiren bir şey yapmakla ilgili. Ya da buna benzer bir şey. Yapabildiğimi en iyi şekilde yapıyorum, bu da olduğu gibi bir şey. Sadece hayatımı yaşıyorum ve bu sanat eserleri bundan ortaya çıkıyor.

Ufka baktığında ne görüyorsunuz? Paylaşabileceğimiz herhangi bir gelecek projesi ya da keşfetmek istediğiniz yeni fikirler var mı?

İşimin aldığı yeni yönlerden heyecan duyuyorum. İşin beni nereye götürdüğüne uyuyorum ve ona güvendiğinizde neler olduğunu görmek harika. İş yapmak ve onu dünyayla paylaşmayı seviyorum, umarım insanlar benim yaptığım kadarıyla onunla bağ kurarlar. Şeyler yapmayı seviyorum.

En yakın sergim von Bartha’da açılacak; çalışmaya devam edeceğim ve sonraki adımın ne olacağını zaman gösterecek.

“Landon Metz” sergisi, Basel’deki von Bartha’da 8 Ocak 2027’ye kadar ziyaret edilebilir.