Gündüz ve Gece, Şubat 1938, iki bloktan basılmış ahşap kesim, 15 3/8 x 26 5/8 inç
M.C. Escher sanat eseri ©The M.C. Escher Heritage. EscherSite koleksiyonu.
Maurits Cornelis Escher, matematikçilerin gözdesi olmayı planlamamıştı. 1898’de Hollanda’nın kanal kenarlı Leeuwarden şehrinde doğan Escher, öğrencilik yıllarında matematikle mücadele etmiş ve bir keresinde “hiçbir zaman geçme notu alamadığını” söylemişti. Sonunda dekoratif sanatlar ve baskı sanatı eğitimi aldı ve sanat eserlerini, etrafında işlediğini gözlemlediği doğanın tuhaf kurallarını keşfetmek için kullandı.

Escher, doğanın bazen imkansız görünen imgeler üretebildiğini fark etti. Etrafında çarpık yansımalar, tuhaf perspektifler ve üst üste binmiş dünyalar gördü; tıpkı bir göletin yüzeyinde hem altındaki balıkları hem de yukarıdaki ağaçların yansımasını görebildiğiniz gibi.
Bu ve diğer vizyonları tasvir ederken, sanat eserleri belirgin matematiksel nitelikler kazandı. “Bizi çevreleyen gizemlerle derinlemesine yüzleşerek ve yaptığım gözlemleri düşünüp analiz ederek matematik alanına ulaştım,” diye yazdı M.C. Escher: The Graphic Work kitabının girişinde.
Onun bu gizemler arasındaki yolculuğu, New York City’deki Ulusal Matematik Müzesi’nde (MoMath) düzenlenen Matematik ve M.C. Escher’in Sanatı adlı serginin konusu.
Escher’in matematiğe olan yolculuğu, mozaiklere olan sevgisiyle başladı. 1922’de sanat eğitimini tamamladıktan sonra İspanya’nın Granada şehrini ziyaret etti ve Alhambra’yı süsleyen mozaik desenlerinden etkilendi. Bu esinle, bir kağıt sayfasını boşluk bırakmadan tekrarlanan şekillerle nasıl dolduracağını sistematik olarak incelemeye başladı.
Yıllar sonra, Escher’in jeolog olan üvey kardeşi Berend, ona George Pólya adlı bir matematikçinin makalesini gönderdi. Makale, düz bir alanı mozaiklerle kaplamanın tüm yollarını 17 farklı gruba ayırıyor ve her grup farklı simetrilere sahipti. Escher bir matematiksel sorunu sezmişti ve şimdi bunun matematiksel bir cevabına sahipti.
Escher, makalenin diyagramlarını dikkatle çizdi ve titizlikle inceledi. Zamanla, uzayı mozaikleme için kendi sistemini geliştirdi ve balıklar, kuşlar, yarasalar, kertenkeleler ve benzeri şekillere benzeyen düzensiz formlarla bir baskıyı kaplamanın yollarını buldu.
“Kendi halk dili teorisi olarak adlandırdığı bütün bir teori geliştirmişti, bu yüzden hangi kenarların hangi kenarlarla eşleşmesi gerektiğini biliyordu,” dedi serginin küratörlerinden, matematikçi ve Escher üzerine önde gelen uzman Doris Schattschneider.
Hollandalı kristalograf Carolina MacGillavry, Escher’in renk simetrisindeki ustalığını fark etti — yani bir mozaikteki komşu şekillerin her zaman farklı renklerde olmasını sağlayan kuralı — ve 1965’te onun çizimlerini analiz eden bir kitap yayımladı.


Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔



1 yanıt
[…] Çekebilir: M.C. Escher’in Sanatı Nasıl Tuhaf Matematiksel Dünyalar Yaratıyor? → Kaynak: NipponKaynak yazarı: Watanabe Daisuke 💬 Topluluk Masası & […]