New York’un Kayıp İncileri: Şehir Tarihinin İzleri Deniz Yatağında Gizli

Manhattan’ın alt kesimindeki Pearl Street’ten yürürken, bu ismin New York Şehri’nin orijinal 17. yüzyıl Doğu Nehri kıyısını işaret ettiğini bilmeyebilirsiniz. Aslında, sokak, güney kısmında bulunan ve Lenape kano iniş alanının yakınında olduğuna inanılan bir Lenape kabuk yığını nedeniyle bu isimle anılmıştır. Bu, bölgeyi belirleyen birçok önemli yığından sadece biriydi ve Mark Kurlansky’nin çok satan kitabı The Big Oyster: History on the Half Shell (2006) eserinde belirttiği gibi, “yığınlar, Hudson ağzının bulunduğu alandaki herhangi bir yerde ön-Avrupalı yerleşimlerin en yaygın işaretidir.” Kurlansky’nin de belirttiği gibi, bu istiridye kabukları bazen dört fit derinliğe kadar ulaşabiliyor, bazıları yere gömülmüşken bazıları ise yüksek yığınlar oluşturuyordu.

17. yüzyılın başındaki Hollandalı kolonistler, bu büyük yığınları ilk fark edenlerdi ve bunların çoğu 19. yüzyıla kadar varlığını sürdürdü. O zaman, son kalıntıları kaldırıldı ve yol yapımı ve diğer modernizasyon projelerinde dolgu malzemesi olarak kullanıldı. Brooklyn yazarı Daniel Tredwell, 1839 tarihli günlüğünde babasıyla birlikte bu yığınları keşfettiklerini yazmıştır:

“Yol boyunca, kar kadar beyaz olan birçok Kızılderili kabuk yığını görüyoruz. Bazıları, nehrin kenarında on beş ila otuz fit yüksekliğe ulaşırken, bazıları ise tamamen nehrin karşı tarafına uzanıyor. Bu kabuk yığınları, uzun zaman önce merakımızı uyandırmıştı ve kimler tarafından oluşturulduğu hakkında sayısız soru sormuştuk. Babam bu sorulara tatmin edici cevaplar veremediği için, sürekli olarak aynı soruları soruyorduk.”

Bu pasaj, 19. yüzyıl New York’unda Kızılderili yerleşimlerinin o kadar kapsamlı bir şekilde silindiği gerçeğini vurgulamaktadır ki, Tredwell ailesinin ziyaret ettiği bu yapıların aslında bilinçli olarak oluşturulduğu aklına bile gelmemiştir. Bu unutma durumu, Alan Michelson’un bu hafta sonu Governors Adası’nda açılan ve sonbaharın sonuna kadar devam edecek olan “The Oyster” projesinin temelini oluşturmaktadır. Michelson’ın kamu sanat eseri, bu tarihin hala mevcut olduğunu ve burada yaşayan insanların günlük yaşamlarındaki istiridyenin izlerini görmezden gelmeye devam ettiklerinin bir göstergesi olarak yorumlanabilir.