O Erkekle Evleneceğim’: Okul Servisinde Tanıştığınız Hayatın Aşkı

görüş

• ABC Lifestyle

• Konu:İlişkiler

Gönderildi

Casey Beros, eşi öğretmen Ryan Gowland ve iki çocukları ile Perth’te yaşayan bir yazar ve anahtar konuşmacıdır.(Sağlanan)

Casey Beros, bakıcılığını yaptığı bir ailenin çocuğunu alırken, öğretmen Ryan Gowland arabasının camından kafasını içeri soktu. “O adla evleneceğim” diye düşünerek yola çıktı. Ve gerçekten de öyle yaptı.

İster romantik, ister samimi, ister kalp kıran, ister şaşırtıcı olsun, Love Story dizimiz aşının tüm biçimleriyle ilgilidir. Bizimle sizin hikâyenizi paylaşın.

Casey: Yogaya gitmiştim. Sıcak ve ter içindeydim ve hayatımın aşını karşılamaya hazır hissetmiyordum.

Arabayı okuldan çocuğu almak için kuyruğa sürdüm ama onu göremedim.

Çok yakışıklı bir öğretmen gördüm ve o da kafasını arabamın camından içeri soktu.

Ryan: Bu ailenin ve arabanın çocuklarını iyi tanıdığım için, anneye selam vermek amacıyla kafasını içeri soktu ve hemen onun olmadığını fark etti.

Sadece “Tanrım, bu kim?” diye düşünmeyi hatırlıyorum.

Bu çocuğun bir arkadaşıyla eve gittiğinden oldukça emindim, ama her ihtimale karşı numaraları alışverişinde bulunduk.

Casey: Eve dönerken Ryan, çocuğun gerçekten bir arkadaşıyla eve gittiğini bildirmek için beni aradı ve telefondan inmek istememe dair hissi hatırlıyorum. Kendi kendime, “O adla evleneceğim” dedim.

‘Her ikimizin de taksi ışıkları açıktı’

42 yaşındaki Casey ve 46 yaşındaki Ryan birlikte 12 yıldır.

Casey: İkimiz de biriyle tanışmaya hazırdık. Her zaman Sex and the City dizisindeki o sahneyi düşünüyorum: taksi sürmek üzere yolda dolaşırken ışıklarının açık ya da kapalı olduğundan bahsediyorlar. Öyle hissettirdi.

Ryan ilk baştan ev gibi hissettirdi. Hiç ikincil şüphe yokti. Ne niyetlerinde ne de benim hakkımdaki hislerinde belirsizlik.

Bakıcılığını yaptığım çocukların annesi, sana diş fırçana rastgele diş macunu süren ve sana veren biriyle evlenmen gerektiğini söyledi.

Yalan yok, bir hafta sonra Ryan bunu yaptı.

Ryan: Aslında o anneye, boş ve iyi biri olup, bir randevuya girmekten hoşlanan biri tanıyıp tanımadığını sormuştum. “Casey var ama muhtemelen seni diri diri yer” dedi.

Ama kendi kendine ve çok hızlı gelişti, birbirimizden ayrılmak istemedik.

O aile hâlâ hayatımızda. Ebeveynlerimiz düğünümüzü yönetti ve onları çok seviyoruz.

‘Birbirimizi tutkularımızı takip etmeye teşvik ediyoruz’

Casey ve Ryan, birbirlerinin taraftarı olmanın, ilişkilerindeki en sevdiği şey olduğunu söylüyor.(Sağlanan)

Casey: En büyük gücümüz, birbirimize olabildiğince cömert olmamız.

Ona, “Bu kursu gerçekten almak istiyorum ya da gerçekten Sydney’e gidip bu mentörün bir etkinlikte konuşmasını izlemek istiyorum” dediğimde, cevap her zaman anında evet oluyor.

Benim yerime, “Kardeşimle birkaç gün görüşmek ve golf oynamak istiyorum” dese, cevabım sadece evet değil, aynı zamanda onu rezerve etmeye ve bunu halletmeye teşvik ediyorum. Zamanlama ne kadar uygunsuz olursa olsun.

Birbirimizi bunun için gerçekten destekliyoruz. İlişkimizdeki bu yanı seviyorum.

Ryan: Her günü birbirimiz için kolaylaştırmanın yollarını sürekli arıyoruz. Çocuk sahibi olmak tam zamanlı bir iş.

Sadece günlerimizi olabildiğince pürüzsüz yapmaya çalışıyoruz ve birbirimize bu şekilde bakıyoruz.

‘Birlikte çok şey yaşadık’

Casey: Son 10 yılda, birçok çiftin iki katı sürede yaşayacağından daha fazlasını yaşadık.

Ryan, annesi 2019’da glioblastoma, bir beyin tümörü nedeniyle çok hızlı ve ani kötüleşme sonrası hayatını kaybetti.

Tanı konulduğundan veda ettiğimiz zamana kadar yaklaşık altı sürdü.

Zamanı hatırlıyorum, o Canberra’daydı, biz Sydney’deydik ve ben küçük bir çocukla hamileydim. Ryan’ın sadece Canberra’da olması ve annesiyle olması gerekiyordu, bu yüzden biz de bunu yaptık.

Ara sıra başka kayıpları ve kazancı yaşasak da, bir sonr büyük darbe Haziran 2021’de geldi; Western Australia’daki babamdan bir telefon geldi ve asbeste maruz kalmadan kaynaklanan bir kanser olan mesothelioma tanısı konulduğu söylendi.

O sırada Wagga Wagga’daydık ve Ryan’ın yüksek lisans derecesini tamamlamasını kutluyorduk.

Dörtümüzün—benim, Ryan’ın ve iki küçük kızımızın—bir fotoğrafım var; çok mutluuz ve o önlüğü ve şapkasıyla görünüyor.

Fotoğrafa bakıyorum ve aklımdan geçen tek şey: “Telefonu aldığım gün buymuş.”

Casey ve Ryan, Casey’nin vefat eden babası hastalandığında Sydney’den Perth’e taşındı.(Sağlanan)

Temel olarak Wagga’dan Sydney’e sürdük, sonra da uçağa bindik. Sonra WA, COVID-19 nedeniyle sınırları belirsiz bir süre için kapattı.

Rastlantıya bağlı olarak Perth’e geri döndük. Sydney’de güzel bir vedalaşma yoktu ve dörtümüz için iki valiz vardı. Daireyi, geri döneceğimizi varsayarak, çamaır sepetinde kirli kıyafetlerle terk ettik.

FaceTime üzerinden Ryan’ın kardeşi ve birkaç yakın arkadaşımız tüm dairemizi paketledi; biz de ” bunu sakla, bunu at, bunu kutula” diyorduk.

Ryan: Ardından, 12 yıldır çalıştığım bir erkek okulundaki yardımcı müdürlüğünden istifa etmem ya da Sydney’e dönmem gerektiğine karar vermeliydim.

Zor bir seçim değildi; ailemle Perth’te kalmam gerektiğini biliyordum.

Casey:Babam Kasım 2023’te vefat etti ve annesiyle yaşadığı bu deneyim sayesinde, ben bunu atlatırken bana inanılmaz bir destek olabildi.

“Bunu atlatabilirim” diye neredeyse bir şablonum vardı. Onun annesi onun kişisiydi, babam da benimkiydi.

Birbirimiz hakkında en çok sevdiğimiz şeyler

Casey ve Ryan, birbirlerinin en büyük destekçileri olduklarını söylüyorler.(Sağlanan)

Ryan: Casey beni sürekli şaşırtır. Hayatımızda ne olacağını asla bilemem.

Hayata ve maceraya ve eğlenceye karşı gerçek bir coşku var.

Casey:Ryan, şimdiye kadar tanıştığım en tutarlı kişi. Sarsılmaz bir kişi.

Her zaman zarafet, manevî cömertlik, iyi bir ruh hali elde edersin.

İnsan güneşi gibidir ve onunla vakit geçirmek büyük bir mutluluk veriyor.