Hashtag’i arayın ve kayıp tabela yazma sanatına adanmış resmi olmayan bir seyahat günlüğü bulacaksınız. Avrupa’nın dört bir yanından, genellikle özel renkli yazı tipleriyle veya cephelere elle boyanmış görseller, yaratıcı tasarımlarla işlenen işletme adları. Bunlar, hem tipografiye (stüdyosu aracılığıyla çeşitli yazı tiplerini kendisi yazmıştır) hem de seyahate tutkuyla bağlı olan Fransız-Yunan yaratıcı yönetmen Yorgo Tloupas’tan geliyor.
Burada Tloupas bize güzel, kayıp sanat tabela tipografisine olan tutkusunu, daha doğrusu takıntısını anlatıyor.
Bazı turistler havuz kenarındaki en iyi şezlongları bulmak için seyahat ederken, bazıları en eski arkeolojik alanları ziyaret etmek için seyahat ediyor; Nihai yerel tabelayı hedefleme eğilimindeyim. Eşim, yaşlanan mağazaların üzerindeki tipografik harikaları yakalama ihtiyacı nedeniyle kesintiye uğrayan tatil yürüyüşlerine alıştı.
Kaybolan bir zanaat
Kuzeyden Yucatán Yarımadası’na kadar, bağımsız mağaza markalamanın ortadan kaybolması, yıllardır hafif bir takıntı haline geldi. Bu zanaat neden azalıyor? Pompeii’den bu yana tüm insan yerleşimlerinin önemli bir kısmı nasıl ve ne zaman yok olma tehlikesiyle karşı karşıya kaldı? Steve Jobs’u suçla.
Kişisel bilgisayarların yükselişi, daha doğrusu 1980’lerin sonu ve 1990’ların başında vektör grafik yazılımının ortaya çıkışı, işletmelerin cephelerine harf şekilleri çizen yerel zanaatkarlar için ölüm çanını çaldı ve kelime işaretlerini tam olarak tasarlayabilen tek kişi olan usta grafik sanatçılarının ölümünü hızlandırdı.
Aniden yerel berberiniz MacDraw’ı açabilir, ‘Grateful Dreads’ (Ann Arbor, MI’da gerçek bir kuaför salonu) yazabilir, mevcut yazı tiplerinden birini seçebilir ve dosyayı yerel yazıcıya gönderebilir, o da bunu üzücü bir beyaz PVC parçasına uygulayabilir.
Ekstrüde metal, taş veya ahşaptan yapılmış, cephenin tam genişliğine göre titizlikle oranlanmış harfler gitmişti. Bugün Reykjavik’ten Nairobi’ye kadar ana caddelerin çoğu, mümkün olan en ucuz şekilde uygulanan tipografik dehşetlerle dolu.
Geçenlerde Eyalet’teki Kingston Şehir Merkezinin 20. yüzyılın başlarından kalma fotoğraflarına rastlamak bana, Mac bilgisayarının herkese kendi tabelalarını yaratma olanağı vermesinden önce norm olan tipografik becerilerin sonsuz zenginliğini hatırlattı. Bunun eşdeğeri, bir fare tıklamasıyla arabanızı tasarlamanıza ve üretmenize olanak tanıyan bir makinenin ortaya çıkması olabilir. Ortaya çıkacak görsel karmaşayı hayal etmekten korkuyorum – ya da değil.
Tipografik turizm: kayıp bir sanatın arayışı
Bugünkü seyahatlerim umutsuzluk ve huşu karışımıdır. Fransa’nın eyalet kasabaları, bir yandan farklı kalite derecelerine sahip küresel zincirlerin (klasik swoosh öncesi logonuzu geri getirdiğiniz için teşekkür ederiz Burger King) saldırısına uğrayan, tasarıma duyarlı beyinler için girilmez bir bölge haline geldi, diğer yandan Papyrus yazı tipini kullanan aile tarafından işletilen kitapçılar (ile ünlü oldu) ve adlarında mümkün olduğunca çok renk, degrade ve parlak efekt kullanan kebap restoranları tarafından saldırıya uğradı.
Acımasız bir tezatla, burada burada tekil harf biçimlerine ve ayrıntılı yapıya sahip tabelalar varlığını sürdürüyor. Torino ve Cenova hâlâ geometrik harflerle yazılmış güzel neon logolarla dolu. Mérida ve Campeche’deki mağazalar şimdilik çoğunlukla elle boyanmış tabelalar kullanıyor, ancak Meksikalı yetkililer “Mérida” olarak bilinen yerel güzellikleri ortadan kaldırmak için bir yasa çıkarıyor. etiketler.
Nesli tükenmekte olan bu grafik türlerin bu isim altında fotoğraflanması ve arşivlenmesi tipografik turizm hem keyif hem de sorumluluk haline geldi. Ve dünya çapındaki popüler barların ve matcha mağazalarının büyük çoğunluğunun artık özel logolara ve gösterişli tabelalara daha fazla dikkat ettiği göz önüne alındığında, tüm umutlar kaybolmadı. Tabela rönesansı sürüyor.
Kaynak: Duvar kağıdı
