Almanya doğumlu sinematograf Bebe Dierken, kariyeri boyunca farklı ülkeler, kültürler ve film setleri arasında geçiş yaparak, Victoria (2015), Bridgerton (2020), Sexy Beast (2024) ve Midas Man (2024) gibi yapımların görsel dünyasını oluşturmada önemli rol oynadı. Ancak, uluslararası seyahatlere dolu bir kariyer geçmişine rağmen, Dierken 19 yaşına kadar doğduğu kasabada yaşadı ve fotoğraf asistanı olarak çalışmak için ilk uçuşunu yaptı.
O zamandan beri, dünya hem onun çalışma alanı hem de öğretmen oldu. “En inanılmaz insanlarla tanıştım ve hayal bile edemeyeceğim yerleri gördüm,” diyor. Dierken’e göre seyahat sadece bir varış noktası değil, aynı zamanda bir dönüşümdür. “Yavaş yavaş sadece bir kasabadan veya ülkeden gelen biri olmak yerine, dünyadan bir insan oluyorsunuz.”
Yeni röportaj serimiz “Seyahat Halleri”nin ilk bölümünde, Dierken seyahat alışkanlıklarını ve felsefesini paylaşıyor: her uçuşta 9B koltuğundan kaçınmaktan, kendisini ait hissettiği şehir olan Atina’nın çekiciliğine kadar.
Bebe Dierken’den Seyahat İpuçları
Seyahat ederken kendiniz için mi giyiniyorsunuz, yoksa orada nasıl biri olacağınızı mı düşünüyorsunuz?
“Kendim için giyiniyorum – belki de başka biri olarak geri dönebilirim.”
Seyahatte her zaman kullandığınız bir kıyafet, aksesuar veya güzellik ürünü var mı?
“Her zaman yanımda sarı bir şey bulundururum. Özellikle Starstyling’den aldığım, ön ve arka yüzünde büyük metalik baskılar bulunan sarı kaftan elbiseden.”
Bir seyahatten en iyi ne getirdiniz?
“Transkei bölgesinde Blood Diamond (2006) filmini çekerken bulduğum minik, el yapımı bir sandalye. Yönetmen [Edward Zwick] sandalyeye “The Bebe Platz” yazdı ve hala o küçük tabureyi çok seviyorum.”
Seyahat ederken her zaman yaptığınız, ne kadar irrasyonel olursa olsun, bir alışkanlığınız var mı?
“Her zaman acil durum çıkışına kaç sıra olduğunu sayarım. Uçak, tren – fark etmez. Yıllar önce uçak kabininde kalın dumanın oluştuğu ve görüşünüzü kaybettiğiniz bir belgesel izledim. O zamandan beri her zaman önümde ve arkamda kaç sıra olduğuna dikkat ediyorum.”
Anıları yakalamaya mı çalışıyorsunuz, yoksa onları kaydedemeden bırakmaya mı?
“Çok fotoğraf çekerim – bu benim mesleğim – ama bilinçli olarak onları çok fazla stilize etmemeye çalışırım. Filtrelenmemiş anılar gibi hissetmelerini istiyorum, abartılı Instagram anları değil.”
Uzun yolculuklarda hangi filmleri izlemeyi tercih edersiniz?
“Güzellik ve yıkımın aynı karede olduğu filmleri izlemeyi severim – sanki bellek tarafından bir arada tutulan görüntüler. Genellikle bir uçakta, normalde seçmeyeceğimi düşündüğüm bir şey izlerim.”
Sizin için dünyanın en çok benzemek istediğiniz yer neresi?
“Atina, özellikle. İlk kez Atina Havalimanı’na indiğimde ağladım. Kimsenin o havalimanının kendisi pek de gösterişli olmadığını bilmesi gerekiyor. Sanırım içgüdüsel olarak oranın kendimi ait hissedeceğim bir yer olacağını biliyordum. Çocukken insanlar bana her zaman Yunan burunlu olduğumu söylerdi. Belki de sonunda Yunanistan’a geldiğimde, herkesin bana benzediğimi söylediği yere gelmiş oldum.”
Bebe’ye Göre…
Yolculuk mu, varış mı?
“Varış.”
Cam kenarı mı, koridor mı?
“Koridor, her zaman.”
Erken mi, geç mi uçuş?
“Geç uçuş. Her zaman çok fazla şey organize etmem gerekiyor.”
Fazla mı, eksik mi eşya?
“Fazla – çünkü genellikle seyahat gününe kadar beklerim.”
Katlamak mı, rulo yapmak mı?
“Rulo yapmak.”
En sevdiğiniz seyahat atıştırmalığı nedir?
“Pretzel.”
İdeal uzun yolculuk arkadaşınız kim olurdu?
“Eşim.”
Kaçınmanız gereken koltuk hangisiydi?
“9B. Bir zamanlar eski bir Tupolev Tu-134’te oturuyordum ve 30.000 feet’de tavandan su gelmeye başladı ve üzerime kovalarla yağmur gibi yağıyordu.”
Kaynak: Wallpaper
