“Saturday Night Live”ın bir parodi reklamı, Amerika’da yaygın olan bir sorun hakkında sarsıcı bir mesaj verdi.
Alican Lazutti/iStock via Getty Images Plus
“Sister” adlı “Saturday Night Live” skeci, yaşlanan ebeveynlerine bakan kız çocuklarının yaşadığı durumu birçok insan için dokunaklı bir şekilde anlatıyor.
Sahte reklamda yer alan birkaç erkek, babalarını sevdiklerini ancak kendi hayatlarını aksatmadan onlara yardım etmek veya kronik sağlık sorunlarıyla uğraşmak istemediklerini söylüyor. Bu yüzden, hiçbir maliyeti olmayan pratik bir hizmete başvuruyorlar: “Baba düştü” mesajını kız kardeşlerine gönderiyorlar.

Doktoru andıran beyaz bir önlük giyen bir adam, “Yıllarca içselleştirilmiş cinsiyetçilik, Sister’ın beynini, bakım yapmanın kendi sorumluluğu olduğunu ve bir şekilde senin değil, onun görevi olduğunu düşünmeye itiyor,” diye açıklıyor.
Bu skeci izlerken içim sızladı çünkü kendi kız kardeşim Carol, on yıldan fazla bir süre boyunca annemize tam zamanlı ve ücretsiz olarak baktı. 2018’de The Conversation için yaşlılara bakmanın ekonomik zorlukları hakkında yazdığımda, makaleme Carol’ın hikayesiyle başlamıştım.
“Sister” skecinin – Jane Wickline’ın yorgun bir bakıcıyı, John Mulaney’in ise onun kendini beğenmiş abisini canlandırdığı – bu kadar güçlü bir etki yaratmasının bir nedeni de giderek daha fazla insanın onun durumunda bulunmasıdır.
Kız kardeşim, o dönemde bir yakınına bakım sağlayan 43,5 milyon Amerikalıdan biriydi. Bu sayı o zamandan beri 63 milyona yükseldi – yani yetişkinlerin yaklaşık dördünden biri.
Aile üyelerinin bugün sağladığı bakım, tıpkı 2018’de olduğu gibi, çoğunlukla ücretsizdir. Ve bu emek, hükümetin ekonomik faaliyetin ölçeğini tahmin ederken hesaba katılmıyor. Bu, değerli bir iş olmadığı anlamına gelmiyor – tahminlere göre değeri yaklaşık 1 trilyon ABD doları.
Aile içi bakıcılar, birçok yaşlının evlerinde kalmasını mümkün kılıyor. Bu da yaşlı bir kişinin daha mutlu olmasını sağlayabilir ve hastane ile huzurevindeki kalış maliyetlerini düşürebilir. Ancak evlerinde yaşlanma özgürlüklerinin bir bedeli var.
Bakım yapmak zorlu bir iş ve yıllardır yapılan sayısız araştırma, bakıcıların diğer insanlara göre daha fazla fiziksel ve duygusal stres yaşadığını gösteriyor.
İşte bu yüzden “Sister” reklamının sonunda sunucu, genellikle bir ilacın istenmeyen yan etkileri için kullanılan hızlı ve kesik kesik bir üslupla şöyle uyarıyor: “Sister aniden çökebilir.”
Aile içi bakıcılar bir bedel ödüyor
Bakım yapmak, aksi takdirde evde sağlık yardımcılarına veya destekli yaşam ücretlerine harcanabilecek parayı tasarruf ettirebilir; her ikisi de birçok ailenin gücünün ötesinde. Evde bakımın ortalama maliyeti saatte 35 dolar olup, 7/24 bakım için aylık 25.000 dolardan fazla tutuyor. Bunu medyan yıllık hane geliri olan 87.460 dolarla karşılaştırın.
Ancak bu ücretsiz işi ebeveynleri veya diğer sevdikleri için yapmak, bakıcılar için de maliyetli.
Bakıcıların %90’ından fazlası çalışma saatlerini azaltmak zorunda kalıyor), bu da genellikle maaşlarını, işveren tarafından sağlanan emeklilik yardımlarını ve Sosyal Güvenlik ödemelerini düşürüyor.
Bazıları, skeçteki “Sister” gibi – ve benim kendi kız kardeşim gibi – bu ücretsiz işi yapmak için ücretli işlerini bırakmak zorunda kalıyor.

AARP’nin tahminlerine göre, 1981 ile 1985 arasında doğan ve ücretli iş gücünde olan aile içi bakıcılar, bakım için harcadıkları zaman nedeniyle ömürleri boyunca ortalama 120.500 dolar gelir kaybına uğrayacak. Bakıcılar ayrıca ev modifikasyonları ve diğer bakım gereklilikleri için yılda ortalama 7.000 dolardan fazla cebinden harcama yapıyor.
“Sister”, yaşlanan aile üyelerine bakmadaki cinsiyet rollerini eleştiriyor.
Sosyologlar, kız kardeşi olan erkeklerin, kız kardeşi olmayan erkeklere göre daha az ebeveyn bakımı yaptığını tespit etti. Ayrıca, erkek kardeşi olan kadınların, erkek kardeşi olmayan kadınlara göre daha fazla bakım yaptığını buldular. Kadınların karşılaştığı bu ek bakım yüküne bazen “kız kardeşlik cezası” veya vergisi deniyor.
Sosyal psikologlar Toni Schmader ve Katharina Block, çocuklara bakım yapmanın kadınsı bir özellik, ilgisiz olmanın ise erkekçe bir özellik olarak öğretilmesinin çeşitli yollarını açıklıyor; oysa bakım yeteneğinde belirgin bir cinsiyet farkı yok.
Ekonomistlerin istihdam ve kazançlardaki cinsiyet farklılıklarına ilişkin açıklamaları başlangıçta eğitim ve deneyim farklılıklarına odaklanmıştı. Şimdi ise benim gibi ekonomistler, sosyal normların belirli işlerde kimin çalıştığını ve ne kadar ücret aldığını, hatta ailede yaşlanan akrabalara kimin bakacağını belirlemedeki rolünü de kabul ediyor.
Ancak iyi haberler de var – “Sister” için değilse bile, dışarıdaki bazı diğer kız kardeşler için: Bakımdaki cinsiyet farkının daraldığına dair giderek artan kanıtlar var.
2024’te yayımlanan bir araştırmaya göre, baby boomer kuşağına – 1944-1964 arasında doğanlar – ait kadın bakıcılar, erkek meslektaşlarına göre ev işleriyle üç kat daha fazla zaman harcamış. Bu cinsiyet farkı, milenyum kuşağına – 1980-1985 arasında doğanlar – ait bakıcılarda çok daha azdı; bunun temel nedeni, o nesildeki kadınların ev işleriyle daha az zaman geçirmesiydi.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔



1 yanıt
[…] Çekebilir: Sister” skeci yaşlanan ebeveynlere bakmanın kadınlar üzerindeki yükünü acımasızca gözler… Kaynak: IpsnewsKaynak yazarı: Nkeiruka Obi 💬 Topluluk Masası & […]