[Özge Durmaz]

Déjà vu’nun nörolojik temeli, aslında hafıza sistemlerindeki bir “eşleştirme hatası”na dayanıyor. Temporal lobun medialinde, özellikle hippocampus ve onu saran perirhinal-plus entorhinal korteks ağı, yeni deneyimlerin “yeni mi yoksa tanıdık mı” olduğunu değerlendiren bir tanıma (familiarity) sistemi kurar. Normalde bu süreç, deneyimin güncel algıyla senkronize olmasıyla işler; ancak anlık bir zamanlama bozukluğunda, bilgi akışı algısal bilinçten biraz önce ya da sonra, dolaylı bir yoldan hippocampusa ulaşır. Bu “zamanlama uyuşmazlığı” teorisine göre beyin, gerçekten yeni olan bir durumun tanıdık sinyali aldığını sanır ve ona “yeniden deneyimlenmiş” etiketi yapıştırır. Yani sistem bir hata üretmiyor, aksine iki farklı hafıza yolunun (tanıma vs. geri çağırma) birbirinden bağımsız çalışması sonucu ortaya çıkan bir yanılsama. Bu mekanizma sağlıklı bireylerin yaklaşık %70-90’ında hayatın bir aşamasında en az bir kez yaşadığı için patolojik değil, nörolojik bir “normal vary

"Epigrafi Raporu: Mermer kitabe üzerindeki sülüs hat okuması teyit edildi."

[Yazar]

Yazılar