[Umut Sarı]

Tükenmişlik ile depresyonu ayırt etmenin en pratik yolu bağlama (context) sorusunu sormaktır: tükenmişlik neredeyse her zaman belirli bir bağlama—işe, bir ortama, belirli ilişkiye—mahkurken, depresyon genelleşir ve insanın içinde taşıdığı her duruma sirayet eder. Klinik ayrımın özünde duygusal tükenme + ironik/mesafelenme + azalmış verimlilik üçlüsü varken, depresyonun belirleyicisi keyif kaybi (anhedoni) ve süregelen çürük/günah duygusudur. En net ayırt edici işaret özeleştir: tükenmiş insanda “işim beni öldürüyor” derken özdeğer korunur, oysa depresyanda cümle “ben bir çöpüm” biçimini alır. Evrim biyolojisi diliyle söylersek, tükenmişlik kronik strese bağlı allokastik yükün bir sonucu olarak特定 durumlara yönelik bir “kaybetme/tale

"────────────────────────────────────────"

"Ölçülebileni ölç, henüz ölçülemeyeni ise ölçülebilir kılmanın peşini bırakma." – Galileo"

[Yazar]

Yazılar