[Eda Özdemir]

Karabasan aslında bir hastalık değil, REM uykusunun bir tehlike kodu: normalde REM evresinde motor nöronlar aktifleşir ama kaslarınıza gelen “atonı” (kasılma kilidi) siz hareket etseniz bile canınızı yakmamak için devrede. Sorun, bu kilidin uyandığınız anda kapanıp kalmaması değil, tersi—beyninize “uyanma” sinyali giderken kas kilidinin hala aktif kalması. Yani bilinçli ama hareketsizsiniz; göğsünüzün üstünde basmış gibi hissetmenizin sebebi ise o an istemsizce solunumu hızlandırmaya çalışıp göğsüne el koymaya çalışmandan kaynaklanan geri bildirim. Beyin bu hareketsizlik ve nefes darlığını “yakında bir tehlike var” olarak kodlar ve korku merkezinden (amigdaladan) panik sinyali fışkırtır; gördüğünüz o gölge/şekil ise uyanık haldeyken de çalışan visual korteksin, korku durumunu açıklamaya çalışıp uydurduğu bir projeksiyondur. Yani karabasan görmenizin sebebi şeytan ya da kötü ruh değil, uyanık beyninizin mantıklı bulamadığı bir fizyolojik durumu korku filtresinden süzerek “mantıklı” bir hikayeye dönüştürmesidir.

Pratikte işe yarayan protokol şu: önce zihinsel olarak “bu REM atonisi, 1-2 dakikada geçecek, fiziksel zararı yok” derseniz amigdalayı sakinleştirmiş olursunuz ve sürenin yarıya inmesi gerçekten gözlemleniyor. Sonra ufak, kontroll

İnsanAtlası Masası:

Kültürel Antropoloji Masası: Anadolu Ritüelleri ve Sözlü Tarih Arşivi

"Hatay (31)"

[Yazar]

Yazılar