46 Yıl Sonra, Kuru’nun Kesin Seri Olarak Bilinen Korku Franchises’i Büyük Bir Canon Güncellemesi Aldı

Brad Caleb Kane eleştirenlere karşı savaşmaya hazır. Bu iyi bir şey, çünkü yeni dizisi Crystal Lake, muhtemelen eleştirilere maruz kalacak; çünkü Kane, slasher efsanesi Jason’ı ve katil annesi Pamela’yı (Linda Cardellini) etli bir geçmişle donatarak Jason Voorhees kanonuna yaptığı değişikliklerden dolayı öfkeli Cuma the 13th hayranlarından eleştirilerle karşılaşması neredeyse kesin.

Birinciden, Crystal Lake orijinal zaman çizelgesini yeniden düzenliyor: Jason’ın ölümünü 1957’den 1971’e alıyor ve ardından gelen yaz kampı katliamıyla bu olay arasındaki süreyi sıkıştırıyor.

“Zaman çizelgesi açısından mitolojinin biraz bozuk olduğunu düşünüyorum,” Kane, bu zaman çizelgesindeki kaydırmalardan bahsettiğinde, biraz savunmacı bir tonla söylüyor.

Genel olarak Kane, Crystal Lake‘in mevcut Cuma the 13th kanonunu nasıl değiştirip bozduğu ya da açıkça değiştirdiği konusunda fazla endişeli değil. Modern lore takıntımızı filmlerin noktasını tamamen kaçırmakla suçluyor; bu da ona istediği hikayeyi anlatmak için oldukça özgürlük veriyor. Yine de, belki Kane’in bir doğru yanı var.

“Bir miktar şikayet ediyorum, içine düştüğümüz bu durum hakkında,” diyor. “Bu filmleri sinemada büyüdüm ve onların konusu duygu/yakıcı deneyimdi. Bir seyirciyle dolu kalıplı bir deneyim, katartik bir deneyim hakkındalar. Bir sürate binmek hakkındalar.

“Ama son 20 yıl içinde, çok sayıda devam filmi olan bu slasher filmlerini izlemek bilgi toplama ve biriktirme haline geldi. Bu filmlere karakter için, duygu/yakıcı deneyim için, katliimler için geliyorum.”

Kane yanlış değil. Cuma the 13th sürekliliği her zaman en iyi ihtimalle bulanıktı ve bu zaman çizelgesine mantık uygulamaya harcanan daha az zaman o kadar iyi. Buna rağmen, özellikle Crystal Lake‘in yedinci bölümünde, dizinin yönetmeniyle konuşmak istediğim birkaç çok spesifik açılım var; bu da hem bunların geniş Jason Voorhees lore’uyla nasıl etkileşime girdiğini hem de bu özel dizide neyi temsil ettiklerini çözümlemeyi gerektiriyor.

Sonuç olarak Kane, bir uyarı daha yapmadan önce bu detayları benimle konuşmaktan memnundu.

“Bu filmlerin orijinal hayranıyım,” diyor. “Bu değişiklikleri ya sıfırdan yaptım ya da dizinin saygısızlığından dolayı değil. Çok spesifik bir yerden geldiler.”

Bu makalede Crystal Lake‘in tamamıyla ilgili büyük spoiler’lar var.

Jason Voorhees’in yeni köken hikayesi, açıklandı

Crystal Lake‘nin ilk fragmanında “Argonaut” diye etiketlenmiş gizemli bir laboratuvar kapısı ortaya çıktıktan sonra, dizi hayranları Jason’ın aslında bir MKUltra tarzı devlet deneyi olduğunu öne sürdü. Buna yanıt olarak Kane, Instagram’a Arnold Schwarzenegger’in Mister Freeze karakterinde bir fotoğrafını “Everybody Chill!” (Hepiniz Sakinleşin!) altyazısıyla paylaştı.

14 Eylül paylaşımı ardından bu söylentilerin çoğunu çürüttü ve bunun yerine birkaç tanesini öne sürdü:

“CIA değil. Devlet süper askeri ya da bir Eleven (Onbir) değil. Muhtemelen sadece bir Chud. Ya da en kötü ihtimalle bir Trog. Her halükarda, 15 Ekim’de her şey bilinecek. Bilirsiniz, Copernicus’e de başlarda heres sayılmıştı. Ve bakın bu nasıl sonuçlandı!”

Görünüşe göre Kane tamamen dürüst değildi.

Crystal Lake‘in 7. bölümü özünde, Pamela’nın Jason’ı nasıl doğurduğu ve onun nükleer patlamaya dayanabilecek insanlar yaratmayı amaçlayan kötü niyetli bir kurumsal deneyin konusu haline geldiği ortaya çıkan uzun bir geri dönüşten ibaret. (Bütün bunlar Soğuk Savaş’ın doruğu ve karşılıklı yok etme döneminde geçiyor.) Jason sadece dokunulmaz değil, fiziksel travma aynı zamanda onu hızlandırılmış bir şekilde daha büyük ve daha güçlü hale getiriyor.

David Cronenberg’den Rosemary’s Baby‘e (Rosemary’nin Bebeği), Douglas Sirk’in 1950’ler melodramlarına kadar geniş bir yelpazede çeşitli etkilerden beslenen bölüm, 7. bölüme damga vuran birçok şey sunuyor — ve seyircide eskisinden daha sorular bırakabilecek çok şey var.

Bölüm, hamile genç Pamela’nın bir düşük yaptığı anda açılıyor — ya da doktora söylediği gibi. Babanın (Hamish Linklater) büyük bir holdingdeki satış işi aracılığıyla sağladığı ikinci görüş, fetüsün hala canlı olduğunu ama ancak azıcık olduğunu ortaya koyuyor. Böylece Pamela bebeği kurtarmak için deneysel bir tedaviye kaydoluyor; bu da onu New York’tan Texas’taki şirketin kontrolündeki bir banliyö kasabasına taşınmayı içeriyor.

Pamela başarıyla doğuruyor, yıllar geçiyor ve Jason laboratuvarda çeşitli tedavi seanslarına çok zaman harcıyor. Sonunda Pamela gerçeği keşfediyor ve oğlunu gizli bir tesiste zincirlenmiş halde buluyor. Böylece doktora cinayet işliyor ve deneylere doğrudan karışmış olan kocasından kaçıyor.

Bu durumda Jason bir süperasker mi? Tam olarak hayır, ama sıradan bir çocuk da değil. Kane’e göre büyük ayrım tek bir spesifik detayda özetleniyor.

“Devlet deneyi değil,” dizinin yönetmeni söylüyor. “Pam’ın içinde can için savaşan gerçek bir bebekti.”

Jason’ın yeni köken hikayesi aynı zamanda Kane için derinlemesine kişisel.

“Bu doğurganlık sorunlarını yaşayan herkes — eşimle ben yaşıyoruz — ‘Bu bir çocuk ve folikülleri güçlendirecek bir şey almazsam muhtemelen düşük yapacak’ dediğiniz çok umutsuz bir yere ulaşırsınız,” diyor.

Aynı zamanda bu bölümün Soğuk Savaş döneminin gerçek tarihine dayandığını da ekliyor.

“Bu deneyler o dönemde devam ediyordu,” Kane söylüyor. “İster thalidomid gibi şeylerden, ister çok spesifik amaçlar için şirketlerin üzerinde çalıştığı ama nihayetinde faydalı başka özellikleri olduğu ortaya çıkan diğer ilaçlardan bahsedelim; bu yüzden kurumsal ve devlet sözleşmelerine yön verdiler. Bana göre bunun yaşanması gerçekçiydi.”

O diğer Pamela Voorhees sürprizi

Pamela’nın neden seri katil olduğu sorusu, her zaman korku hayranlarının zihninde takılı kaldı; buna kısmen orijinal oyuncu Betsy Palmer’in meşhur “Kill her, mommy!” (Öldür onu, anne!) deyişindeki ürpertici sunumu da katkıda bulundu. O üç kelime ya Jason’ın annesini ölümden sonra ele geçirdiğini ya da yasının onu tamamen uçuruma sürüklediğini ima ediyordu.

Seyirciler bu soruyu onlarca yıldır tartışıyor, ama Crystal Lake cevabı sağlıyor gibi görünüyor. 7. bölümün başlarında yorgun düşmüş Pamela’nın bebek oğlunu neredeyse boğmasıyla meydana gelen bir olaydan sonra — mucizevi hayatta kalışı güçlerinin ilk ipucuyuymuş — Jason’ı tedavi eden doktor, Pamela’yı sakinleştirmek için güçlü antidepresanlar reçete ediyor.

Sonra, Pamela Jason’ı labuvatordan kurtardığında, doktor ona bu ilaçlara bağımlı olduğunu belirterek uyarıyor. Kaçarsa, çekilme belirtileri beynini kalıcı olarak zarar verebilir. Riski alıyor, ama Crystal Lake‘in tamamında Pamela’nın sadece oğlu için yas tutmadığı, aynı zamanda ciddi bir mental sağlık bozukluğuyla da uğraştığı açık.

“Açıkçası bunun bir yas boyutu var,” Kane söylüyor. “Bu gerçek ve bu, beyninin kimyasındaki değişime yansıyor. Ama SSRIs ya da çeşitli diğer ilaçları kullanan biri tanıyan varsa ve soğuk hindi gibi (aniden) keserse — gerçekten beyninizin kimyasını değiştirir.”

Dizi Pamela’nın tam olarak hangi ilacı aldığını belirtmiyor, ama dizinin yönetmeni 1960’ların bu açıdan “çok daha deneysel” bir dönem olduğunu not düşüyor.

“Tanrı bilir oğluna ne yapıyorlarken onu stabil ve sakin ve susturmak için neleri kullanıyordu,” diyor.

Kane’e göre, bu birkaç diyalog satırı Pamela’nın karakteri hakkındaki tüm anlayışımızın hem de genel olarak Crystal Lake‘in anlaşılması açısından kritik önem taşıyor.

“Pamela’Jason’a karşı koruyuculuğunu açıklamak istedik,” diyor. “Yasın onunla bu kadar uzun süre nasıl kalabileceğini açıklamak istedik. Ve beyninin kimyasının, çılgınlığın nihayetinde tamamen üzerine çöküp de ilk filmden bildiğimiz kadın olmasına yol açacak şekilde değişebilmesini açıklamak istedik.”

Bu anlamda Crystal Lake, Pamela Voorhees’e ilginç bir yeni açı getiriyor, ama bu süreçte korku filmi tarihinin en iyi anlarından birini zayıflatığı iddia edilebilir.

“Belki biraz fazla açıklama,” Kane söylüyor, “ama o zaman lanet olsun.”

Crystal Lake şimdi Peacock’ta yayında.