Berkeley Earth: 2026’in 93% ihtimalle kayıttaki en sıcak yıl olma yolu

Küresel okyanus ısınması ve güçlenen El Niño ile 2026 yılı, kayıttaki en sıcak yıl olmaya %93 olasılıkla aday. Berkeley Earth’ın Ağustos 2026 verilerine göre, okyanus yüzeyi tek ayda rekor kırarken, Pasifik’te erken başlayan ve şiddetlenen El Niño küresel ısınmayı bir sonrake yıla taşıyor.

Sıcak dalgaları hissetmek herkesin bir sayı koyduğundan çok önce başlar. Asfalt yumuşur, gece en düşükleri rahlatmaz, hastanelere gün içinde aşırı sıcağa maruz kalanların başvuruları artar ve enerji şirketleri talebin şebekelerin taşıma kapasitesinin üzerine çıktığını izler. Bir yaz önce yaşanmış bir şey olarak kayıta geçer: su kısıtlamaları, iptal edilen antrenmanlar ve hiç kesilmeyen klima sesleriyle. Ancak buna bir sıralama eşlik etmez. Sıcak dalga içinde duran kimse, o haftanın tarihteki en sıcak haftalar arasında mı yoksa sıradan aralıkta mı olduğunu bilmez; bu fark önemsiz değildir. Sigorta şirketleri primleri yeniden belirler, enerji şirketleri gelecek yazlar için üretim kapasitesini hesaplar ve halk sağlığı kurumları soğutma merkezlerini nereye koyacağını ve ne kadar erken açacağını karar verir. Cevap ancak ölçümler geldikten sonra gelir.

Bir küresel sıcaklık kilometre taşının doğrulanması, tek bir termometrenin sağlayamayacağı bir muhasebe ister. Hava istasyonları bazı bölgelerde yoğunken diğerlerinde seyrek kalır; gezegen yüzeyinin çoğunu kapsayan okyanusları gemiler ve maynolar örnekler; ve bir sıcak ayı anlamlı kılan tarihsel karşılaştırmalar, aletlerin ve uygulamaların bugünkünden farklı olduğu bir döneme uzanır. Güvenilir bir cevap bunun tümünü uzlaştırmalı, ardından sonuca dürüst bir hata payı bağlamalıdır. Bu uzlaşımdaki ağırlık bilim dışına çok daha geniş yayılır; emisyon hedefleri müzakere eden hükümetler, su tahsilatını belirleyen yöneticiler ve ne ekeceğini seçen çiftçilerin tümü eğrinin nerede durduğundan yön alır. Bu yıl Pasifik’te ikinci bir zorluk doğdu. Okyanusun en büyük doğal ısınma döngüsü takvimin ortasında güçlenmeye başladı ve halihazırda sıcak çalışan bir iklim sistemine ek ısı besledi. Döngünün gelişi, düz bir sayıyı tahmin problemine çeviriyor: 2026 bir zirve mi yoksa sıradaki yıla taşıyacak daha büyük bir şeyin kapısı mı?

Berkeley Earth

aylık küresel sıcaklık analizi yayımlar ve tam da bu tür sorulara cevap verir. Ağustos 2026 raporu için grup iki büyük veri setini birleştirdi: 53.000’den fazla noktada toplanan 22 milyondan fazla aylık istasyon okumasından inşa edilen yüksek çözünürlüklü kara sıcaklığı kaydı ve Okyanus İşleri Bakanlığının (UK Met Office) Hadley Merkezi’nden uyarlanan, 500 milyondan fazla gemi ve mayın ölçümünden beslenen HadSST4 arşivinden alınan okyanus yüzeyi kaydı. İkinin harmanlanması, dördüncük derecelik çözünürlükte tek bir küresel ızgara üretir ve ortaya çıkan her sayı, eski kaylarındaki açıklar, alet sınırlamaları ve son 170 yılı aşkın süredir ölçüm uygulamarındaki değişimler yansıtan bir hata payıyla gelir. Raporadaki tüm karşılaştırmalar, iklim bilimcilerinin sanayileşmeden önceki sıcaklıklar için proxy olarak gördüğü ve uluslararası iklim hedeflerine yazılan referans noktası olan 1850-1900 ortalamalarına göre ölçülür.

Rapor Ağustos 2026’yı kara deniz, bir mevsim olarak kuzey yazını, Pasifik döngüsünün durumunu ve modellerin ondan beklentilerini ile 2026’nın yıllık muhasebede ilk sırada bitme olasılığını kapsar. Gözlemler yayımdan sonra gelmeye devam ettiği için en son ayın rakamları geçicidir, ancak bu düzeltmeler genellikle geniş sonuçları etkileyecek kadar küçük olur.

Illustration: Quartz

Ağustos 2026, 1850’den başlayan küresel seride Ağustos ayları arasında en sıcak olarak 1,71 derece Celsius ile kapandı. Arşivdeki tüm aylarda yalnızca Eylül 2023 daha yüksektedir; Ağustos 2023 önceki yüksek değeri taşıyordu ve yaklaşık 0,10 derece Celsius altındadır. Ay, sanayileşmeden önceki koşullardan 1,7 derecenin üzerinde geçen ikinci ay oldu ve 1,6 derecenin üzerine çıkan yalnızca 10 aydan biri. Ağustos, soğuk bir açılışın ardından üst üste ikinci kez 1,5 derecenin üzerinde kaldı; yılın ilk aylarında tüm zamanlar listesinde zirveye ulaşan hiçbir ay olmadı.

Kara yüzeyleri sonucu beklenenden daha az etkiledi. Karasal sıcaklıklar aynı tabandan ortalamla 2,34 derece Celsius ile Ağustoslar arasında ikinci oldu ve Ağustos 2024’e o kadar yakındaki iki değer bir eşitlik oluşturuyor. Kara 2026 boyunca böyle davrandı: uzun süreli eğriye yapıştı ve okyanusların yaptığı gibi yeni alana girmeyi reddetti.

Okyanus yüzeyleri ayı taşıdı. Su sıcaklıkları 1850-1900 referansından ortalamla 1,296 derece Celsius ile hem tüm Ağustoslar hem de tüm takvim aylarında zirveye ulaştı. Deniz ölçümlerinin kapsadığı 2.120 ayın hiçbirisi daha sıcak çalışmadı ve Ağustos 2026, Ağustos 2023’ün yerini çok dar bir farkla aldı. Deniz yüzeyi sıcaklıkları, ekvatoral Pasifik genişliğinin büyük kısmında kesintisiz ısındıkça yükseldi.

gezegenin gerçek sıcaklığı, mevsimsel döngü dahil olmak üzere Ağustos’ta 17,16 derece Celsius ortalamla, Temmuz 2023’ün 17,21’inin bir altı ve Temmuz 2026’nın 17,14ünün üstündeydi. Yerleşim düzeni kara kütlesinin ekvatorun kuzayında yoğunlaşmasıyla dikte edilen bu ritümle dünya termetresi çoğu yıl Temmuzda zirveye ulaşır. Kendi Temmuz’unu geçen bir Ağustos, gelişmekte olan El Niño’nun yaz boyunca sisteme pompaladığı fazla enerjinin ne kadar olduğunu gösteriyor. Okyanuslar o Pasifik olayı tepede olmadan önce tüm zamanların aylık rekorunu koydu ki bu da deniz yüzeyi sıcaklığı için tavanın Ağustos’un ötesinde bir yerde olduğuna işaret ediyor.

El Niño, Niño 3.4 endeksini Ağustos ortalamasında yaklaşık +2,6 derece Celsius’a sürükledi; merkez Pasifik’teki günlük okumalar en az 1940’tan beri kaydedilen hiçbir şeyi geçerek usual mevsimsel tepeden aylar önce bu yüksekliğe ulaştı. Yükseliş pürüzsüz değildi. Değerler Ağustos’un büyük kısmında düzleşti ve modellerin öngördüğünün altında kapandı; bu duraksama olayın yakıtının tükeniyor olabileceğine işaret etti. Batı rüzgar patlamaları bu sükûneti bitirdi ve endeks Eylül’ün başlarında yükselişine devam etti.

Ağustos rakamı, okyanusun ortalam sıcaklığındaki 1 dereceden fazla artış hesaba katıldıktan sonra bile yaklaşık 2 derece Celsius’ta kalıyor; bu seviye en güçlü olay sınıfına giriş eşiğini işaret ediyor. Daha sıcak bir taban, eski okyanus koşullarına referans veren ham anomalileri şişiriyor ve buna göre düzeltme, mevcut Pasifik ısısını kendi sınıfında değil benzer güce sahip geçmiş dönemlerle yan yana getiriyor. Ayarlı ölçek bile hiçbir şey merkez Pasikin yılın bu erken döneminde yaptığını yakalamıyor; ancak koşullar tüm zamanların rekoruna ulaşamıyor.

Tahminciler güçlü bir rekor sonuçta birleşti. Eylül kümesindeki dinamik modellerin her biri, Oceanic Niño Endeksi gibi standart ölçütle bir rekor öngörüyor ve tropik suların uzun süreli ısınmasını indirgeyen göreceli sürümdeki rekor olasılığı yaklaşık %98’de oturuyor. Bu düzeyde uzlaşı, modeller zamanlama ve büyüklükte bölündüğü mevsimsel tahminde nadirdir.

14 mevsimsel tahmin modelinin medyanı, merkez Pasikte Kasım 2026 ile Ocak 2027 arasında tepenin +4 derece Celsius’un bir altında olacağını öngörüyor; bu önceki en yüksek kaynağından bir dereceden fazla uzakta. Bu kalibredeki olaylar atmosferik dolaşımı yeniden düzenledi ve yağmuru kıtalar boyunca dağıttı; bazılarını sular altında bırakırken diğerlerini kuruttu. Küresel sıcaklık tepeden birkaç ay sonra gelir ve bu olayın ısınmasının çoğunu takvimin sonuna taşır. Pasifik, 2027’de ödenecek bir fatura biriktirdi.

Raporun Ağustos değerlendirmesi 2026’ya yılı kayıttaki en sıcak yıl olarak kapatma konusunda %93 şans veriyor; bu hüküm takvinin ilk sekiz ayından çıkarıldı. Haziran’da aynı sayım bu olasılığı %12 koyuyordu; Temmuz’un revizesi onu %69’a çıkardı. Güçlenen bir Pasifik olayı ve kayıttaki herhangi bir karşılaştırılabilir noktadan daha sıcak çalışan okyanuslar bu sıçramayı açıklıyor. İkinci olma yalnızca yaklaşık %7 ile gerçek ağırlık taşıyan tek alternatiftir; altındakilerin tümü %1’in altına topluyor.

2026 için muhtemel yıllık rakam, 1850-1900 tabanından 1,536 ve 1,642 derece Celsius arasında bir aralık oluşturuyor; bu aralık nihai sonucu 1,5 derecenin ciddi biçimde üzerinde bırakıyor. Ağustos’a kadar yıl ortalamla 1,489 derece ile tüm veri setindeki tek başka bir Ocak-Ağustos dönemi dışında geride kaldı ve soğuk ilk aylar ona zirve şansını kaptırdı. En son 12 aylık pencere, Eylül 2025’ten Ağustos 2026’ya kadar 1,482 derece ortalamla; yalnızca Ocak-2024 ve Ocak-2025 ile kapanan karşılaştırılabilir dönemler daha sıcak çalıştı—bunlar sanayileşmeden önceki ısınma yoluna yakın duruyordu ancak güçlenen El Niño onu yeniden yukarı itti. Ağustos’a kadar hiçbir ay kendi açık yüksekliğini kazanmadı; çoğu kategorisinde ikinci, üçüncü veya dördüncü kapandı; bu yüzden yıllık sonuç tek bir devasa tepeden ziyade takvim boyunca sürdürülen sıcağa dayanıyor.

Okyanuslar ve kıtalar yıllık olasılarda yol ayrımına gelir. Kayıttaki en iyi yıllık okyanus ortalaması neredeyse kesin olurken, kara için kendi yıllık rekoruna ulaşma şansı yaklaşık %2,5’tir. Kara için muhtemel sonuç yaklaşık %87 ile 2024’e bu unvanı bırakıyor; kara yılın başlarında nihai ısısının iyi altında başladı ve şimdi gelen El Niño desteği Aralık gelmeden önce bu açığı kapatmaya yetmiyor. İki yüzeyi ayıran açık son okumadan beri genişledi ve kitaplar kapanmadan önce dört aylık veri kalıyor. Yani yıl, insanların ektiği, inşa ettiği ve çalıştığı kıtalar kendi zirvelerine ulaşamazken kayıttaki en iyi küresel ortalamayı iddia edebilir; bu ayrım 2026’nın tanımlayıcı sıcağını deniz dışında konumlandırıyor.