Gece iş düşünceleriyle uyanan yöneticiler ertesi gün daha kötü yöneticiler haline geliyor

Florida Üniversitesi’nden Klodiana Lanaj önderliğinde bir yönetim araştırmacıları ekibi, akşamları iş düşünceleriyle uğraşan yöneticilerin ertesi sabah enerjiyi tükenmiş halde işe geldiğini ve ekiplerinin bunu fark ederek onları daha zayım yöneticiler olarak değerlendirdiğini ortaya koydu. Araştırmacılar, yöneticilerle kendilerine rapor veren çalışanları gün gün izleyerek, akşam işi zihinlerinde sindiren liderlerin ertesi gün hem kendilerini daha az lider hissettiğini hem de ekiplerinin kendilerine yönelik güvenden uzaklaştığını ölçtü. Bulgular, bir liderin her sabahın nasıl geçtiğinin, bir önceki geceyi nasıl geçirdiğine büyük ölçüde bağlı olduğunu gösteriyor.

Araştırmaya göre, işteki kötü bir günü akşama kadar düşünen yöneticiler ertesi gün yorgun uyanıyor ve kendilerini daha az lider görüyor. Enerjisi tükenen liderler, işin en yorucu kısımlarından kaçınıyor ve tam da ekiplerinin ihtiyaç duyduğu destek ile yön vermekten geri çekiliyor. Buna karşılık, aynı yöneticiler her işi zihinlerinden atmayı başardığında işe dinlenmiş geliyor ve ertesi sabah ekiplerini yönlendirmek için daha fazla şey yapabiliyor.

İş akşamları neden kurtarmak zorlaşıyor

Gece saat 8’den sonra başlayan toplantılar, bir Microsoft Work Trend Index raporuna göre yüzde 16 arttı ve aktif çalışanların üçte biri saat 22.00 sularında tekrar e-posta kutularına dönüyor. Uzaktan çalışanlar bu geç saatleri genellikle yetişme süresi olarak görürken, hibrid çalışanlar bunları daha çok stres kaynağı olarak görüyor. Bazı yöneticiler akşamdan sonra birkaç e-postayı yanıtlayıp daha iyi hissediyor. Bazıları ise işi uyanana kadar düşünmeye devam ediyor ve Lanaj’ın araştırmasında bu yöneticiler ertesi gün ekipleriyle daha kötü iş çıkarıyor.

Yeni yöneticiler kötü geceden en çok zarar görüyor

Kötü bir gece, yeni yöneticileri en çok etkiliyor. Deneyimli yöneticiler genellikle benzer sorunlarla daha önce karşılaşmış oldukları için akşam saatlerinde bunlardan daha az rahatsız oluyor. Yeni terfi ettirilen bir yönetici ise bu sorunların çoğuyla ilk kez karşılaşıyor ve Lanaj’ın araştırması, yeni liderleri eğiten şirketlerin bu liderlerin akşamlarını nasıl geçirdiğine yakından bakmasını öneriyor.

İşi gece evde geride bırakmak belirli bir stratejiye dayanmıyor. Bir yönetici sıkı bir egzersizle zihnini boşaltırken, başka biri yavaş bir yürüyüşle bunu yapıyor ve araştırmaya göre yönetici ertesi dinlenmiş hissediyorsa ikisi de işe yarıyor. Lanaj’ın ekibi, yöneticilere her gün bir işi bırakacakları saat seçmelerini de tavsiye ediyor.

İş düşünceleriyle uğraşan yöneticiler ailelerine daha az dikkat ayırabiliyor. Bu yöneticiler ne dinlenebiliyor ne de evde gerçek zaman geçirebiliyor.

Klodiana Lanaj ve ekibi

Uzun saatler çalışan yöneticiler, ekiplerinin işi gece geç saatlere kadar düşünmesini de sağlayabiliyor. Mannheim Üniversitesi’nden Sabine Sonnentag ve iki meslektaşı, çalışanların akşamları ve sabahları üzerine iki haftalık bir çalışmada, yöneticiler çalışanların akşamlarına karışmadığında işi unutmak daha kolay oluyor ve bu çalışanlar daha az yorgun uyuyup dinlenmiş halde uyanıyor.

Yöneticinin gece mesajı tüm ekibi etkiliyor

Yöneticinin sık sık mesaj göndermesi gerekmiyor, ekibi iş hakkında düşünmeye devam ettirmek için yeterli. Sonnentag ve meslektaşlarına göre, patronunun gece ulaşabileceğini uman çalışanlar, hiçbir şey gelmeyen akşamlarda bile işi zihinlerinde tutuyor. Ara sıra geç saatlerde e-posta gönderen bir patron, tüm ekibi akşamdan sonra telefonlarına bakmaya öğretiyor.

Kendi tatilleri hakkında ekiplerine bilgi veren yöneticiler, kimseyi işi düşünmeyi bırakmaya yardım etmedi—çalışanlarıyla iyi anlaştıkları bile olsa. Sonnentag’ın araştırmasına göre, daha anlayışlı yöneticiler çalışanları işi düşünmeyi bırakmaya yardım etti, ancak bu yalnızca onlara ilk başta güvendikleri çalışanlarla oldu. Hatta ekip zamanını korumak için çaba gösteren yöneticiler, bazen evde işi yaparak kendi dinlenme sürelerinden feragat edebiliyor.

Birçok şirkette, çalışanların akşamlarını korumak bireysel yöneticilerin elinde değil. Sonnentag ve meslektaşları, üst düzey yöneticilerin yöneticilerin de kendi akşamlarını aldığını güvence altına almaları gerektiğini söylüyor. Bir yöneticiye saat 22.00’de e-posta gönderen bir yönetici, o yönetici bu e-postayı aynı gece ekibe aktarabiliyor. Yönetici sabaha kadar beklerse, zincirin altındaki kimse işe başlamadan önce bununla uğraşmak zorunda kalmıyor.