Sinema Ekranındaki Uçak Kazalarını Gerçekçi Yapmak: Hollywood’un Gizli Sırları ve Yapay Zamanın Yerini Alan Usta Sanatçılar

Hollywood‘da sinemaya yansıtılan her uçak kazası, gerçek bir kaza değil, yılların emeğiyle özenle üretilen bir sahnedir. Los Angeles çevresinde faaliyet gösteren Air Hollywood adlı firma, uçakların içini ve dışını, hatta tüm bir havaalanını film çekimlerine hazır hale getiren özel efekt sanatçılarına ev sahipliği yapıyor. 2000 yılında kurulan bu işletmenin kurucusu Talaat Captan, gerçek uçaklarda ve havaalanlarında çekim yapmanın ne kadar zor olduğunu bir film yapımcısı olarak yaşadığı zorluklardan sonra bu işe yöneldi. Captan, “Uçaklar uçmak için tasarlanmıştır, çekim için değil” diyerek, gerçek bir uçakta bir sandalyeyi taşımak yaklaşık dört saat sürerken, kendi setlerinde bu işlemi iki dakikada tamamlayabildiklerini vurguladı.

Firma, bir Boeing 737’in içinde değil, uçuştan çekilmiş bir 727’nin kesilmiş bir bölümünde çekim yapıyor. Yaklaşık 16 metre uzunluğundaki bu gövde parçası, bir traktör-kamyon konteynerine yerleştirilebilir ve ülke çapında taşınabilen “AutoPlane” adlı eseriyle birlikte, geniş gövdeli ya da dar gövdeli, banyolu ya da mutfaklı, hatta istenirse duşlu ya da sıcak küvetli, hatta atlı setler bile üretebiliyorlar. Setin içindeki koltuklar, pencereler, tavan sepetleri ve her şey gerçekten çalışır durumda; tek istisna ahşap zemin.

Yüz Yıllık Bir Gelenek

Bu ustalık, sinema endüstrisinin en eski tutkularından birinin ürünü. Hareketli resimlerin icat edildiği günden bu yana, havacılık ve uzay seyahati film sektörünün en sevilen konuları arasında yer aldı. 1902’de Jules Verne’in 1865 tarihli “Ay’a Yolculuk” kitabından ilham alan “Ay’a Yolculuk” filminin çekildiği söyleniyor. 1929’da ilk Akademi Ödülleri’nde tanınan, sahte köpek savaşları sahneleyen filmler, 1930’da 137 pilot gerektiren muazzam bir hava savaşı sahnesiyle izleyiciye sunulan Howard Hughes yapımı filmler ve 1933’te Empire State Binası’nın tepesinde oturan dev bir maymunu avlamak için dört Curtiss F8C-4 Helldiver uçakının gönderildiği “King Kong” bu geleneğin ilk sayfalarından.

O döneminde savaş fazlası uçaklar kuruş başına satılıyordu ve uçanların hayatları pek değerli görülmiyordu. “Wings” filminin çekimi sırasında bir pilot öldü; “Hell’s Angels” yapımı sırasında uçma kazalarında dört kişi hayatını kaybetti. Aynı yıl, “Such Men Are Dangerous” adlı filmin çekimi sırasında iki kamera uçağı çarpıştı ve 10 kişi öldü. 1930’larda ucuz uçakların tedariki azaldıkça, ekranlarda giderek daha cesur senaryoları gerektiren havacılık akrobatlarını yapabilecek pilotların sayısı da azaldı.

İkinci Dünya Savaşı’nda yapımcılar, o uçakların başka işlerle meşgul olduğunu buldu. O zamana kadar stüdyolar, model yapıcıları ve kendi içlerinde küçük ölçekli çekim uzmanlarına sahip prop departmanlarına sahipti.

Uçak-uzay aracı film meraklısı David Rutherford

İlk modeller, ince ama güçlü tungsten tellerle asılıp kukla gibi hareket ettiriliyordu. Uçuşu taklit etmek için daha sonra bu modeller çelik kablolarla bağlanıp pulleylerle öne-geri, yukarı-aşağı hareket ettirildi. 1930, 40 ve 50’li yıllarda Republic Pictures için ürettikleri modellere, kanatlarından geçen ekstra tellerle barrel roll yapma imkanı verildi. Bu aksesuarlar sinemalarda gösterilen filmlerde görünmüyordu, ancak bugün yüksek çözünürlüklü Blu-ray sürümlerinde dikkatli izleyiciler tarafından fark edilebiliyor.

Usta Emeği, Bilgisayar Değil

Bu ustalık, günümüzde bilgisayar grafikleriyle (CGI) rekabet ediyor. Brick Price, eski usul bir Güney Kaliforniya tedarikçisi olan WonderWorks firmasının kurucusu. “Biz zanaatkârlarız—bizi bilgisayar bankaları çevrelemiyor” diyor. Ona göre CGI insanları, sahneye çıkıp çölde modelle çalışan altı adam kadar etkileyici olabiliyor. “Bakın, filmlerin sonundaki kredilere bakın. Binlerce CGI insanı var, değil mi? Bunu çölde altı adamla yapabiliriz.”

Price, babasının Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü ve Jet İtki Laboratuvarı’ndaki fizikçi olması ve annesinin Disney’de animatör olmasıyla birlikte, yerel havacılık ve film endüstrisinin bir ürünü olarak büyümüş. Hughes Aircraft’ta NASA’nın bir projesi için yazıcı devre kartları tasarladı ve foto-çizdi. Yıldız gemisi Enterprise’in modelini 1979’daki “Star Trek: The Motion Picture” için yaptı. En büyük