Amerikan Seçmeninin Bilgili Olma Yükümlülüğünü Neden Üstlenmediği

Kurucular, aydınlanmış bir halkın demokrasinin işleyebilmesi için gerekli olduğuna inanıyor ve bu inancı Anayasa’nın ilk değişikliğinde free speech ve özellikle liderlerin hesap sorulmasını güvence altına alan free press korumalarına yerleştirdi.

Ancak son yıllarda, bu örtük sosyal sözleşme çöktü; panelistler 16 Ekim’de Harvard Kennedy Okulunda bunun nasıl olduğuna ve millete yönelik risklerine dair bir tartışma sırasında bunu belirtti.
“Güncel sorunlardan biri, artık kasıtlı olarak sivil cehaleti besleyen ve büyüten bir siyasi sınıfın, ve birçok açıdan bir medya sınıfının ortaya çıkmasıdır,” dedi David French, J.D. ’94, The New York Times için görüş köşesi yazanı ve eski anayasal dava avukatı.

Asla mükemmel olmasa da, basın eskiden “paylaşılan bir ethos”a sahipti; bu da temel yükümlülüğünün milletin liderlerini hesap vermek zorunda tutmak olduğunu ve “gerçeklerin önemli olduğunu” içeriyordu, dedi.

Ancak bu ethos, sosyal medyanın ortaya çıkmasıyla aşındı ve bu da farklı siyasi görüşlere sahip olanların giderek daha fazla gerçekler konusunda hemfikir olmamasına katkıda bulunan bir ortama yol açtı.

“İşaretlerin artık açık olduğu bir duruma geldik,” dedi; “İşaretlerin artık açık olduğu bir duruma geldik,” dedi; “İşaretlerin artık açık olduğu bir duruma geldik,” dedi; “İşaretlerin artık açık olduğu bir duruma geldik,” dedi.

“Ve böylece, artık kendi öncüllerini destekleyen herhangi bir bilgiyi bulabilirsiniz; ve bunu bulduktan sonra, o noktadan itibaren kasıtlı olarak, algoritmik olarak size sunulur; öyle ki artık sadece cehalet içinde değilsiniz, cehaletiniz konusunda çok emin ve onu iyileştirmeye çalışan biri size saldırdığında son derece öfkelisiniz.”

Söylevi, David Woods Kemper ’41 Amerikan Tarihi Profesörü ve hukuk profesörü Jill Lepore’un ev sahipliğini yaptığı süregelen bir dizinin parçasıydı.

Proje, Amerikan demokrasinin tarihini ve Declaration of Independence’in “yönetilenlerin rızası” olarak bahsettiği şeyi korumak için gerekli araçları inceliyor.

“Yüz elli yıl önce Amerika Birleşik Devletleri, insanların kendi kendilerini yönetebilecekleri köklü iddiası üzerine kuruldu” dedi Lepore, tek bir koşulun sağlanması şartıyla.

Bunun yalnızca “vatandaşların eğitim ve düşünce, ifade ve basın özgürlükleri yoluyla dünyayı ve kendi durumlarını öğrenmeleri süresince işleyeceği” dedi Lepore, The New Yorker dergisinin yazarlarından.

Siyaset

Siyaset

Siyaset

Siyaset

“Bir şeyin siyasi önderlerimizin söylediği bir şeyin mantıklı olup olmadığını düşünmeye vaktimiz yok. Aslında her şeye bir içgüdü tepkisi vermeye teşvik ediliyoruz ve içgüdü tepkisinin çoğu zaman yanlış olduğu bir dünyada yaşıyoruz.”

Steve Inskeep

“Sorun, tutarlı bir düşünceyi tamamlayacak vaktimizin olmaması” dedi. “Bir şeyin siyasi önderlerimizin söylediği bir şeyin mantıklı olduğunu düşünmeye vaktimiz yok. Aslında her şeye bir içgüdü tepkisi almaya teşvik ediliyoruz ve içgüdü tepkisinin çoğu zaman yanlış olduğu bir dünyada yaşıyoruz.”

Teknolojinin ve kesintisiz medyanın ötesinde, son 25 yılda halkın yönetişimi anlama ve ona katılma biçimini bozan başka bir eğilim de hükümet şeffaflığının kaybıdır, dedi Jameel Jaffer, Columbia Üniversitesi Knight İlk Düzeltme Enstitüsü direktörü, J.D. ’99.

Sorunun 9/11’in ardından ortaya çıktığını söyledi; savaş, ulusal güvenlik ve göç konularındaki önemli kararların giderek daha fazla kapalı kapılar ardında, pek fazla kamusal tartışma olmadan alındığı bir dönemdi.

“Tüm bu tür soruların gizlice kararlaştırılması gerektiğine inanıyor olsanız bile, bence bu tür soruları tartışma becerimizi bir ölçüde kaybettik ve ‘Hapishanelerde işkence yapacak mıyız?’ gibi bir konuda halkın süreçte yer almasını beklemeyi bıraktık,” dedi. ACLU’da eski avukat olan Jaffer.

“Kendinizi bireylerin kendi kendilerini yönettiği bir topluluğa katılan biri olarak düşünürseniz, bu konuda bir söz sahibi olmak isteyebilirsiniz,” dedi.

Jaffer, ayrıca dinleyicilere bugün Anayasa’nın Birinci Değişikliği’ndeki ifade özgürlüğü korumalarıyla ilişkilendirdiğimiz özgürlüklerin çoğunun, aslında ancak 1919’daki Yargıtay’ın Abrams v. United States davasıyla pratikte hayata geçirildiğini hatırlattı.

Bu davada, Rus asıllı göçmenlerden oluşan bir grup, Rus Devrimi’nde ABD’nin müdahalesini lanetleyen ve Amerikan mühimmat üretiminin durdurulmasını isteyen broşürler basıp dağıttıkları için Casusluk Kanunu altında suçlu bulundu.

Yargıtay hakimleri Oliver Wendell Holmes ve Louis Brandeis, ülkenin ‘fikir pazarı’ olarak adlandırılan şeyin önemine dair, modern Anayasa’nın Birinci Değişikliği hukukunun temellerini atan bir dizi fikre zemin hazırlayan ünlü karşı görüşünü yazdı.

“Bu yüzden, bence bunun ne kadar yeni olduğunu hatırlamak yardımcı oluyor; çünkü bize bir tür özerklik veriyor. ‘Bunu etkileyebileceğimiz, değişebilecek, evrilebilecek ve şekillendirme gücüne sahip olduğumuz’ bir şey olduğu hissini veriyor,” dedi.