Avcı ve toplayıcı, kültüre alınmış bitkilerin tarımını yapan ya da evcilleştirilmiş hayvanları yetiştiren toplumların aksine, tarım ve hayvancılıkla uğraşmayan, yabani bitkileri toplayıp yabani hayvanları avlayan toplumlardır. Bu yaşam tarzı, tarımın ve hayvancılığın gelişiminden önce bütün toplumların yaşam biçimi olarak kabul edilir ve bugün bu uğraşlarla geçimini sağlamayan toplumlarda hâlâ görülür.
Kaynağa göre avcılık daha çok erkeklerce yapılırken, yabani bitki ve meyve toplayıcılığı da büyük ölçüde kadın ve çocuklarca gerçekleştirilir. Bu cinsiyet işbölümü, avcı-toplayıcı toplumların geçim stratejisinin temelini oluşturur.
Avcılık ve toplayıcılık, muhtemelen yaklaşık 1,8 milyon yıl önce Homo erectus tarafından ve yaklaşık 200.000 yıl önce Homo sapiens tarafından ortaya çıkarılmış geçim stratejisiydi. Bu strateji, insan toplumları tarafından uzun süre kullanılmıştır.

Yaklaşık 10.000 yıl önce, Mezolitik dönemin sonuna kadar avcılık ve toplayıcılık tek geçim biçimi olarak kalmıştır. Bundan sonra ancak yavaş yavaş Neolitik Devrim’in yayılmasıyla bu geçim biçimi değiştirilmiştir.
Çoğu avcı ve toplayıcı halklar göçebe olduğu varsayılır, çünkü bir bölgedeki kaynaklar genellikle hızla tükenir ve insan gruplarının kalıcı yerleşimini imkansız hale getirir. Bu nedenle tarih boyunca salt avcı ve toplayıcı toplulukların tarım yerleşim kurdukları varsayımı uzun süre geçerli kabul edilmiştir.
Ancak 2012 yılındaki arkeolojik araştırmalar sonunda, göçer oldukları varsayılan salt avcı ve toplayıcı toplulukların da tarım yerleşim kurduğu ortaya çıkmıştır. Bu bulgular, tarihteki ilk amfitiyatronun Ürdün’ün Faynan Vadisi’nde MÖ 9600 yılı civarında yapıldığını ve kömünal binaların bulunduğu bir köyün de ortaya çıkarıldığını göstermiştir. Bu durum, Neolitik Devrim kavramının yerleşik hayata geçme nedeninin tarım olduğu varsayımının sorgulanmasına da yol açmıştır.
Tarih öncesi avcı-toplayıcılar, birkaç düzine insan büyüklüğünde birkaç aileden oluşan gruplar halinde yaşarlardı. Barınakların yapımında sadece doğada bulunan malzemeleri kullanırlardı. Bu barınaklar, hava koşullarına ve yırtıcılara karşı koruma amaçlıydı.
Avcı ve toplayıcı halklar arasında Özbekistan’daki Ơ Đu, Asya ve Amerika’daki Eskimo-Aleut halkları, Kızılderililerin büyük bir kısmı, Afrika’daki Buşmanlar ve Avustralya’daki Avustralya Aborjinleri sayılabilir. Bu halkların çoğu, Maya, Aztek ve İnka gibi büyük bir kısmı hariç, tarım yerleşim kurmamıştır.
Kaynak, bu konudaki bilgilerin belirsizliğini de vurgular. Örneğin, avcılık ve toplayıcılığın ortaya çıkış tarihleri “muhtemelen” ifadesiyle nitelendirilir ve Neolitik Devrim’in yayılmasıyla geçim biçiminin değiştirilmesi “yavaş yavaş” olarak tanımlanır. Bu tür belirsizlikler, konunun tarihsel ve arkeolojik doğasını yansıtır.
Bu açıklama Vikipedi kaynaklarından uyarlanmıştır ve şu lisans altında sunulur: CC BY-SA 4.0.
Bu gelişme hakkında düşüncelerinizi, donanım deneyimlerinizi veya sorularınızı Topluluk Forumumuzda paylaşın.
Foruma Katıl & Yanıtla ➔



2 yanıt
[…] Çekebilir: Avcı-Toplayıcı Toplumlarda Cinsiyet İşbölümü, Göç ve Yerleşik Hayata Geçiş → Kaynak: NipponKaynak yazarı: Matsumoto Takuya 💬 Topluluk Masası & […]
[…] Çekebilir: Avcı-Toplayıcı Toplumlarda Cinsiyet İşbölümü, Göç ve Yerleşik Hayata Geçiş → Kaynak: BalkaninsightKaynak yazarı: Lamija Grebo 💬 Topluluk Masası & […]